BÖLÜM I

KOYUNLARIN ÇOBANI

“Rab Çobanımdır, hiç bir eksiğim olmaz.” (ayet 1)

Yeni Antlaşmada Mesih, üç yönlü bir görünüm içinde Çoban olarak sunulur. O, kefaret işini tasarlar ve bu tamamladığı işi kimler için yerine getirdiğini düşünür iken Kendisinden “İYİ ÇOBAN” (Yuhanna 10:11) olarak söz etti. Tanrının gücü ile ölümden diriltilir iken Kendisinden “BÜYÜK Çoban” (İbraniler 13:20) olarak söz edildi. Ve otlağının koyunlarının verdiği tüm hizmeti değerlendirmek için geleceği ikinci görünümü ile bağlantılı olarak “Baş Çoban” (1. Petrus 5:4) ünvanı ile kaydedilmiştir. Bu üç yönlü görünümler Mezmur 22, 23 ve 24’e tekabül ederler.

I. İYİ ÇOBAN – ÖLÜM. Okuyucu burada ortaya konan harika bir karşıtlığı gözlemleyecektir; çünkü eski düzene göre kuzu, çobanı için ölür iken yeni düzen altında Çoban, kuzuları için öldü (Mısır’dan Çıkış 12. Bölüm ve Yuhanna 10. Bölümü karşılaştırın). Hepimizin koyunlar gibi yolumuzu şaşırdığımız ve bu nedenle yalnızca gazap hak ettiğimiz için kılıç, bize karşı değil ama Çobana – Yehova’nın Adamı olan Kişi -  karşı hala kalkmış durumdadır. Ve Mesih çok güzel bir benzetme aracılığı ile bize kaybolan koyunlarını kurtardığı zaman duyduğu sevinci bildirir. (Yeşaya 53:6; Zekeriya 13:7; Matta 26:32; Elçilerin İşleri 20:28; Luka 15: 3-7 ayetlerini karşılaştırın.) Ve “uğruna kefaret edilmiş olan kişilerin hiç birinin Kurtarıcılarının geçmiş olduğu suların ne kadar derin olduğunu asla bilemeyecekleri” aynı zamanda bir gerçek olmasına rağmen, yine de lütuf aracılığı ile hepsi şunu bilebilirler: sular geçilmiş ve yargı üstlenilmiştir ve tüm bunların sonucunda

“Adalet yerine getirilmiştir
Ve merhamet, adaletin sınırsızlığına boyun eğmiştir.”

II. BÜYÜK ÇOBAN – DİRİLİŞ. Kurtarış tamamlanmıştır. Rab İsa şimdi artık sonsuza kadar diridir ve bu nedenle genç imanlı dostlarımız hakkında – özellikle onların – İsa’nın Yuhanna’nın onuncu bölümünde onlar ile ilgili olarak ne dediğine bakmamız gerekecek (özellikle 27-29 ayetlerine bakınız). 27. Ayette İsa, tüm koyunlarını bir birinden ayıran iki işareti tanımlar: işaretlerden ilki, koyunlarının kulakları hakkındadır – onlar Rabbin sesini işitirler ve O’nun ayak izlerini bilirler – O’nu izlerler. Ve daha sonra İsa, 28. Ayette şu sözleri söyler: “ Ben onlara sonsuz yaşam veririm ve onlar asla mahvolmayacaklar ve onları elimden kimse kapamaz.” Canı özgür kılan bu sözlerdeki güvence ve teselli ne kadar da büyüktür! Bu sözler bize, evreni var eden ve gezegenlere, tek başlarına gittikleri yolda rehberlik eden o güçlü ve kudretli El’in Mesih’in sürüsündeki en zayıf kuzuyu bile sımsıkı tuttuğunu ve desteklediğini söylerler.

Sonsuz yaşam bir armağan olduğu için asla kazanılamaz; çünkü o Tanrının armağanıdır ve ceza olarak da verilmiş olduğu imanlıdan asla geri alınamaz. (Romalılar 6:23; 11:29; Vaiz 3:14 ayetlerini karşılaştırınız). “Rab senin koruyucundur” – “Bizler Rabbin gücü tarafından korunuruz” (Mezmur 121:5; 1. Petrus 1:5).

III. BAŞ ÇOBAN – YÜCELİK. (1. Petrus 5:2-4) Bu bölüm, kurtuluş ve ödüller arasındaki farka işaret eden Tanrı Sözündeki pek çok bölümden biridir. Bu kutsal yazılar hakkında yapılacak bir inceleme kurtuluş elde etmek için İsa Mesih’e bakmamız gerektiği gerçeğini açıklar ve ödülleri garanti etmemiz için de kendimize – yollarımıza, eylemlerimize ve yaşamlarımıza – bakmamız gerektiğini söyler. “Bana bakın ve kurtulacaksınız”  – bu ifade, ilk konu ile ilgilenen konulara örnek teşkil eder. (Yeşaya 45:22) “Ödülünüzü eksiksiz almanız için kendinize dikkat edin.”  – buradaki ifade, ikinci konuyu özetler (2. Yuhanna 8). Kurtuluş kaybolmuş olan kişiler içindir; ödüller ise kurtarılmış olan kişilerin sadık hizmetleri için verilir. Kurtuluşa burada ve şimdi sahip olunabilir (Yuhanna 3:36); ödüller Rab geldiği zaman dağıtılacaktır (Vahiy 22:12). Bu konuyu net hale getirmek için Tanrının armağanlarını yerlerini tutan ödülleri ile birlikte yan yana kısaca bir tablo halinde sunalım:

Armağanlar Ödüller
(1) Yaşam (Yuhanna 5:24) Yaşam Tacı (Vahiy 2:10)
(2) Doğruluk (2. Korintliler 5:21) Doğruluk Tacı (2. Timoteos 4:6-8)
(3) Yücelik (Yuhanna 17:22) Yücelik Tacı (1. Petrus 5:4)

Smyrna’daki (İzmir) imanlılara verilen mesajda, “ölüm pahasına olsa da sadık kal, sana yaşam tacını vereceğim” ifadesinde dikkatimizi çeken, ‘sana yaşam vereceğim’ değil, ‘yaşam tacını vereceğim’ ifadesidir. Mesih uğruna verilen sıkıntılı bir yaşam hizmetinden sonra Pavlus, kendisini bekleyenin “ doğruluk”  – Pavlus Tanrı doğruluğuna zaten sahip idi – değil, “doğruluk tacı” olduğunu söyleyebildi. Ve şimdi incelediğimiz bölümde elçi, Tanrının sadık çobanlar tarafından güdülen sürüsünü onlara şu gerçeği hatırlatarak teşvik eder: Baş Çoban göründüğü zaman onlar, “ yücelik” değil, “ yücelik tacını” alacaklar – yücelik kendilerine tanrısal bir armağan olarak zaten verilmiştir! Ama Mesih’e hizmet eder iken bizi harekete geçiren motifin, ödül kazanma umudu olmaması gerekir. Ama yine de her şeye rağmen ödüller, teşvik edici ve harekete geçiricidirler. Ve Tanrının halkına ödül vaat etmesinin amacı, halkını “ yersel zenginlik ve zevklerin peşinden gitmesinler diye zulmün ateşleri esnasında destek vermek ve onları Hristiyan erdemlerini uygulamaları konusunda teşvik etmektir.”

O zaman burada kısaca görüyoruz ki, Rabbimizin çobanlık karakterinin üç yönlü tanımlaması budur. O, kurtarmak için öldü; korumak için yaşıyor ve ödül vermek için geri gelecek. O’nun ölümü bizim günahın cezasından kurtuluşumuzu garanti eder. (1. Petrus 2:24); Yücelerde yaptığı aracılığı ile bizim günahın gücünden özgürlük kazanmamızı garanti eder. (İbraniler 7:25) Ve ikinci gelişinde O, bizi günahın varlığından diri yaşam sularının kaynaklarına yürütecek ve sadık çobanlarını yüceliğin solmaz taçları ile ödüllendirecektir. Bu taçlar, Sezar’ın ürün olarak topladığı dikenlerden farksız defne yaprakları ile kıyas kabul etmezler. (Vahiy 7:17)