1 Samuel 21

2. Ahimelek’in Davut’a Yaptığı İyilik (21. Bölüm)

Büyük adamlar da dışarıdan görünmeyen önemli kusurlara sahiptirler. Davut bir istisna değildir. Bu üzücü bölümde, Nov’daki (1-9. ayetler) tapınağın önünde söylediği yalanlar ve Filistliler’in önündeki sözde deliliği (10-15. ayetler) yazılıdır.

21:1-6   Davut Samuel’e (19. bölüm) ve Yonatan’a (20. bölüm) gitmişti. Şimdi de Saul’dan kaçarken Başkâhin’in yanına gelmiştir. Ahimelek, Davut’tan korkuyordu ve neden yalnız yolculuk ettiğini merak ediyordu (Belki bir yerde kendisini bekleyen adamları vardı – 2. ayet; Mat.12:3). Davut, kral için gizli bir görevde bulunduğunu belirtirken yalan söylüyordu. Sonra biraz ekmek istedi. Ama yalnızca adak ekmeği vardı; bu kutsal ekmek, tapınakta tapınma için kullanılırdı. Kâhin, adamlarının geçen birkaç gün içinde cinsel ilişkide bulunmayıp törensel olarak temiz olmaları halinde adak ekmeğini alabileceklerini söyledi. Davut, adamlarının yalnızca temiz değil, aynı zamanda özel görevleri nedeniyle kutsal olduklarını da anlattı. Shakespeare haklıydı: “Aldatırken, nasıl da karışık bir ağ öreriz!” Kutsal yerden alınan adak ekmeği Davut’a verildi.

Rab İsa, Matta 12:3-4’te adak ekmeğinin yasa dışı kullanımını onaylar (Belki de İsrail’de günah olduğu ve Davut adil bir davayı temsil ettiği için…). Eğer Davut ait olduğu tahtta oturuyor olsaydı, ekmek dilenmeye ihtiyacı olmayacaktı. Ekmeğin kutsal olmayan kullanımını yasaklayan yasa, bunun gibi bir merhamet işini yasaklamayı amaçlamıyordu.

21:7,9   Saul’un hizmetkârlarından biri olan Doek, o sıralarda Nov’da Rab’bin önündeki dinsel görevini yerine getirmekteydi. Edomlu olmasına rağmen Yahudi inancına geçmişti. Orada bulunma nedeni, belki bir adağını ya da başka bir törensel buyruğu yerine getirmekti. Ahimelek’in Davut’la işbirliği yaptığını gördü ve bunu Saul’a bildirdi. Bu arada Davut, ikinci bir istekte bulunarak silah talep etti. Kral için yaptığı görevin acele olduğunu belirterek yine yalan söyledi. Ahimelek ona Golyat’ın kılıcını vermeyi teklif etti. Davut, “Onun gibisi yoktur” diyerek kılıcı memnuniyetle aldı. Devi öldürmesi için Rab’be güvenmişti, şimdi ise öldürdüğü düşmanının kılıcına güvenme yanılgısına düşüyordu.

21:10-15   Davut sonra İsrail’den ayrıldı ve Gad Kenti’ne kaçtı. Gad, Golyat’ın doğduğu kentti. Meshedilmiş İsrail kralı, burada Tanrı halkının düşmanlarının yanında kendisine sığınak aradı. Filistliler kendisinden kuşkulandığında, yaşamını kurtarmak için deli rolü yapmak zorunda kaldı. DeRothschild bu konuda Davut hakkında şöyle yazar: “Deliler, Tanrı’nın vurduğu, ancak yine de koruduğu kişiler olarak görüldüklerinden onlara dokunulmazdı.” 1 İsrail’in Mezmur yazarı, deli rolü oynayarak, kentin kapılarını tırmalarken, salyasını sakalına akıttı. Tanrı halkının umursamazlığı ve Davut’un sapan imanı nedeniyle, bu utanç verici davranışlara mahkum edilmişti.

Ama Davut, bu büyük sıkıntıda bazı değerli dersler aldı. Bir sonraki bölüme geçmeden önce bu tarihlerde yazılmış olan 34. Mezmur’u okuyun. Bu Mezmurda, Davut’un karakteri hakkında yeni bir anlayış kazanıyoruz. Hatalarına rağmen Davut’un Tanrı bilgisinde büyümesini sağlayan şey, onun dikkate değer Tanrı korkusudur.

 

Kutsal Kitap

1 Davut Nov Kentine, Kâhin Ahimelekin yanına gitti. Ahimelek titreyerek Davutu karşılamaya çıktı. ‹‹Neden yalnızsın? Neden yanında kimse yok?›› diye sordu.
2 Davut şöyle yanıtladı: ‹‹Kral bana bir görev verdi. ‹Sana verdiğim görevden ve buyruklardan kimsenin haberi olmasın› dedi. Adamlarıma gelince, belli bir yere gitmelerini söyledim.
3 Şu an elinde ne var? Bana beş somun ekmek ya da başka ne varsa ver.››
4 Kâhin, ‹‹Taze ekmeğim yok›› diye karşılık verdi, ‹‹Ama adamların kadından uzak kaldılarsa kutsanmış ekmek var.››
5 Davut, ‹‹Yola çıktığımızdan her zaman olduğu gibi, kadından uzak kaldık›› dedi, ‹‹Sıradan bir yolculuğa çıktığımızda bile adamlarım kendilerini temiz tutarlar; özellikle bugün ne kadar daha çok temiz olacaklar.››
6 Bunun üzerine kâhin ona kutsanmış ekmek verdi; çünkü orada huzura konan ekmekten başka ekmek yoktu. Bu ekmek RABbin huzurundan alındığı gün yerine sıcak ekmek konurdu. huzuruna konan ekmek diye de bilinir.
7 O gün Saulun görevlilerinden Edomlu Doek adındaki baş çoban RABbin önünde dinsel görevini yerine getirmek üzere orada bulunuyordu.
8 Davut Ahimeleke, ‹‹Yanında mızrak ya da kılıç yok mu?›› diye sordu, ‹‹Kralın işi acele olduğundan, yanıma ne kılıcımı aldım, ne de başka bir silah.›› ‹‹Alıkonulmuş››.
9 Kâhin, ‹‹Ela Vadisinde öldürdüğün Filistli Golyatın kılıcı var›› diye karşılık verdi, ‹‹Efodun arkasında beze sarılı duruyor. Burada başka silah yok. İstersen onu alabilirsin.›› Davut, ‹‹Onun gibisi yoktur, onu bana ver›› dedi.
10 Sauldan kaçan Davut o gün Gat Kralı Akişe gitti.
11 Akişin görevlileri, ‹‹Bu İsrail Kralı Davut değil mi?›› dediler, ‹‹Çalıp oynarken, ‹Saul binlercesini öldürdü, Davutsa on binlercesini›
12-13 Bu sözler Davutu derin derin düşündürdü. Gat Kralı Akişten çok korkan Davut, onların önünde tutumunu değiştirerek deli gibi davrandı. Kentin kapılarını tırmaladı, salyasını sakalına akıttı.
14 Akiş görevlilerine, ‹‹Şu adama bakın!›› dedi, ‹‹Delinin biri! Onu neden bana getirdiniz?
15 Bizde deliler eksik mi ki, önümde delilik yapsın diye bu adamı getirdiniz? Bu adamın sarayıma girmesi şart mı?››

1. DeRotschild, daha fazla belge mevcut değildir.