2 Samuel 17

17:1-4   Verdiği ilk öğüdü başarıyla sonuçlanan Ahitofel, bundan sonra Avşalom’a on iki bin adam seçmesini, Davut’a saldırmasını, habersizce onu öldürmesini ve adamlarını Yeruşalim’e geri getirmesini önerdi.

17:5-14   Avşalom bundan hoşnut kaldı, ama Huşay’ın da fikrini almaya karar verdi. Bu, Huşay’ın uzun zamandır beklediği bir fırsattı. Davut’a, “Bu kez Ahitofel’in verdiği öğüt iyi değil” dedi. Ne de olsa Davut ve adamları ayaklanma sonucu öfkeliydiler ve çok sert dövüşeceklerdi. Davut geceyi birlikleriyle beraber geçirmeyecek kadar bilgeydi; bir mağarada saklanacaktı. Ahitofel’in ilk saldırısı başarılı olmazsa, o zaman tüm ülkede panik hakim olacak ve Avşalom’un davası kaybedilecekti. Huşay’ın başka bir planı vardı; Avşalom’a duyduğu bağlılığı belirtiyor gibiydi, ama aslında Davut’un kaçmasına zaman sağlamak amacıyla tasarlanmıştı ve Avşalom’un ölüm olasılığını da hesaba katmaktaydı. İsrail’in tüm orduları için genel bir seferberlik önerdi, yönetim Avşalom’da olacaktı. Böyle bir ordu yenilenemezdi. Davut’a saldırılacak ve Davut’un kaçması mümkün olmayacaktı. Avşalom Huşay’ın öğüdünün en iyisi olduğuna karar verdi, bu nedenle Davut’un duasında istemiş olduğu gibi, Ahitofel’in planından vazgeçti (15:31).

17:15-17   Huşay hemen kâhinlerden Sadok ve Aviyatar’a haber gönderdi, onlara Davut’un Şeria’yı geçeceğini ve güvenliği için kaçacağını bildirdi. Kâhinler mesajı, kentin dış mahallelerindeki Eyn-Rogel’de beklemekte olan oğullarına, hizmetçi bir kız aracılığıyla gönderdiler.

17:18-22   Ama bir genç bu gizli toplantıyı gördü ve Avşalom’a casuslarla ilgili bilgi verdi. Kâhinlerin iki oğlu Yonatan ve Ahimaas, bu bilgiyi göz önüne aldı ve arama grupları geçip gidinceye kadar Bahurim’de bir kuyuda saklandı. Sonra kaçarak haberleri Davut’a ulaştırdılar. Davut Şeria’yı geçti, kendisinin ve Avşalom’un güçlerinin arasına bu doğal engeli koydu. Sonra Davut Gilat ülkesindeki Mahanayim Kenti’ne yürüdü.

17:23   Ahitofel umutsuzluğa kapıldı, çünkü öğüdü reddedilmişti ve Davut’un zafer kazanacağını fark etmişti. Evine geri döndü, işlerini düzene koydu ve kendisini astı. Hem yaşamı, hem de ölümünde Yahuda İskariot’u sembolize eden bir tipti.

F. Avşalom’un Ölümü ve Davut’un Yası (17:24 – 19:8)

17:24-26   Avşalom, ordusunun başına Amasa’yı getirerek Şeria Irmağı’ndan, Gilat’a kadar babasını izledi. Amasa’nın babası doğuştan İsmailli’ydi (1Ta. 2:17), ama inanç açısından bir İsrailli’ydi. Davut’un yeğeni ve Yoav’ın ilk kuzeniydi.

17:27-29   Davut Mahanayim’de kamp kurmuşken, üç adam yanlarında bozulmayacak türde gerekli yiyecekler getirerek kendisine ve halkına geldiler; bu adamlar Şovi, Makir ve Barzillay’dı.

Şovi, Ammonlular’ın merhum kralı Nahaş’ın oğluydu. Erkek kardeşi Hanun, Davut’un iyi niyetini reddetmiş ve bunun sıkıntısını çekmişti (10. bölüm). Ama Şovi doğuştan bir yabancı olmasına rağmen, İsrail kralına pek çok Yahudi’den daha fazla ilgi göstermişti. Bunun gibi diğer uluslardan olan pek çok kişi de kendi halkı tarafından reddedilen İsa Mesih’i kabul etmişti (Yu.1:11).

Makir, Davut Mefiboşet’i Yeruşalim’e getirinceye kadar, Mefiboşet ile yakından ilgilenmişti (9:3-5). Makir, ayağı sakat bir öndere ya da tahttan indirilmiş bir krala, ihtiyacı olan herkese hizmet etmişti. Güçlerini Mesih’in amacına yardım uğruna verenler ve konukseverlik gösterenler, Mesih görkem içinde geri döndüğünde bu iyiliklerinin karşılığının yüz katını alacaklardır.

Barzillay, Davut Mahanayim’de kaldığı sürece ona yardım etti. Çok varlıklı bir adamdı ve onun desteği kral için çok şey ifade ediyordu (19:31-39). Davut, ölüm yatağında Süleyman’a Barzillay’ın oğullarının sarayda yüksek mevkilere getirilmesini söyledi (1Kr.2:7). Mesih kendisine hizmet edenleri unutmayacaktır, onlar Mesih’in Egemenliği’nde onurlu konumlara getirileceklerdir.

 

Kutsal Kitap

1 Ahitofel Avşaloma şöyle dedi: ‹‹İzin ver de on iki bin kişi seçeyim, bu gece kalkıp Davutun peşine düşeyim.
2 Davut yorgun ve güçsüzken ona saldırıp gözünü korkutayım. Yanındakilerin hepsi kaçacaktır. Ben de yalnız Kral Davutu öldürürüm.
3 Sonra bütün halkı sana geri getiririm. Halkın dönmesi, öldürmek istediğin adamın ölümüne bağlıdır. Böylece halk da esenlikte olur.››
4 Bu öğüt Avşalomu ve İsrail ileri gelenlerini hoşnut etti.
5 Avşalom, ‹‹Arklı Huşayı da çağırın, neler söyleyeceğini duyalım›› dedi.
6 Huşay gelince Avşalom, ‹‹Ahitofel bu öğüdü verdi›› dedi, ‹‹Onun öğüdüne uyalım mı? Yoksa, sen öğüt ver.››
7 Huşay Avşaloma, ‹‹Bu kez Ahitofelin verdiği öğüt iyi değil›› dedi,
8 ‹‹Baban Davutla adamlarının güçlü savaşçılar olduklarını biliyorsun. Kırda yavrularından yoksun bırakılmış bir ayı gibi öfkeliler. Baban deneyimli bir savaşçıdır, geceyi askerlerle geçirmez.
9 Şu anda ya bir mağarada ya da başka bir yerde gizlenmiştir. Davut askerlerine karşı ilk saldırıyı yapınca, bunu her duyan, ‹Avşalomu destekleyenler arasında kırım var› diyecek.
10 O zaman aslan yürekli yiğitler bile korkuya kapılacak. Çünkü bütün İsrailliler babanın güçlü, yanındakilerin de yiğit olduğunu bilir.
11 ‹‹Onun için sana öğüdüm şu: Dandan Beer-Şevaya kadar, kıyıların kumu kadar olan İsrailliler çevrene toplansın, sen de savaşa katıl.
12 O zaman gizlendiği yerlerden birinde Davutun üstüne yürürüz; yeryüzüne düşen çiy gibi üzerine gideriz. Onu da, yanındakilerin hiçbirini de yaşatmayız.
13 Eğer bir kente çekilirse, İsrailliler o kente halatlar getirir, tek bir taş kalmayıncaya dek kenti vadiye indiririz.››
14 Avşalomla İsrailliler, ‹‹Arklı Huşayın öğüdü Ahitofelin öğüdünden daha iyi›› dediler. Çünkü RAB, Avşalomu yıkıma uğratmak için, Ahitofelin iyi öğüdünü boşa çıkarmayı tasarlamıştı.
15 Huşay Kâhin Sadokla Kâhin Aviyatara şöyle dedi: ‹‹Ahitofel Avşaloma ve İsrailin ileri gelenlerine böyle öğüt verdi, bense şöyle öğüt verdim.
16 Şimdi siz Davuta hemen şu haberi gönderin: ‹Geceyi kırdaki ırmağın sığ yerinde geçirme, duraksamadan karşı yakaya geç; yoksa kral da yanındakilerin tümü de yok olabilir.› ››
17 Bu sırada Yonatanla Ahimaas Eyn-Rogelde kalıyorlardı. Bir hizmetçi kız gidip onlara olup bitenleri haber veriyor, onlar da gidip duyduklarını Kral Davuta bildiriyorlardı. Çünkü kendileri kente girerken görünmeyi göze alamıyorlardı.
18 Ama bir genç onları görüp Avşaloma bildirdi. Bunun üzerine Yonatanla Ahimaas hemen oradan ayrılıp Bahurimde bir adamın evine gittiler. Evin avlusunda bir kuyu vardı. Yonatanla Ahimaas kuyuya indiler.
19 Adamın karısı bir örtü alıp kuyunun ağzına serdi. Bir şey belli olmasın diye örtünün üstüne başak yaydı.
20 Avşalomun görevlileri eve, kadının yanına varınca, ‹‹Ahimaasla Yonatan nerede?›› diye sordular. Kadın, ‹‹Irmağın karşı yakasına geçtiler›› diye yanıtladı. Avşalomun görevlileri onları aramaya gittiler; bulamayınca Yeruşalime döndüler.
21 Adamlar gittikten sonra, Ahimaasla Yonatan kuyudan çıktılar ve olup bitenleri bildirmek üzere Kral Davuta gittiler. Ona, ‹‹Haydi, hemen ırmağı geçin›› dediler, ‹‹Çünkü Ahitofel size karşı böyle öğüt verdi.››
22 Bunun üzerine Davutla yanındaki bütün halk Şeria Irmağını çabucak geçti. Şafak söktüğünde Şeria Irmağını geçmeyen bir kişi bile kalmamıştı.
23 Ahitofel, verdiği öğüde uyulmadığını görünce, eşeğine palan vurdu; yola koyulup kentine, evine döndü. İşlerini düzene koyduktan sonra kendini astı. Ölüsünü babasının mezarına gömdüler.
24 Davut Mahanayime vardığı sırada Avşalomla yanındaki İsrail askerleri Şeria Irmağını geçtiler.
25 Avşalom Yoavın yerine Amasayı ordu komutanı atamıştı. Amasa Yitra adında bir İsmailinin oğluydu. Annesi Nahaşın kızı Avigayildi; Yoavın annesi Seruyanın kızkardeşiydi.
26 Avşalomla İsrailliler Gilat bölgesinde ordugah kurdular. Masoretik metin ‹‹İsrailli››.
27 Davut Mahanayim’e vardığında, Ammonlular’ın Rabba Kenti’nden Nahaş oğlu Şovi, Lo-Devarlı Ammiel oğlu Makir ve Rogelim’den Gilatlı Barzillay ona yataklar, taslar, toprak kaplar getirdiler. Ayrıca Davut’la yanındakilerin yemesi için buğday, arpa, un, kavrulmuş buğday, bakla, mercimek, bal, tereyağı, inek peyniri ve koyun da getirdiler. ‹‹Halk kırda yorulmuştur, aç ve susuzdur›› diye düşünmüşlerdi.