1 Tarihler 21

D. Nüfus Sayımı ve Salgın Hastalık (21. Bölüm)

Bu bölüm 2.Samuel 24’le karşılaştırıldığında, Davut’un insanları sayma günahının ardında kimin olduğu ilk bakışta anlaşılmaz. 2.Samuel, Rab’bin Davut’u İsrail’i sayması için harekete geçirdiğini söyler, çünkü Tanrı’nın öfkesi ulusa karşı alevlenmişti. Bize burada söylenen, bu eylemi Şeytan’ın kışkırttığıdır. Elbette her iki ifade de doğrudur. Tanrı Şeytan’a Davut’u ayartması için izin vermiştir. Tanrı kötülüğün kaynağı değildir, ama kötülüğe izin verir ve kötülüğü kendi amaçlarına hizmet etmesi için kullanır.

Bu bölümde ele alınan karakterler arasındaki farklılıklar ve 2.Samuel 24’teki farklılıklar için dipnotlara bakınız. 1

21:1-7   Yoav başlangıçtan beri nüfus sayımına karşıydı ve kralın bu konudaki buyruklarını yerine getirme konusunda gayret göstermedi. Levi sayıma dahil değildi, belki de oymak tüm İsrail ve Yahuda’ya dağıtılmış olduğu için halkın sayılması güç olacaktı. Benyamin atlanmış olabilir, çünkü nüfus sayımına oymağa ulaşmadan önce müdahale edilmişti (1Ta.27:24). Halk sayılırken, Mısır’dan Çıkış 30:12’de buyrulduğu gibi fidye toplanmadı. Davut’un itaatsizliği ve gururu ona ölümcül sonuçlar getirdi.

21:8-15   Davut’un işlediği günah büyük olmasına rağmen, günahını itiraf etmekte çabuk davrandı ve Rab’bin önünde kendini alçalttı. Kendisine yaptığı yanlışla ilgili cezasını seçme fırsatı verildiğinde, Rab’bin ellerine düşmeyi tercih etti. Çünkü O’nun merhametli olduğunu biliyordu. Salgın hastalık durdurulmadan önce 70 bin kişi öldü.

Ceza bizler için daha ciddi görünür. Hepimizin zayıflıkları ve yakamızı bırakmayan günahlarımız bulunur. Davut genellikle alçakgönüllüydü, ama bu olayda Şeytan’ın eski günahı olan gurura kapıldı. Matthew Henry bu konuda şunları söyler:

Halkının sayısının çokluğuyla gurur duyuyordu, ama tanrısal adalet onların sayısını azaltmayı uygun gördü. Bizi zayıflatan ya da gururlanmamıza neden olan şeyin elimizden alınması adil bir davranıştır. 2

21:16,17   Davut başını kaldırıp baktığında gördüğü şey korkunçtu: Rabbin Meleği elindeki yalın kılıcını sevgili Yeruşalim’in üzerine uzatmıştı. Davut’un karşılığı, pek çok imanlının günah işlerken ve itaatsizlik ederken yakalandıklarında verdiklerinden daha iyiydi. Henry, Davut’un disiplini nasıl kabul ettiğini dört madde halinde özetleyerek hepimize, özellikle önderlik konumundakilere yararlı olmaktadır:

  1. Günahından gerçekten pişmanlık duyarak tövbe etti ve bağışlanması için samimiyetle dua etti (8. ayet). Büyük bir günah işlediğini, çok akılsızca davrandığını kabul etti. Cezası ne olursa olsun bu kötülükten arındırılması için yalvardı.
  2. Günahının cezasını kabullendi: “Günah işleyen benim, kötülük yapan benim. Ama bu koyunlar ne yaptı ki? Ya Rab Tanrım, ne olur beni ve babamın soyunu cezalandır.”
  3. Tanrı’nın merhametine güvendi (kendisine kızmış olduğunu bilmesine rağmen) ve O’nun zalim olduğunu düşünmedi. İnsan eline düşmektense, Rabbin eline düşmeyi istedi, çünkü Rab’bin acıması çok büyüktür (13. ayet). İyi kişiler, Tanrı kendilerine kaşlarını çatsa bile, Tanrı hakkında kötü düşünmezler. Bana vursa da, yine O’na güveneceğim.
  4. Halkına çok yumuşak davrandı ve günahı nedeniyle onların eziyet çekmesine üzüldü. Bu koyunlar ne yaptı ki? 3

21:18-26   Rab, Gad aracılığıyla Davut’u, Ornan’ın harman yerini ele geçirmesi için yönlendirdi. Ornan Yevuslu’ydu ve Rab Davut’tan, Ornan’ın harman yerinde bir sunak kurmasını ve kurbanlar sunmasını istedi. Ornan, toprağı Davut’a bir armağan olarak sundu, ama kral harman yerini satın almakta ısrar etti. 24. ayette önemli bir ruhsal ilke bulunur: Etkin kurban daima pahalıdır. Bu harman yeri daha sonra tapınağın bina edildiği yer oldu (2Ta.3:1).

21:27-30   Yer, İbrahim’in İshak’ı sunduğu Moriya bölgesindeydi (Yar.22). Salgın hastalık burada sona erdi ve Rab meleğe buyurduğunda, melek kılıcını kınına koydu. Tapınak buraya kuruldu. Aynı noktada olmamasına rağmen, bu tepede Rab İsa’nın insanlığın günahları için çarmıhta öldüğüne inanıyoruz.

Harman yerinin yeni tapınma merkezi olması gerektiğinin farkına varılması, Davut’un rehberlik için Givon’a gitmekten neden korktuğunu açıklayabilir.

 

Kutsal Kitap

1 Şeytan İsraillilere karşı çıkıp İsrailde sayım yapması için Davutu kışkırttı.
2 Davut Yoavla halkın önderlerine, ‹‹Gidin, Beer-Şevadan Dana dek İsraillileri sayın›› dedi, ‹‹Sonra bana bilgi verin ki, halkın sayısını bileyim.››
3 Ama Yoav, ‹‹RAB halkını yüz kat daha çoğaltsın›› diye karşılık verdi, ‹‹Ey efendim kral, bunlar hepsi senin kulların değil mi? Efendim neden bunu istiyor? Neden İsraili suça sürüklüyor?››
4 Gelgelelim kralın sözü Yoavın sözünden baskın çıktı. Böylece Yoav kralın yanından ayrılıp İsrailin her yanını dolaşmaya gitti. Sonra Yeruşalime dönerek
5 sayımın sonucunu Davuta bildirdi: İsrailde kılıç kuşanabilen bir milyon yüz bin, Yahudadaysa dört yüz yetmiş bin kişi vardı.
6 Yoav Levililerle Benyaminlileri saymadı; çünkü kralın bu konudaki buyruğunu benimsememişti.
7 Tanrı da yapılanı uygun görmedi ve bu yüzden İsraillileri cezalandırdı.
8 Davut Tanrıya, ‹‹Bunu yapmakla büyük günah işledim!›› dedi, ‹‹Lütfen kulunun suçunu bağışla. Çünkü çok akılsızca davrandım.››
9 RAB Davutun bilicisi Gada şöyle dedi:
10 ‹‹Gidip Davuta de ki, ‹RAB şöyle diyor: Önüne üç seçenek koyuyorum. Bunlardan birini seç de sana onu yapayım.› ››
11 Gad Davuta gidip şöyle dedi: ‹‹RAB diyor ki, ‹Hangisini istiyorsun?
12 Üç yıl kıtlık mı? Yoksa kılıçla seni kovalayan düşmanlarının önünde üç ay kaçıp yok olmak mı? Ya da RABbin kılıcının ve RABbin meleğinin bütün İsrail ülkesine üç gün salgın hastalık salmasını mı?› Beni gönderene ne yanıt vereyim, şimdi iyice düşün.››
13 Davut, ‹‹Sıkıntım büyük›› diye yanıtladı, ‹‹İnsan eline düşmektense, RABbin eline düşeyim. Çünkü Onun acıması çok büyüktür.››
14 Bunun üzerine RAB İsrail ülkesine salgın hastalık gönderdi. Yetmiş bin İsrailli öldü.
15 Tanrı Yeruşalimi yok etmek için bir melek gönderdi. Ama melek yıkıma başlayacağı sırada RAB onu gördü. Göndereceği yıkımdan vazgeçerek halkı yok eden meleğe, ‹‹Yeter artık! Elini çek›› dedi. RABbin meleği Yevuslu Ornanın harman yerinde duruyordu.
16 Davut başını kaldırıp baktı. Elinde yalın bir kılıç olan RABbin meleğini gördü. Melek elini Yeruşalimin üzerine uzatmış, yerle gök arasında duruyordu. Çula sarınmış Davutla halkın ileri gelenleri yüzüstü yere kapandılar.
17 Davut Tanrıya şöyle seslendi: ‹‹Halkın sayılmasını buyuran ben değil miydim? Günah işleyen benim, kötülük yapan benim. Ama bu koyunlar ne yaptı ki? Ya RAB Tanrım, ne olur beni ve babamın soyunu cezalandır. Bu salgın hastalığı halkın üzerinden kaldır.››
18 RABbin meleği Gada, Davutun Yevuslu Ornanın harman yerine gidip RABbe bir sunak kurmasını buyurdu.
19 Davut RABbin adıyla konuşan Gadın sözü uyarınca oraya gitti.
20 Harman yerinde buğday döverken, Ornan arkasına dönüp meleği gördü. Yanındaki dört oğlu gizlendi.
21 Davutun yaklaştığını gören Ornan, harman yerinden çıktı, varıp Davutun önünde yüzüstü yere kapandı.
22 Davut Ornana, ‹‹RABbe bir sunak kurmak üzere harman yerini bana sat›› dedi, ‹‹Öyle ki, salgın hastalık halkın üzerinden kalksın. Harman yerini bana tam değerine satacaksın.››
23 Ornan, ‹‹Senin olsun!›› diye karşılık verdi, ‹‹Efendim kral uygun gördüğünü yapsın. İşte yakmalık sunular için öküzleri, odun olarak dövenleri, tahıl sunusu olarak buğday veriyorum. Hepsini veriyorum.››
24 Ne var ki, Kral Davut, ‹‹Olmaz!›› dedi, ‹‹Tam değerini ödeyip alacağım. Çünkü senin olanı RABbe vermem. Karşılığını ödemeden yakmalık sunu sunmam.››
25 Böylece Davut harman yeri için Ornana altı yüz şekel altın ödedi.
26 Davut orada RABbe bir sunak kurup yakmalık sunuları ve esenlik sunularını sundu. RABbe yakardı. RAB yakmalık sunu sunağında gökten gönderdiği ateşle onu yanıtladı.
27 Bundan sonra RAB meleğe kılıcını kınına koymasını buyurdu. Melek buyruğa uydu.
28 RABbin kendisine Yevuslu Ornanın harman yerinde yanıt verdiğini gören Davut, orada kurbanlar kesti.
29 Musanın çölde RAB için yaptığı çadırla yakmalık sunu sunağı o sırada Givondaki tapınma yerindeydi.
30 Ama Davut Tanrı’ya danışmak için oraya gidemedi. Çünkü RAB’bin meleğinin kılıcından korkuyordu.

1.2.Samuel 24 ve 1.Tarihler 21 arasındaki göze çarpan farklılıklar ara­sında aşağıda belirtilen uyum sağlanabilir:

 

  2.SAMUEL 24   1.TARİHLER 21
1. Nüfus sayımındaki rakamlar
  Kılıç kuşanabilen 800.000 kişi (a.9) 500.000 Yahudalı (a.9)   Kılıç kuşanabilen 1.100.000 İsrailli (a.5)
Kılıç kuşanabilen 470.000 Yahudalı (a.5)
  1.300.000 Kişi     1.570.000 Kişi
  Rakamların farklı sınıfları kapsadığına dikkat edin
       
2. Kıtlık Yılları
  Yedi yıl (13. ayet)    Üç yıl (12. ayet)
  Saul’un, Givonlular’ı öldürmesinden ötürü meydana gelen (2Sa.21:1) üç yıllık kıtlık, yedi yıllık kıtlığın içinde olabilir. Eğer Davut üç yıl daha eklemeyi seçtiyse, araya giren bir yı­lın herhangi bir bölümü, bir yıl olarak sayılacak ve böylece kıtlığın tamamı yedi yıl sür­müş olacaktı.
       
3. Aravna’ya ödenen fiyat
  50 şekel (24. ayet)   600 şekel (25. ayet)
  50 şekel harman yeri ve öküzler içindi. 600 şekel ise, bu harman yerinin mevkii (harman yerinin yalnızca bir bölümünü oluşturduğu geniş bölge) içindi (22. ayet)..

2. Henry, “1 Chronicles,” II:889.

3. A.g.e.