1 Samuel 24

5. Canı Bağışlanan Saul (24. Bölüm)

24:1-7   Filistliler’in tehdidi bastırıldıktan sonra Saul, Davut’u yakalamak için geri döndü. Onu Eyn-Gedi’nin kayalık tepelerinde izledi. Oradayken ihtiyacını gidermek için mağaralardan birine girdi. Seçtiği mağara boş değildi. Bunun da ötesinde, acımasızca kovaladığı adam, kendi adamlarının, kralın yaşamını sona erdirmelerine engel oldu. Davut’un adamları, Saul’u Tanrı’nın kendilerinin eline teslim ettiğini düşünmüşlerdi. Ama Davut, krallığı zorla ele geçirmesi için Tanrı’dan buyruk almamıştı. Tanrı’nın zamanını ve yöntemini beklemekten yakınmıyordu. Kralın cüppesinin eteğinden gizlice bir parça kestiğinde bile vicdanı onu rahatsız etti. Saul’un İsrail Kralı olarak meshedilmiş olması gerçeğini hafife almadı. Bu kralı Tanrı uzaklaştırmalıydı; Davut, Rab onu uzaklaştırıncaya kadar ona saygı gösterecekti.

24:8-15   Saul ayrıldıktan sonra, Davut mağaradan dışarı çıktı ve ona seslendi. Kralın önünde yüzüstü yere kapanarak, ona bildirilen tüm haberlerin iftira olduğunu söyledi. Davut o gün kralı öldürebilirdi, ama Rab’bin meshettiği bir kişi olduğu için bunu yapmadı. Davut’un elindeki cüppe parçası, iyiliğinin kanıtıydı. Kötü bir adam öcünü kendi almak isteyebilir, ama Davut’un böyle bir arzusu yoktu. Saul’a, ölü bir köpek ya da bir pire kadar zararsız ve önemsiz birine karşı neden bu acımasızca kovalamacayı sürdürdüğünü sordu.

24:16-22   Davut’un sözleriyle geçici olarak duygulanan Saul, Davut’un davranışındaki adilliği ve kendi kötülüğünü kabul etti. Beklenmedik bir şekilde, Davut’un bir gün İsrail Kralı olacağını itiraf ederek Davut’a, ailesine iyi davranacağına dair ant içirdi. Sonra Saul esenlik içinde oradan ayrıldı. Ama Davut’un çok keyif aldığı bu dinlenme süresi kısa sürmüştü. Saul çok geçmeden Davut’un iyiliğini unuttu.

Davut Saul’la konuşurken, iki kez Rab’den yargıç olarak davranmasını istedi. Davasını, insan olarak doğru gördüğü şekilde çözümlemektense, Tanrı’nın ellerine bırakmaya razıydı. Petrus’un, Rabbimiz hakkında hatırladıklarından biri de, “Kendisine sövüldüğünde sövgüyle karşılık vermedi, acı çektiğinde kimseyi tehdit etmedi; davasını, adaletle yargılayan Tanrı’ya bıraktı” ifadesinde görülür (1Pe.2:23). Tanrı bizlere de düşmanlarımıza karşı bu soğukkanlılığı sağlasın!

 

Kutsal Kitap

1 Saul Filistlileri kovalamaktan dönünce, Davutun Eyn-Gedi Çölünde olduğu haberini aldı.
2 Saul da Davutla adamlarını Dağ Keçisi Kayalığı dolaylarında arayıp bulmak için, bütün İsrailden üç bin seçme asker alıp yola çıktı.
3 Yolda koyun ağıllarına rastladı. Yakında bir de mağara vardı. Saul ihtiyacını gidermek için mağaraya girdi. Davutla adamları mağaranın en iç bölümünde kalıyorlardı.
4 Adamları, Davuta, ‹‹İşte RABbin sana, ‹Dilediğini yapabilmen için düşmanını eline teslim edeceğim› dediği gün bugündür›› dediler. Davut kalkıp Saulun cüppesinin eteğinden gizlice bir parça kesti.
5 Ama sonradan Saulun eteğinden bir parça kestiği için kendini suçlu buldu.
6 Adamlarına, ‹‹Efendime, RABbin meshettiği kişiye karşı böyle bir şey yapmaktan, el kaldırmaktan RAB beni uzak tutsun›› dedi, ‹‹Çünkü o RABbin meshettiği kişidir.››
7 Davut bu sözlerle adamlarını engelledi ve Saula saldırmalarına izin vermedi. Saul mağaradan çıkıp yoluna koyuldu.
8 O zaman Davut da mağaradan çıktı. Saula, ‹‹Efendim kral!›› diye seslendi. Saul arkasına bakınca, Davut eğilip yüzüstü yere kapandı.
9 ‹‹ ‹Davut sana kötülük yapmak istiyor› diyenlerin sözlerini neden önemsiyorsun?›› dedi,
10 ‹‹Bugün RABbin mağarada seni elime nasıl teslim ettiğini gözünle görüyorsun. Bazıları seni öldürmemi istedi. Ama ben seni esirgeyip, ‹Efendime el kaldırmayacağım, çünkü o RABbin meshettiği kişidir› dedim.
11 Ey baba, cüppenin eteğinden kesilmiş, elimdeki şu parçaya bak; evet, bak! Cüppenden bir parça kestim, ama seni öldürmedim. Bundan ötürü içimde kötülük ve başkaldırma düşüncesi olmadığını iyice bilesin. Sana kötülük yapmadığım halde sen beni öldürmeye çalışıyorsun.
12 RAB aramızda yargıç olsun ve benim öcümü senden O alsın. Ama ben elimi sana karşı kaldırmayacağım.
13 Eskilerin şu, ‹Kötülük kötü kişilerden gelir› deyişi uyarınca elim sana karşı kalkmayacaktır.
14 İsrail Kralı kime karşı çıkmış? Sen kimi kovalıyorsun? Ölü bir köpek mi? Bir pire mi?
15 RAB yargıç olsun ve hangimizin haklı olduğuna O karar versin. RAB davama baksın ve beni savunup senin elinden kurtarsın.››
16 Davut söylediklerini bitirince, Saul, ‹‹Davut oğlum, bu senin sesin mi?›› diye sordu ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı.
17 Sonra, ‹‹Sen benden daha doğru bir adamsın›› dedi, ‹‹Sana kötülük yaptığım halde sen bana iyilikle karşılık verdin.
18 Bugün bana iyi davrandığını kanıtladın: RAB beni eline teslim ettiği halde beni öldürmedin.
19 Düşmanını yakalayan biri onu güvenlik içinde salıverir mi? Bugün bana yaptığın iyiliğe karşılık RAB de seni iyilikle ödüllendirsin.
20 Şimdi anladım ki, sen gerçekten kral olacaksın ve İsrail Krallığı senin egemenliğin altında sürecek.
21 Benden sonra soyumu ortadan kaldırmayacağına, babamın ailesinden adımı silmeyeceğine dair RABbin önünde ant iç.››
22 Davut Saul’un istediği gibi ant içti. Sonra Saul evine döndü. Davut’la adamları da sığınağa gittiler.