1 Tarihler 14

14:1,2   Davut İsrail Kralı olduktan sonra, Sur Kralı Hiram, Davut için bir saray yapmaları için işçiler ve malzeme gönderdi. Bu, Süleyman’ın krallığına kadar süren uzun ve yakın bir dostluğun başlangıcıdır.

14:3-7   Davut, “eşlerini çoğaltarak” Rab’be karşı günah işledi. Bu, Yasanın Tekrarı 17:17’de yasaklanan bir durumdu. Tarihler Kitapları yasanın ihlalini kaydederken, ihlalin günah olduğunu ima etmemiştir. 4. ayette sözü edilen Davut’un ilk dört çocuğu Bat-Şeva’nın oğullarıydı (1Ta.3:5). 2.Samuel 11, Davutun Bat-Şeva’yla olan yasadışı ilişkisini kaydeder. Ancak yine de burada Tanrı lütfunun işleyişini görürüz. Çünkü bu evlilikten olan iki çocuğun adları Rabbimiz’in soyunda yer alır: Meryem’in atası Natan (Luk.3:31) ve Yusuf’un atası Süleyman (Mat.1:6).

14:8-17   Davut’un İsrail’de kral olduğunu işiten Filistliler ona saldırmak üzere harekete geçtiler. Davut Tanrı’ya danıştı (10. ayet) ve görülmeye değer bir zafer kazandı. Putperestlerin kendilerini diri Tanrı’nın elinden kurtaramayan ilahları yakıldı (12. ayet). Filistliler kendilerini toparlayıp ikinci bir saldırı için geri döndüklerinde, Davut tekrar Rab’be danıştı. Ancak Tanrı’nın rehberliğinin farklı biçimde olacağını düşünmedi. Tanrı ona bu kez bütünüyle farklı bir savaş planı aracılığıyla zafer sağladı.

Davut’un kazandığı bu zaferler, çevresindeki ulusların yüreğini korkuyla doldurdu. 16 ve 17. ayetler arasındaki bağlantıya dikkat edin: “Davut Tanrının kendisine buyurduğu gibi yaptı… Böylece Davut’un ünü her yana yayıldı.”

 

Kutsal Kitap

1 Sur Kralı Hiram Davuta ulaklar ve bir saray yapmak için sedir tomrukları, taşçılar, marangozlar gönderdi.
2 Böylece Davut RABbin kendisini İsrail Kralı atadığını ve halkı İsrailin hatırı için krallığını çok yücelttiğini anladı.
3 Davut Yeruşalimde kendine daha birçok karı aldı; bunlardan erkek ve kız çocukları oldu.
4 Davutun Yeruşalimde doğan çocuklarının adları şunlardı: Şammua, Şovav, Natan, Süleyman,
5 Yivhar, Elişua, Elpelet,
6 Nogah, Nefek, Yafia,
7 Elişama, Beelyada, Elifelet.
8 Filistliler Davutun İsrail Kralı olarak meshedildiğini duyunca, bütün Filist ordusu onu aramak için yola çıktı. Bunu duyan Davut onları karşılamaya gitti.
9 Filistliler gelip Refaim Vadisinde baskın yapmışlardı.
10 Davut Tanrıya danıştı: ‹‹Filistlilere saldırayım mı? Onları elime teslim edecek misin?›› RAB, ‹‹Saldır›› dedi, ‹‹Onları eline teslim edeceğim.››
11 Bunun üzerine Davutla adamları Baal-Perasime gittiler. Davut orada Filistlileri bozguna uğrattı. Sonra, ‹‹Her şeyi yarıp geçen sular gibi, Tanrı düşmanlarımı benim elimle yarıp geçti›› dedi. Bundan ötürü oraya Baal-Perasim adı verildi.
12 Filistliler putlarını orada bıraktılar. Davutun buyruğu uyarınca putlar yakıldı.
13 Filistliler bir kez daha gelip vadiye baskın yaptılar.
14 Davut yine Tanrıya danıştı. Tanrı şöyle karşılık verdi: ‹‹Buradan saldırma! Onları arkadan çevirip pelesenk ağaçlarının önünden saldır.
15 Pelesenk ağaçlarının tepesinden yürüyüş sesi duyar duymaz, saldırıya geç. Çünkü ben Filist ordusunu bozguna uğratmak için önünsıra gitmişim demektir.››
16 Davut Tanrının kendisine buyurduğu gibi yaptı ve Filist ordusunu Givondan Gezere kadar bozguna uğrattı.
17 Böylece Davut’un ünü her yana yayıldı. RAB bütün ulusların ondan korkmasını sağladı.