1 Korintliler Giriş

PAVLUS’TAN KORİNTLİLER’E

BİRİNCİ MEKTUP

Yazar

William MacDonald


Bu kitap, Tanrı Sözü’nün zenginliğini açık ve kolay anlaşılır hale getirmek için hazırlanan bir Kutsal Kitap yorumudur. Samimi, saygılı, adanmış ve ilmi bir şekilde yazılmıştır. Kişisel tapınma zamanlarınızda ve grupça yapılan Kutsal Kitap çalışmalarınızda kullanmak için uygun bir seçenektir.


This is a Bible commentary that makes the riches of God’s Word clear and easy for you to understand. It is written in a warm, reverent, and devout and scholarly style. It is a good choice for your personal devotions and group Bible study.

© 1995 by William MacDonald, Believer’s Bible Commentary
Christian Missions in Many Lands, Inc.
PO Box 13, Spring Lake, NJ 07762
USA
— All Rights Reserved —


Giriş

“Kilise tarihinin eşsiz bir parçası” — Weizöcker

I. KUTSAL YAZILAR’DAKİ YERİ

1.Korintliler, Pavlus’un, bir anlamda, kötü bir şehir olan Korint’teki kilisenin karşılaştığı sorunları ele aldığı; yine bugünün sorunlarla dolu kilisenin de en çok ihtiyaç duyduğu bir “sorunlar kitabı”dır. Bölünmeler, ilah gibi tapınılan önderler, ahlaksızlıklar, hukuk (yasa) savaşları, evlilik sorunları, şüpheli uygulamalar ve ruhsal armağanların düzenlenmesi gibi konular bu kitapta ele alınmıştır.

Ne var ki, kitabın sadece sorunlarla dolu olduğunu düşünmek yanlıştır! Yalnız Kutsal Kitap’ta değil, edebi alanda sevgi üzerine yazılmış olan tüm eserler arasında en güzel örneği oluşturan 1.Korintliler 13’ün bulunduğu eser, bu mektuptur. Dirilişle ilgili olağanüstü öğretiş –hem Mesih’in hem bizim– (15. bölüm), Rab’bin Sofrası’nın düzeni (11. bölüm) ve para yardımında katkıda bulunma buyruğunu (16. bölüm) içeren yazıların tamamı buradadır.

1.Korintliler olmasaydı çok daha yoksul olurduk. Bu mektup, İsa Mesih inancı uygulamasının bir hazinesidir.

II. KİTABIN YAZARI

1.Korintliler’in Pavlus’un kaleminden çıktığı konusunda tüm yorumcular hemfikirdir. Bazı yazarlar, özellikle liberaller, mektupta bazı “ilaveler” olduğunu düşünürler, ama bunlar metin kanıtlarıyla desteklenmeyen kişisel varsayımlardır. 1.Korintliler 5:9 güya Korintliler’in yanlış anladığı Pavlus’un bir önceki mektubunu (ki bu Kutsal Kitap’ın içinde değildir) işaret eder.

Kutsal Kitap’ın dışında bulunan 1.Korintliler kitabına ilişkin kanıtlar çok öncelere dayanır; bu kitap, Romalı Clement tarafından özellikle “Kutsanmış Elçi Pavlus’un Mektubu” olarak nitelendirilir (M.S. 95). Kitaptan alıntı yapan diğer kilise yazarları ise Polycarp (Polikarp), Justin Martyr, Athenagoras, Irenaeus, İskenderiyeli Clement ve Tertullian’dır. 1.Korintliler kitabı, Muratoryan Kanonu’nda da yer almakta olup, kilise öğretişlerine karşı gelen Marsiyonun kendi yazdığı Apostolikon adlı Kanon’da da mevcuttur ve Galatyalılar’dan sonra gelir.

Mektubun özünde bulunan kanıtlar da oldukça kuvvetlidir. 1:1 ve 16:21’de yazarın, kendisini Pavlus olarak nitelendirmesinin yanısıra, 1:12-17; 3:4, 6, 22’deki tartışma da Pavlus’un yazarlığını destekler. Pavlus’un diğer mektupları arasındaki benzerliklerin yanısıra, elçilere karşı duyulan içten ilginin kuvvetli varlığı sahte bir imza olasılığını yokeder ve tartışılamaz bir güvenilirlik ortaya çıkarır.

III. TARİH

Pavlus bu mektubu Efes’ten yazdığını söyler (1Ko.16:8, 9, 19). Pavlus orada üç yılda hizmet verdiğinden, 1.Korintliler büyük bir olasılıkla bu uzatmalı hizmetin ikinci yarısında ya da yaklaşık olarak M.S. 56’da yazıldı. Bazı yorumcular bunu daha da erken bir tarihe alırlar.

IV. ÖN OLAYLAR VE KONULAR

Pavlus dönemindeki eski Korint, Yunanistan’ın güneyinde, Atina’nın batısında, ticaret yolları üzerinde stratejik konumu olan bir yerdi. Bu şehir, büyük bir uluslararası ticaret merkeziydi ve şehre akan yoğun bir trafik vardı. Fakat halkın bozulan dininden dolayı kısa sürede ahlaksızlığın her türlüsünün de merkezi oldu. Bu nedenle, Korint adı pisliğin ve şehvetin adıydı. Kentin iffetsizliği öyle bir duyulmuştu ki, şerefsiz ve de itibarsız bir yaşam sürme anlamına gelen bir fiil bile çıkarılmıştı: Korintlileşmek (Korinthiazomai).

Elçi Pavlus, Korint’e ilk defa İkinci Müjde Yayma Yolculuğunda geldi (Elç.18). Önceleri emektaşları olan Priskilla ve Akvila’yla birlikte Yahudiler arasında çalıştı. Yahudilerin çoğu bildirisini reddedince, Korint’teki diğer uluslar için işe koyuldu. Müjde’nin duyurulmasıyla canlar kurtuldu ve bir kilise kuruldu.

Yaklaşık üç yıl sonra, Efes’te vaaz verirken Korintliler’den, oradaki topluluğun içinde bulunduğu ciddi zorlukları ve İsa Mesih inancı uygulaması konusunda çeşitli soruları içeren bir mektup aldı. İşte, Korintliler’e yazılmış olan Birinci Mektup, bu mektuba yanıt olarak yazıldı.

Mektubun konusu, Elçi Pavlus’un tehlikeli gördüğü tutumları, hataları ve eylemleri hafife alan dünyasal ve bedensel bir topluluğun nasıl düzeltileceğidir. Moffat bunu kısaca şöyle özetler: “Kilise, olması gerektiği gibi dünyadaydı, ama dünya da olmaması gerektiği gibi kilisedeydi.”

Pek çok kilisede hala bu tür durumlar yaygın olduğundan, 1.Korintliler kitabı, günümüzde de geçerliliğini sürdürmektedir.

 

ANA HATLAR
      Bölüm
I. GİRİŞ 1:1-9
  A. Selamlar 1:1-3
  B. Şükranlar 1:4-9
II. KİLİSEDEKİ KARIŞIKLIKLAR 1:10-6:20
  A. İmanlılar Arasındaki Bölünmeler 1:10-4:21
  B. İmanlılar Arasındaki Ahlaksızlık 5
  C. İmanlılar Arasındaki Davalar 6:1-11
  Ç. İmanlılar Arasındaki Ahlaki Gevşeklikler 6:12-20
III. ELÇİNİN KİLİSENİN SORULARINA YANITLARI 7-14
  A. Evlilik ve Bekarlık Konusu 7
  B. Putlara Sunulan Kurbanların Etini Yeme Konusu 8:1-11:1
  C. Kadınların Baş Örtme Konusu 11:2-16
  Ç. Rab’bin Sofrası Konusu 11:17-34
  D. Ruhsal Armağanlar ve Kilisede Kullanımları Konusu 12-14
IV. PAVLUS’UN DİRİLİŞİ REDDEDENLERE VERDİĞİ YANIT 15
  A. Dirilişin Kesinliği 15:1-34
  B. Dirilişe Yapılan İtirazlar 15:35-57
  C. Dirilişin Işığında Son Rica 15:58
V. PAVLUS’UN SON ÖĞÜDÜ 16
  A. Para Yardımına İlişkin Öğütler 16:1-4
  B. Kişisel Planları Konusu 16:5-9
  C. Son Öğütler ve Selamlar 16:10-24