1 Krallar 4

C. Süleyman’ın Görevlileri (4:1-19)

4:1-6   Bu ayetler, Süleyman’ın üst düzey görevlilerini ya da diğer bir anlamla Bakanlar Kurulu’nu açıklar. Kâhin: Sadok oğlu Azarya; Sadok’tan sonra kâhin olduğu düşünülür. Devlet yazmanları: Elihoref ve Ahiya. Devlet tarihçisi: Yehoşafat. Ordu komutanı: Benaya. Kâhinler: Sadok ve Aviyatar. Baş vali: Azarya. Süleyman’ın özel danışmanı: Zavut. Saray sorumlusu: Ahişar. Angaryacıların başı: Adoniram. 4. ayetteki ‘Aviyatar’ın 2:27’deki Süleyman’ın azlettiği kişi olup olmadığını söylemek güçtür. Belki de bu dönemden sonra azledilmişti. Ya da kâhinlik hizmetini artık yerine getirmemesine rağmen, kâhinlik unvanını hâlâ elinde bulundurmaktaydı. Yine de sözü edilen kişi başka bir Aviyatar olabilir (Bk. 2Sa.8:15-18). Matthew Poole şu yorumu yapar:

Bazıları burada Süleyman’ın tüm üst düzey görevlilerinden söz edildiğini ve daha önce görev yapmış, şimdi görev yapan ve daha sonra görev yapacak olan tüm görevlilerin bir arada yazıldığını düşünürler. Görüşlerini desteklemek için, bu dönemden çok sonraki yıllarda gerçekleşen bir olayın –Süleyman’ın iki kızıyla evlenen iki kişinin adlarının– geçtiği 11 ve 15. ayetleri örnek verirler. 1

4:7-19   Süleyman, İsrail ülkesini 12 bölüme ayırdı ve halktan yiyecek toplamaları için her bölümden sorumlu bölge valileri atadı. Ülkenin her bölümünün sorumlusu yılda bir ay kralın ve sarayın yiyecek içecek gereksinimini sağlamakla yükümlüydü. Burada yalnızca Yahuda’dan söz edilmemiştir.

Ç. Tüm Saltanatıyla Süleyman (4:20-34)

4:20,21   Süleyman’ın yönetimindeki krallık Fırat Irmağı’ndan Filist’e, oradan Mısır sınırına kadar uzanıyordu (21, 24. ayetler). Krallıklardan oluşan bu bölgenin çoğu Süleyman’a haraç ödüyordu, ama İsrail’e ait görünmüyorlardı. Bu nedenle Süleyman’ın krallığı, Filistin ile ilgili antlaşmanın bütünüyle yerine gelmemiş olduğunu gösterir (Yar.15:18-21).

4:22-28   Süleyman’ın krallığının görkemi şöyle tanımlanır: Bol yiyecek kaynakları, binlerce at, vb… Ama böyle bir bolluğun elde edilebilmesi için halktan büyük vergiler toplanması gerektiğini hatırlamalıyız. Aynı zamanda, Süleyman’ın bu atları toplamakla Tanrı’nın buyruğuna karşı geldiği de unutulmamalıdır (Yas.17:16). (26. ayet ve 2.Tarihler 9:25 arasındaki farklılıkla ilgili olarak, 2.Tarihler bölümündeki notlara bakınız).

4:29-34   Ayetlerde tekrar kralın bilgeliğinden söz edilir. Herkesten daha bilgeydi. 31. ayette değinilen bilgeler, Zerah’ın oğullarıdır (1Ta.2:6), Mahol (Dansçı) yalnızca bir lakaptı. Etan, 89. Mezmur’un yazarıydı. Heman da 88. Mezmur’u yazdı. Diğer kişiler konusunda bilgimiz yok. Süleyman’ın üç bin özdeyişi vardı, bunlardan yalnızca bir bölümü Süleyman’ın Özdeyişleri Kitabı’nda korunmuştur. 1005 ezgisi içinde en çok bilineni, Ezgiler Ezgisi’dir. 33. ayette Süleyman’ın bilgeliği açıklanırken, birçok bilim alanında sahip olduğu geniş bilginin, doğadan çıkardığı dersleri kullanmasını sağladığını anlatılır. Bütün uluslardan insanlar onu dinlemek için gelirlerdi.

 

Kutsal Kitap

1 Süleyman bütün İsrailin kralıydı.
2 Görevlileri ise şunlardı: Kâhin: Sadok oğlu Azarya.
3 Yazmanlar: Şişanın oğulları Elihoref ve Ahiya. Devlet tarihçisi: Ahilut oğlu Yehoşafat.
4 Ordu komutanı: Yehoyada oğlu Benaya. Kâhinler: Sadok ve Aviyatar.
5 Baş vali: Natan oğlu Azarya. Kralın özel danışmanı: Natan oğlu Kâhin Zavut.
6 Saray sorumlusu: Ahişar. Angaryacıların başı: Avda oğlu Adoniram.
7 Süleymanın İsrailde on iki bölge valisi vardı. Bunlar kralın ve sarayın yiyecek içecek gereksinimini karşılardı. Her vali yılda bir ay bu gereksinimleri karşılamakla yükümlüydü.
8 Bu valiler şunlardı: Efrayimin dağlık bölgesinde Ben-Hur;
9 Makaz, Şaalvim, Beytşemeş ve Elon-Beythanan bölgelerinde Ben-Deker;
10 Arubbot, Soko ve bütün Hefer bölgesinde Ben-Heset;
11 Nafat-Dor bölgesinde Süleymanın kızı Tafatla evli olan Ben-Avinadav;
12 Taanak, Megiddo, Yizreelin altında Saretanın yanındaki bütün Beytşean ve Beytşeandan Avel-Mehola ve Yokmoamın ötelerine kadar uzanan bölgede Ahilut oğlu Baana;
13 Ramot-Gilat, Gilatta Manaşşe oğlu Yairin yerleşim birimleri ve Başandaki Argov yöresinde surlar ve tunç sürgülerle güçlendirilmiş altmış büyük kentin başında Ben-Gever;
14 Mahanayim bölgesinde İddo oğlu Ahinadav;
15 Naftali bölgesinde Süleymanın kızı Basematla evlenen Ahimaas;
16 Aşer ve Bealot bölgelerinde Huşay oğlu Baana;
17 İssakar bölgesinde Paruah oğlu Yehoşafat;
18 Benyamin bölgesinde Ela oğlu Şimi;
19 Gilat bölgesinde, yani Amorluların Kralı Sihonla Başan Kralı Ogun eski topraklarında Uri oğlu Gever. Ayrıca Yahuda bölgesinin tek valisi vardı.
20 Yahuda ve İsrail halkı kıyıların kumu kadar kalabalıktı. Herkes yiyip içip sevinç içinde yaşıyordu.
21 Süleyman, Fırat Irmağından Filiste, oradan Mısır sınırına kadar bütün ülkelere egemendi. Bu ülkeler Süleymanın yaşamı boyunca ona haraç ödeyip hizmet ettiler.
22 Süleymanın sarayının bir günlük yiyecek gereksinimi şunlardı: Otuz kor ince, altmış korfç kepekli un;
23 onu ahırda, yirmisi çayırda yetiştirilmiş sığır ve yüz koyun; ayrıca geyikler, ceylanlar, karacalar ve semiz kuşlar.
24 Tifsahtan Gazzeye kadar, Fırat Irmağının batısındaki bütün krallıkları Süleyman yönetiyordu. Her tarafta barış vardı.
25 Dandan Beer-Şevaya kadar Yahuda ve İsrail halkının her bireyi Süleymanın yaşamı boyunca kendi asması ve incir ağacı altında güvenlik içinde yaşadı.
26 Süleymanın savaş arabalarının atları için kırk bin ahırı ve on iki bin atlısı vardı.
27 Bölge valilerinin her biri kendine düşen bir ay boyunca, Kral Süleymana ve sofrasına oturan herkese yiyecek sağlar, hiçbir şeyi eksik etmezdi.
28 Her vali kendisine verilen buyruk uyarınca, savaş arabalarının atlarıyla öbür atlar için belirli bir yere arpa ve saman getirirdi.
29 Tanrı, Süleymana bilgelik, derin bir sezgi, kıyılardaki kum kadar anlayış verdi.
30 Süleymanın bilgeliği, bütün doğuluların ve Mısırlıların bilgeliğinden daha üstündü.
31 O, Ezrahlı Etan, Maholun oğulları Heman, Kalkol ve Darda dahil herkesten daha bilgeydi. Ünü çevredeki bütün uluslara yayılmıştı.
32 Üç bin özdeyişi ve bin beş ezgisi vardı.
33 Lübnan sedir ağacından duvarlarda biten mercanköşkotuna kadar bütün ağaçlardan söz ettiği gibi, hayvanlar, kuşlar, sürüngenler ve balıklardan da söz edebiliyordu.
34 Süleyman’ın bilgeliğini duyan dünyanın bütün kralları ona adamlarını gönderirdi. Bütün uluslardan insanlar gelir, Süleyman’ın bilgece sözlerini dinlerdi.

1. Matthew Poole, Matthew Poole’s Commentary on the Holy Bible, s.657.