1 Tarihler 16

16:1-3   Antlaşma Sandığı çadıra yerleştirilir yerleştirilmez sunular sunuldu. Yakmalık sunular en üstün tapınmanın törensel ifadeleri oldular (Lev.1). Sunu alevler tarafından tamamen yakıldı ve Tanrı’yı hoşnut edecek olan dumanlar yükseldi. Sunular arasında esenlik sunuları da bulunuyordu. Bunlar, yalnızca Levililer’e ait sunulardı. Yağ ve böbrekler sunağın üzerinde Rab’be sunuldular. Artanlardan bir bölümü kâhinlere, geri kalanı da ailesi ve dostlarıyla Rab’bin önünde paylaşması için sunuyu sunan kişiye verildi (Lev.3). Esenlik sunusu, Rab’le paydaşlığı ve Rab’den gelen iyi şeylerin paylaşımını resmediyordu. Hem esenlik hem de yakmalık sunuları bayram törenlerindeki kutlamalarda sunulurdu. Bu günler tüm İsrail için bir şenlik günüydü. Herkes evine gitmeden önce yiyecek yardımı almıştı (3. ayet).

16:4-27   Davut bundan sonra Rab’be şükran sunma ve O’nun önünde sevinmenin her gün uygulanmasını, bu uygulamaların yalnızca özel kutlamalara ait olmadığını anlattı (37-42. ayetler). Levililer anmak, şükretmek, müzik aletleri ve yüksek sesle Rab’be övgüler sunmak için atanmışlardı.

16:8-22   O gün için yazılan Mezmur’un iki ana bölümü vardır. 8-22. ayetler İsrail’e, 23-34. ayetler tüm uluslara hitap eder. 35 ve 36. ayetlerle Mezmur son bulur. Mezmur, 105:1-15; 96:1-13; 106:1,47,48 ayetlerinin bir bileşimidir.

8-22. ayetlerde İsrailliler Rab’bin büyüklüğünü ve yüzünü aramak için ezgi söylemeye teşvik edilirler. Rab’bin işlerini, geçmişte yaptığı harikaları ve atalarıyla yaptığı koşulsuz vaatlerden oluşan antlaşmasını hatırlamak için yazılmışlardır.

16:23-34   Rab’be tüm dünyanın ezgiler söylemesi için Mezmur yazarı halka Rab’bin yüceliğini anlatmaları için ısrar eder. Yaratılışın, Tanrısı’nın önünde saygıyla eğilmesi gerekir. Yücelik, ululuk, güç ve sevinç O’nun hakkıdır. O, dünyayı besleyip güçlendiren ve egemenlik sürendir.

16:35,36   Bu son dua, Mezmur 106:47,48’le neredeyse aynıdır.

16:37-43   Davut, Yeruşalim’deki Antlaşma Sandığı’nın önünde Yahve’ye tapınmayı sürdürmeleri için Levililer’i atadı. Aynı zamanda tapınağın ve yakmalık sunular sunağının bulunduğu Givon’da da hizmet edeceklerdi. Yeruşalim’de ezgiciler, kapı nöbetçileri ve borazancılar seçerek onları kâhin Aviyatar’ın denetimine verdi. Sadok’un kâhinliği Givon’daydı. Bu bölümdeki ana vurgu çalgıcılar üzerinedir. 38. ayette iki farklı Ovet-Edom’dan söz ediliyor olabilir. 38 ve 42. ayetlerde iki farklı Yedutun bulunur… Artık Antlaşma Sandığı Siyon’a yerleştirilmişti. Tüm halk evine döndü. Davut da ailesini kutsamak için geri döndü.

 

Kutsal Kitap

1 Tanrının Antlaşma Sandığını getirip Davutun bu amaçla kurduğu çadırın içine koydular. Tanrıya yakmalık sunular ve esenlik sunuları sundular.
2 Davut yakmalık sunuları ve esenlik sunularını sunmayı bitirince, RABbin adıyla halkı kutsadı.
3 Ardından erkek, kadın her İsrailliye birer somun ekmekle birer hurma ve üzüm pestili dağıttı.
4 RABbin Antlaşma Sandığı önünde hizmet etmek, İsrailin Tanrısı RABbi anmak, Ona şükretmek ve övgüler sunmak için bazı Levilileri atadı.
5 Bunların önderi Asaf, yardımcısı Zekeriyaydı. Öbürleri Yeiel, Şemiramot, Yehiel, Mattitya, Eliav, Benaya, Ovet-Edom ve Yeieldi. Bunlar çenk ve lir, Asaf yüksek sesli zil,
6 Kâhin Benaya ile Yahaziel de Tanrının Antlaşma Sandığı önünde sürekli borazan çalacaklardı.
7 O gün Davut RABbe şükretme işini ilk kez Asafla kardeşlerine verdi.
8 RABbe şükredin, Onu adıyla çağırın,
Halklara duyurun yaptıklarını!
9 Onu ezgilerle, ilahilerle övün,
Bütün harikalarını anlatın!
10 Kutsal adıyla övünün,
Sevinsin RABbe yönelenler!
11 RABbe ve Onun gücüne bakın,
Durmadan Onun yüzünü arayın!
12-13 Ey sizler, kulu İsrailin soyu,
Seçtiği Yakupoğulları,
Onun yaptığı harikaları,
Olağanüstü işlerini
Ve ağzından çıkan yargıları anımsayın!
14 Tanrımız RAB Odur,
Yargıları bütün yeryüzünü kapsar.
15-16 Onun antlaşmasını,
Bin kuşak için verdiği sözü,
İbrahimle yaptığı antlaşmayı,
İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsayın.
17-18 ‹‹Hakkınıza düşen mülk olarak
Kenan ülkesini size vereceğim›› diyerek,
Bunu Yakup için bir kural,
İsraille sonsuza dek geçerli bir antlaşma yaptı.
19 O zaman bir avuç insandınız,
Sayıca az ve ülkeye yabancıydınız.
20 Bir ulustan öbürüne,
Bir ülkeden ötekine dolaşıp durdular.
21 RAB kimsenin onları ezmesine izin vermedi,
Onlar için kralları bile payladı:
22 ‹‹Meshettiklerime dokunmayın,
Peygamberlerime kötülük etmeyin!›› dedi.
23 Ey bütün dünya, ezgiler söyleyin RABbe!
Her gün duyurun kurtarışını!
24 Görkemini uluslara,
Harikalarını bütün halklara anlatın!
25 Çünkü RAB uludur, yalnız O övgüye değer,
İlahlardan çok Ondan korkulur.
26 Halkların bütün ilahları bir hiçtir,
Oysa gökleri yaratan RABdir.
27 Yücelik, ululuk Onun huzurundadır,
Güç ve sevinç Onun konutundadır.
28 Ey bütün halklar, RABbi övün,
RABbin gücünü, yüceliğini övün,
29 RABbin görkemini adına yaraşır biçimde övün,
Sunular getirip Onun önüne çıkın!
Kutsal giysiler içinde RABbe tapının!
30 Titreyin Onun önünde, ey bütün yeryüzündekiler!
Dünya sağlam kurulmuş, sarsılmaz.
31 Sevinsin gökler, coşsun yeryüzü,
Uluslar arasında, ‹‹RAB egemenlik sürüyor!›› densin.
32 Gürlesin deniz içindekilerle birlikte,
Bayram etsin kırlar ve üzerindekiler!
33 O zaman RABbin önünde ormanın ağaçları
Sevinçle haykıracak.
Çünkü O yeryüzünü yargılamaya geliyor.
34 RABbe şükredin, çünkü O iyidir,
Sevgisi sonsuzdur.
35 Şöyle seslenin:
‹‹Kurtar bizi, ey kurtarıcımız Tanrı,
Topla bizi, ulusların arasından çıkar.
Kutsal adına şükredelim,
Yüceliğinle övünelim.
36 İsrailin Tanrısı RABbe
Öncesizlikten sonsuza dek övgüler olsun!›› Bütün halk, ‹‹Amin!›› diyerek RABbe övgüler sundu.
37 Davut RABbin Antlaşma Sandığının önünde günlük işlerde sürekli hizmet etmeleri için Asafla Levili kardeşlerini atadı.
38 Onlarla birlikte hizmet etmeleri için Ovet-Edomla altmış sekiz Levili akrabasını da atadı. Yedutun oğlu Ovet-Edomla Hosa kapı nöbetçileriydi.
39 Davut Kâhin Sadokla öbür kâhin kardeşlerini Givondaki tapınma yerinde, RABbin Çadırının bulunduğu yerde görevlendirdi.
40 Bunlar RABbin İsraile verdiği yasada yazılanlar uyarınca, sabah akşam, düzenli olarak yakmalık sunu sunağında RABbe sunular sunacaklardı.
41 Onlarla birlikte Hemanla Yedutunu ve RABbin sonsuz sevgisi için şükretsinler diye özel olarak seçilen öbürlerini de görevlendirdi.
42 Hemanla Yedutun borazanlardan, zillerden ve Tanrıyı öven ezgiler için gereken öbür çalgılardan sorumluydu. Yedutunoğullarını da kapıda nöbetçi olarak görevlendirdi.
43 Sonra herkes evine döndü. Davut da ailesini kutsamak için evine döndü.