Ezgiler Ezgisi

Süleyman’ın Ezgisi hakkında kısa bir yorum

Yazan

Hamilton Smith

 

İçerik
  Not
  Giriş
  Süleyman’ın Neşideleri 1
  Süleyman’ın Neşideleri 2
  Süleyman’ın Neşideleri 3
  Süleyman’ın Neşideleri 4
  Süleyman’ın Neşideleri 5
  Süleyman’ın Neşideleri 6

Not: Aşağıda yer alan yorum, bir kaç küçük yenileme ve ekleme ile “Scripture Truth” (1918) adlı eserin yeniden basılmış halidir. Kullanılan metnin temeli, J. N. Darby’nin “New Translation” adlı kitabından alınmıştır. Başlıklar, farklı konuşmacıların kimliklerini belirtmek amacı ile eklenmiştir.

Giriş

1. Süleyman’ın Neşideleri.

Tüm Kutsal Yazıların en önemli konusu Mesih’tir. Ve Kutsal Yazılar’ın çeşitli bölümlerinde, Kutsal Ruh, Mesih’in çeşitli görünümlerini ve O’nun görkemli yüceliklerini açıklamaktan büyük haz alır. Kutsal Ruh’un burada, Ezgiler Ezgisi’nde ortaya koymak istediği en büyük konu, Mesih’in Halkı için beslediği büyük sevgiyi temsil etmektir.

Tanrı’nın Ruh’u bu sevgiyi ortaya koymak için örnek olarak, evlenmek isteyen iki sevgilinin ilişkisini değerlendirir. Bir neşideler dizisi şeklinde bize açıklanan şudur: yüce bir Damadın daha alt bir seviyede bulunan gelinine duyduğu sevgi ve bu gelinin çeşitli deneyimler aracılığı ile damat ile tam bir ilişkiye girmesinin sağlanması ve onun sevgisinden haz almasının gerçekleştirilmesidir.

Damat, Süleyman ya da Şelomo adında bir kraldır. Gelin ise, Şulamlı bir çoban kızdır. Şulam, Şelomo sözcüğünün dişil biçimidir.

Ezgi, temelde Damat ve gelin arasında geçen ikili konuşmalardan oluşan bir dizi şeklinde yazılmıştır. Ezgide yer alan başka karakterler de mevcuttur, örneğin, gelinin arkadaşları olan Yeruşalimli kızlar konuşmalara sık sık dahil olurlar. Aynı zamanda, kenti dolaşan bekçiler, sur bekçileri ve küçük kız kardeş gibi karakterlere de rastlarız. Ancak bu karakterler, ikili konuşmalarda çok az yer alırlar ya da hiç yer almazlar. Bu ikili konuşmalar sayesinde sahip olduğumuz şey, öncelikle, Güveyin kesin ve değişmez sevgisinin açıklanmasıdır; ikinci olarak ise, gelinin sevgisindeki gelişme ve büyümeyi ve Damat ile olan ilişkisinin nasıl bina edildiğini görürüz; ve yüceltilmiş Damadı olan kralın tahtını paylaşmak için bulunduğu alt konumdan nasıl yukarıya yükseltildiğini fark ederiz.

Damadın Mesih olup olmadığı konusunda kuşku duyacak kişi hemen hemen yok gibidir. Belki bazı kişiler, daha çok, gelinin kim olduğu konusunda yorum yapar iken zorluklar ile karşılaşabilirler. Ancak her şeye rağmen gelinin yine de Tanrı’nın yersel halkı İsrail olduğu konusunda kuşku duyulmaz; İsrail ya da belki de daha kesin ifade edilecek olur ise, gelecekteki bir günde İsrail’i temsil edecek olan tanrısayar Yahudilerin bakiyesi olarak da söylenebilir. Onlar deneyimleri aracılığı ile sonunda Mesihleri ile olan ilişkilerini bina edeceklerdir.

Damat ve gelin örnekleri, bu ilişkiyi belirlemek için peygamberler tarafından sık sık ifade edilen örneklerdir. Gelecekteki bu zamanı gören peygamber Yeşaya bu nedenle şu sözleri söyleyebilmiştir, “Güvey gelin ile nasıl sevinir ise, Tanrın da seninle öyle sevinecek.” (Yeşaya 62:5) Rab, Hoşea peygamber aracılığı ile, İsrail’in gelecekteki yenilenmesine bakarak, dokunaklı bir ifade ile şu düşüncesini belirtir, “İşte bu yüzden onu ikna edip çöle götürecek ve onunla dostça konuşacağım…. Seni sonsuza dek kendime eş olarak alacağım, doğruluk, adalet, merhamet ve sevgi temelinde seninle evleneceğim. Sadakat ile seninle evleneceğim, Rabbi tanıyacaksın.” (Hoşea 2: 14,19,20) Ezgiler Ezgisi kitabındaki bu çöl deneyimlerinde bizlere önceden bir örnek teşkil etmesi için Halkının yüreğine konuşur.

Peygamberlerin ilgi gösterdikleri temel konu şudur: tanrısayar Yahudilerin bakiyesi Mesihlerini reddettikleri ve çarmıha gerdikleri için vicdanları rahatsız olacak ve tövbe etmeye yöneltileceklerdir. Ezgiler Ezgisi adlı bu kitap, onların yüreklerindeki değişimi yani, Mesih’in, onlar için adanmış olan, ama bir zamanlar nefret ile reddetmiş oldukları bu sevgisinin şimdi açıklanması aracılığı ile Mesih için uyanan sevgilerini temsil eder.

Bu yorum, kabul görmek için Eski ve Yeni Antlaşma peygamberliklerinde ortaya konan İsrail’in gelecekteki tarihi ile bazı benzerlikleri talep eder. Buradan öğrendiğimiz şudur: Yahudiler baskıdan kurtulacakları umudu ile ve zulüm görmekten kurtulacaklarını düşünerek imansızlık içinde ülkelerine geri döneceklerdir. Ancak bunun sonucunda kendilerini büyük bir sıkıntı içinde bulacaklardır; böyle bir sıkıntıyı bir ulus olarak geçmişte asla yaşamamış oldukları gibi gelecekte de asla yaşamayacaklardır. Kuzeydeki güçler Yahudilere dışarıdan baskı yaparken, Canavar onlara içerden zulmedecektir. Mesih’i reddetmiş oldukları için Mesih Karşıtının egemenliğini kabul edeceklerdir. Bu Mesih Karşıtı Yahudilerin atalarının Tanrısını kabul etmeyecek ve onların “atalarının hiç bilmediği bir tanrı düzeni” kuracaktır. Kutsal yerde oturacak olan bu “iğrenç yasa tanımaz adam” Yahudileri en büyük putperestler durumuna düşürecek ve son konumlarını ilk konumlarından daha da beter bir hale getirecektir.

Ama bu sapmış ulusun arasında yine de Tanrı’nın Ruhu’nun işleyeceği bir bakiye mevcut olacaktır. İşte bu bakiye büyük zulüm görecek, Mesih’in adını inkar ettikleri için tüm uluslar tarafından zulüm görecek ve içlerinden pek çoğu öldürüleceklerdir. Bu işkenceler nedeni ile bazıları gücenecek ve pek çoklarının sevgileri soğuyacaktır. Ama Tanrı, onlar adına çalışacak ve onlar uğruna büyük sıkıntı zamanının günlerini kısaltacaktır.

Şimdi, Ezgiler Ezgisi kitabındaki gelin örneği olarak bize sunulan ve tüm üzüntülerinin ortasında Tanrı’nın yüreklerine konuştuğu ve duygularını harekete geçirdiği bakiye işte budur.

Ama Ezgiler Ezgisi kitabının kesin yorumu bu olsa bile, bu yorum hiç bir şekilde göksel gelin olan kiliseye ya da bireysel imanlıya uyarlanamaz şeklinde bir engelin varlığından söz edilemez. Çünkü Tanrı, tüm halkı ile ilgilenir iken, hepsi için ortak ilkeler uygular. Biri, neşideler hakkında şöyle demiştir: “Mesih, topluluğunu sever, yersel halkına büyük sevgi duyar. Kendine çektiği canı sever, öyle ki, bizler çok değerli olan ahlak uygulamasına sahip olalım” (J.N.D.) Aşağıdaki yorumda öncelikle önem verilmesi gereken konu, bireysel imanlıya uygulanacak olan bu ahlak uygulamasıdır.

Ezgi, altı adet neşideye bölünebilir; konular aşağıda belirtilen şekilde özetlenebilir:—

  1. Neşide 1. (Neşide 1: 2; 2:7): Sevgi güvencesi.
  2. Neşide 2. (Neşide 2:8; 3:5): Sevginin harekete geçirilmesi.
  3. Neşide 3. (Neşide 3:6; 5:1): Sevgi paylaşması
  4. Neşide 4. (Neşide 5:2; 6:12): Sevginin yenilenmesi
  5. Neşide 5. (Neşide 6:13; 8:4): Sevgi tanıklığı
  6. Neşide 6. (Neşide 8:5-14): Sevginin zaferi.

Böylelikle Ezgiler Ezgisi kitabının esas konusunun SEVGİ, yani Mesih’in sevgisi olduğu anlaşılacaktır. Güvey ve gelin örnekleri ile Mesih’in kendisine ait olan kişilerin yüreklerinde tutuşturduğu tüm bu tatlı ve hoş duygulardan söz edilir. Mesih’in sevgisine ait olmaktan daha önemli ne olabilir ki? Çoğu zaman Rabbin halkı arasındaki sevginin yetersizliğinden yakınırız, ama aslında bunun gerçek nedeni, Rabbin kendisine duyulan sevginin azlığıdır. Ve eğer Rabbe duyulan sevgi yetersiz ise, bunun nedeni Rabbin bize olan sevgisini yeterince takdir etmeyişimiz değil midir? Rabbe olan sevgimizin ölçüsü, Rabbin bize olan sevgisinin ne kadar farkında olduğumuz ile ölçülmelidir. Ezgiler Ezgisi kitabının konusunda yer alan önem işte buradan kaynaklanmaktadır. O’nun bize olan sevgisini anladığımız zaman, bizim sevgimiz harekete geçerek uyanır. Kutsal Yazılarda başka ezgiler de yer alır; kutlama şarkıları, zaferden söz eden ezgiler ve övgü ve hamt ilahileri. Ancak bu ezginin konusu, SEVGİDİR – Mesih’in sevgisi ve bu yüzden EZGİLER EZGİSİ olarak adlandırılmıştır.