1 Samuel 23

4. Keila’nın İhaneti (23. Bölüm)

23:1-5   Davut’a, Adullam’ın güneyindeki Keila Kenti’nin Filistliler tarafından saldırıya uğradığı haberi geldi. Rab tarafından yönlendirilerek düşmana karşı savaştı, kenti kurtardı ve çok sayıda hayvanı ele geçirdi.

23:6-12   Saul, Davut’un Keila’da olduğunu duyunca, onu orada tuzağa düşürmeye karar verdi. Ama Davut bu tuzaktan haberdar oldu ve nereye gideceğini söylemesi için Rab’be danıştı. Keila’da güvenlikte olacak mıydı? Davut, Keila halkını kurtarmış olmasına rağmen, acaba onu Saul’a teslim edecekler miydi? Aviyatar’ın getirmiş olduğu efod ve daha çok Urim ve Tummim aracılığıyla Tanrı, Davut’a, Saul geldiğinde nankör Keila halkının Davut’u ele vereceğini açıkladı.

23:13-18   Böylece Davut ve adamları, Hevron’un güneydoğusundaki Zif Çölü’ne kaçtılar. Ama orada bile acımasızca kovalandılar. Yonatan orada Davut’u buldu ve onu Tanrı’nın adıyla yüreklendirdi. Bugün ne kadar ihtiyaç duyulan bir hizmet! Eğer teşvik eden kişiler daha çok olsaydı, kilise bundan çok büyük yarar sağlardı. Zamanında söylenmiş güçlendirici bir sözün etkisini yaşamış olan kişiler, teşvikin getirdiği bereketi çok iyi bilirler. Yonatan’ın Davut’a duyduğu sevgi, kendini alçaltabilen bir sevgiydi. Davut’a, Saul’a rağmen Tanrı’nın vaadini yerine getireceğine garanti verdi. Yonatan gibi bir dosta sahip olan kişi ayrıcalıklıdır. Neden Davut’la kalmadığı ve daima geri döndüğü ise gizemini hâlâ korumaktadır. 1

23:19-29   Zifliler de, Davut’un bulunduğu yeri Saul’a bildirerek ve kaçağı kralın ellerine teslim edeceklerini söyleyen haberler göndererek ihanet ettiler. Davut, Saul’un geldiğini duyduğunda, kendisini amansızca takip eden Saul’dan kaçmak için Maon Çölü’ne gitti. Tam çevresi kuşatılmışken, Filistliler İsrail’e saldırdılar. Saul kovalamayı bırakmak zorunda kalmıştı. İsrail’in düşmanı, bilmeden İsrail’in reddedilmiş kralına dostça hizmet etmişti. İşay’ın oğlu, daha sonra Lut Gölü’nün batı kıyısındaki Eyn-Gedi’ye doğru yola çıktı.

 

Kutsal Kitap

1 Davuta, ‹‹Filistliler Keila Kentine saldırıp harmanları yağmalıyorlar›› diye haber verdiler.
2 Davut RABbe, ‹‹Gidip şu Filistlilere saldırayım mı?›› diye danıştı. RAB, ‹‹Git, Filistlilere saldır ve Keila Kentini kurtar›› diye yanıtladı.
3 Ama adamları Davuta, ‹‹Bak, biz burada Yahudadayken korkuyoruz›› dediler, ‹‹Keilaya Filist ordusuna karşı savaşmaya gidersek büsbütün korkarız.››
4 Bunun üzerine Davut RABbe bir kez daha danıştı. RAB ona yine, ‹‹Kalk, Keilaya git! Çünkü Filistlileri senin eline ben teslim edeceğim›› dedi.
5 Böylece Davutla adamları Keilaya gidip Filistlilere karşı savaştılar. Davut onların hayvanlarını ele geçirdi. Filistlileri ağır bir yenilgiye uğratarak Keila halkını kurtardı.
6 Ahimelekin oğlu Aviyatar kaçıp Keilada bulunan Davuta gittiğinde, efodu da birlikte götürmüştü.
7 Saul, Davutun Keila Kentine gittiğini duyunca, ‹‹Tanrı Davutu elime teslim etti›› dedi, ‹‹Davut sürgülü kapıları olan bir kente girmekle kendini hapsetmiş oldu.››
8 Böylece Saul, Keilaya yürüyüp Davutla adamlarını kuşatmak amacıyla bütün halkı savaşa çağırdı.
9 Davut, Saulun kendisine bir düzen kurduğunu duyunca, Kâhin Aviyatara, ‹‹Efodu getir›› dedi.
10 Sonra şöyle yakardı: ‹‹Ey İsrailin Tanrısı RAB! Ben kulun yüzünden Saulun gelip Keilayı yıkmayı tasarladığına dair kesin haber aldım.
11 Keila halkı beni onun eline teslim eder mi? Kulunun duymuş olduğu gibi Saul gelecek mi? Ey İsrailin Tanrısı RAB, yalvarırım, kuluna bildir!›› RAB, ‹‹Saul gelecek›› yanıtını verdi.
12 Davut RABbe, ‹‹Keila halkı beni ve adamlarımı Saulun eline teslim edecek mi?›› diye sordu. RAB, ‹‹Teslim edecek›› dedi.
13 Bunun üzerine Davut ile yanındaki altı yüz kadar kişi Keiladan ayrılıp oradan oraya yer değiştirmeye başladılar. Davutun Keiladan kaçtığını öğrenen Saul oraya gitmekten vazgeçti.
14 Davut kırsal bölgedeki sığınaklarda ve Zif Çölünün dağlık kesiminde kaldı. Saul her gün Davutu aradığı halde, Tanrı onu Saulun eline teslim etmedi.
15 Davut Zif Çölünde, Horeşteyken, Saulun kendisini öldürmek için yola çıktığını öğrendi.
16 Bu arada Saul oğlu Yonatan kalkıp Horeşe, Davutun yanına gitti ve onu Tanrının adıyla yüreklendirdi.
17 ‹‹Korkma!›› dedi, ‹‹Babam Saul sana dokunmayacak. Sen İsrail Kralı olacaksın, ben de senin yardımcın olacağım. Babam Saul da bunu biliyor.››
18 İkisi de RABbin önünde aralarındaki antlaşmayı yenilediler. Sonra Yonatan evine döndü, Davut ise Horeşte kaldı.
19 Zifliler Givaya gidip Saula, ‹‹Davut aramızda›› dediler, ‹‹Yeşimonun güneyinde, Hakila Tepesindeki Horeş sığınaklarında gizleniyor.
20 Ey kral, ne zaman gelmek istersen gel! Davutu kralın eline teslim etmeyi ise bize bırak.››
21 Saul, ‹‹RAB sizi kutsasın! Bana acıdınız›› dedi,
22 ‹‹Gidin ve bir daha araştırın; Davutun genellikle nerelerde gizlendiğini, orada onu kimin gördüğünü iyice öğrenin. Çünkü onun çok kurnaz olduğunu söylüyorlar.
23 Gizlendiği yerlerin hepsini öğrenip bana kesin bir haber getirin. O zaman ben de sizinle gelirim. Eğer Davut o bölgedeyse, bütün Yahuda boyları içinde onu arayıp bulacağım.››
24 Böylece Zifliler kalkıp Sauldan önce Zife gittiler. O sırada Davutla adamları Yeşimonun güneyindeki Aravada, Maon Çölündeydiler.
25 Saul ile adamlarının kendisini aramaya geldiklerini öğrenince Davut aşağıya inip Maon Çölündeki kayalığa sığındı. Saul bunu duyunca Davutun ardından Maon Çölüne gitti.
26 Saul dağın bir yanından, Davutla adamları ise öbür yanından ilerliyordu. Davut Sauldan kaçıp kurtulmaya çalışıyordu. Saulla askerleri Davutla adamlarını yakalamak üzere yaklaşırken,
27 bir ulak gelip Saula şöyle dedi: ‹‹Çabuk gel! Filistliler ülkeye saldırıyor.››
28 Bunun üzerine Saul Davutu kovalamayı bırakıp Filistlilerle savaşmaya gitti. Bu yüzden oraya Sela-Hammahlekot adı verildi.
29 Davut oradan ayrılıp Eyn-Gedi bölgesindeki sığınaklara gizlendi.

1. Kişisel olarak hatalı olduğunu bilmesine rağmen, belki de babasının konu­muna bir bağlılık hissetmişti.