1 Samuel 27

E. Filistliler Arasında Yaşam (27-30. Bölümler)

1. Ziklak’ın Davut’a Verilmesi (27. Bölüm)

27:1-4   Bir yerden diğerine, ölüm korkusu içinde sürekli kaçmanın verdiği baskı, sonunda Davut’u etkiledi. Rab’bin kendisine gösterdiği mucizevi özene rağmen, Davut’un imanı sarsıldı. İsrail’in meshedilen kralı olduğu gerçeğini birden unuttu. Tanrı onu kral olarak meshettikten sonra, krallığına başlamadan önce öldürülmesine izin verecek miydi? Tanrı onu Golyat’ın elinden, Saul’un eline teslim etmek için mi kurtarmıştı? Hayır, ama koşullar bakışımızı saptırabilir. İçinde bulunduğumuz tehlike sık sık Tanrı’nın vaatlerini görmemizi engeller. Davut tekrar Filistliler’in ülkesine kaçtı ve Gad Kralı Akiş’le temas kurdu. Burada uzun süredir bulunmamıştı. Akiş büyük olasılıkla Davut’un kaçtığının farkındaydı. Bu putperest kral onu dostça karşıladı. Onu kahraman bir savaşçı ve İsrail’e karşı kendisine bir dost olarak görüyordu. Burada yer alan Akiş’in, Davut’un 21:10’da sözünü ettiği Akiş olması zayıf bir olasılıktır. ‘Akiş’ adı Filistliler arasında krallara verilen bir unvandı. 1 Saul, Davut’un ülkeden kaçtığını işitince onu kovalamaktan vazgeçti.

27:5-7   Davut Gat’a son kez uğradığında (21. bölüm), Akiş’in adamları ondan kuşkulanmış ve öldürtmeyi denemişlerdi. Davut bunu unutmamıştı. Bir alçakgönüllülük örneğinde bulunarak başkentte kalmayı reddetti ve kendisine ait bir kent istedi. Davut’a, İsrail sınırına yakın bir kent olan ve aslında Yahuda’ya ait olan Ziklak Kenti verildi (Yşu.5:31).

27:8-12   Davut, 16 ay boyunca Filistliler’le birlikte kaldığı sırada, Geşurlular’a, Girizliler’e ve Amalekliler’e baskınlar yaptı. Bunlar, Tanrı tarafından yıkımı buyrulan Kenan’ın putperest halkıydı (Çık.17:14; Yşu.13:13; 1Sa.15:2, 3). Davut, sürgünde bile Rab’bin savaşlarını sürdürdü. Bu, mantığa aykırı gibi görünen bir gerçektir. Rab’be, İsrail’in düşmanlarına karşı zafer sağlaması için kendisini koruyacağına güvenebilirdi, ama Saul’dan koruyacağına güvenemezdi!

 

Kutsal Kitap

1 Davut, ‹‹Bir gün Saulun eliyle yok olacağım›› diye düşündü, ‹‹Benim için en iyisi hemen Filist topraklarına kaçmak. O zaman Saul İsrailin her yanında beni aramaktan vazgeçer; ben de onun elinden kurtulmuş olurum.››
2 Böylece Davutla yanındaki altı yüz kişi kalkıp Gat Kralı Maok oğlu Akişin tarafına geçtiler.
3 Aileleriyle birlikte Gatta Akişin yanına yerleştiler. İki karısı Yizreelli Ahinoamla Karmelli Navalın dul karısı Avigayil de Davutun yanındaydı.
4 Saul Davutun Gata kaçtığını duyunca, artık onu aramaktan vazgeçti.
5 Davut Akişe, ‹‹Benden hoşnut kaldıysan, çevre kentlerden birinde bana bir yer versinler de orada oturayım›› dedi, ‹‹Çünkü ben kulunun seninle birlikte kral kentinde yaşamasına gerek yok.››
6 Akiş o gün ona Ziklak Kentini verdi. Bundan ötürü Ziklak bugün de Yahuda krallarına aittir.
7 Davut Filist topraklarında bir yıl dört ay yaşadı.
8 Bu süre içinde Davutla adamları gidip Geşurlulara, Girizlilere ve Amaleklilere baskınlar yaptılar. Bunlar uzun zamandan beri Şura, hatta Mısıra dek uzanan topraklarda yaşıyorlardı.
9 Davut bir bölgeye saldırdığında kadın erkek demez, kimseyi sağ bırakmazdı; yalnız davarları, sığırları, eşekleri, develeri ve giysileri alıp Akişe dönerdi.
10 Akiş, ‹‹Bugün nerelere baskın düzenlediniz?›› diye sorardı. Davut da, ‹‹Yahudanın güneyine, Yerahmeellilerin ve Kenlilerin güney bölgesine saldırdık›› derdi.
11 Davut, kendisiyle Gata kimseyi götürmemek için kadın erkek kimseyi sağ bırakmazdı. Çünkü, ‹‹Gata gidip, ‹Davut şöyle yaptı, böyle yaptı› diyerek bize karşı bilgi aktarmasınlar›› diye düşünürdü. Davut, Filist topraklarında yaşadığı sürece bu yöntemi uyguladı.
12 Akiş Davut’a güven duymaya başladı. ‹‹Davut kendi halkı olan İsrailliler’in nefretine uğradı. Bundan böyle benim hizmetimde kalacak›› diye düşünüyordu.

1. Elli yıllık bir egemenliği “imkansız” olarak görmeyen Keil ve Delitzsch, 1.Krallar 2:39’da olduğu gibi, her iki metinde de aynı Akiş’ten söz edildiğine ina­nırlar (“Samuel”, VII:255).