2 Samuel 22

B. Davut’un Şükran Mezmuru (22. Bölüm)

22:1-51   Bu ezginin sözleriyle Davut, kendisini düşmanlarından kurtaran ve sayısız bereketlerini üzerine boca eden Rab’bi över. Bu ezgi büyük olasılıkla Davut tahtını sağlamlaştırdıktan sonra kaleme alınmıştır. Saul ölmüştü, krallık onun önderliğinde birleşmiş ve İsrail’in düşmanları geri püskürtülmüştü. Sözler, bazı değişikliklerle 18. Mezmur’da yer alır ve Yeni Antlaşma’da Mesih’e uyarlanarak tekrarlanır. (3. ayet, ‘O’na güveneceğim,’ İbr.2:13; 50. ayet, Rom.15:9).

Bu Mezmur’a Mesih’i düşünerek baktığımızda aşağıdaki ana hatları çizebiliriz:

  1. Duaları işiten ve yanıtlayan Tanrı’ya övgü (2-4. ayetler).
  2. Kurtarıcı’yı kuşatan ölüm (5-7a. ayetler).
  3. Dirilişe umutsuzca engel olmaya çalışan cehennem güçlerine karşı savaşan Tanrı (7b-20b. ayetler).
  4. Tanrı’nın Mesih’i ölümden diriltme nedenleri (21-30. ayetler).
  5. Mesih’in, düşmanlarını yok etmek için İkinci Gelişi (31-43. ayetler).
  6. Mesih’in görkemli krallığı (44-51. ayetler).

Daha ayrıntılı bir yorum için 18. Mezmur’un yorumuna bakınız.

 

Kutsal Kitap

1 RAB, Davutu bütün düşmanlarının ve Saulun elinden kurtardığı gün Davut RABbe şu ezgiyi okudu.
2 Şöyle dedi: ‹‹RAB benim kayam, sığınağım, kurtarıcımdır,
3 Tanrım, kayamdır, Ona sığınırım,
Kalkanım, güçlü kurtarıcım,
Korunağım, sığınacak yerimdir.
Kurtarıcım, zorbalıktan beni sen kurtarırsın!
4 Övgüye değer RABbe seslenir,
Kurtulurum düşmanlarımdan.
5 Çünkü ölüm dalgaları beni kuşattı,
Yıkım selleri bastı,
6 Ölüler diyarının bağları sardı,
Ölüm tuzakları çıktı karşıma.
7 Sıkıntı içinde RABbe yakardım,
Tanrıma seslendim.
Tapınağından sesimi duydu,
Haykırışım kulaklarına ulaştı.
8 O zaman yeryüzü sarsılıp sallandı,
Titreyip sarsıldı göklerin temelleri,
Çünkü RAB öfkelenmişti.
9 Burnundan duman yükseldi,
Ağzından kavurucu ateş
Ve korlar fışkırdı.
10 Kara buluta basarak
Gökleri yarıp indi.
11 Bir Keruva binip uçtu,
Rüzgarın kanatları üstünde belirdi.
12 Karanlığı örtündü,
Kara bulutları kendine çardak yaptı.
13 Varlığının parıltısından
Korlar savruluyordu.
14 RAB göklerden gürledi,
Duyurdu sesini Yüceler Yücesi.
15 Savurup oklarını düşmanlarını dağıttı,
Şimşek çaktırarak onları şaşkına çevirdi.
16 RABbin azarlamasından,
Burnundan çıkan güçlü soluktan,
Denizin dibi göründü,
Yeryüzünün temelleri açığa çıktı.
17 RAB yukarıdan elini uzatıp tuttu,
Çıkardı beni derin sulardan.
18 Beni zorlu düşmanımdan,
Benden nefret edenlerden kurtardı,
Çünkü onlar benden daha güçlüydü.
19 Felaket günümde karşıma dikildiler,
Ama RAB bana destek oldu.
20 Beni huzura kavuşturdu,
Kurtardı, çünkü benden hoşnut kaldı.
21 RAB doğruluğumun karşılığını verdi,
Beni temiz ellerime göre ödüllendirdi.
22 Çünkü RABbin yolunda yürüdüm,
Tanrımdan uzaklaşarak kötülük yapmadım.
23 Onun bütün ilkelerini göz önünde tuttum,
Kurallarından ayrılmadım.
24 Onun önünde kusursuzdum,
Suç işlemekten sakındım.
25 Bu yüzden RAB beni doğruluğuma
Ve gözünde pak yaşayışıma göre ödüllendirdi.
26 Sadık kuluna sadakat gösterir,
Kusursuz olana kusursuz davranırsın.
27 Pak olanla pak olur,
Eğriye eğri davranırsın.
28 Alçakgönüllüleri kurtarır,
Gururluları gözler, gururunu kırarsın.
29 Ya RAB, ışığım sensin!
Karanlığımı aydınlatırsın.
30 Desteğinle akıncılara saldırır,
Seninle surları aşarım, Tanrım.
31 Tanrının yolu kusursuzdur,
RABbin sözü arıdır.
O kendisine sığınan herkesin kalkanıdır.
32 Var mı RABden başka tanrı?
Tanrımızdan başka kaya var mı?
33 Sığınağım Tanrıdır,
Yolumu doğru kılan Odur.
34 Ayaklar verdi bana, geyiklerinki gibi,
Doruklarda tutar beni.
35 Bana savaşmayı öğretti,
Kollarımla tunç bir yayı gereyim diye.
36 Bana zafer kalkanını bağışlarsın,
Alçakgönüllülüğün beni yüceltir.
37 Bastığım yerleri genişletirsin,
Burkulmaz bileklerim.
38 Düşmanlarımı kovalayıp yok ettim,
Hepsi yok olmadan geri dönmedim.
39 Onları ezip yok ettim, kalkamaz oldular,
Ayaklarımın altına serildiler.
40 Savaş için beni güçle donattın,
Bana başkaldıranları önümde yere serdin.
41 Düşmanlarımı kaçmak zorunda bıraktın,
Benden nefret edenleri yok ettim.
42 Feryat ettiler, ama kurtaran çıkmadı;
RABbi çağırdılar, ama O yanıt vermedi.
43 Yerin tozu gibi onları ezdim,
Sokak çamuru gibi ayağımın altında çiğnedim.
44 Halkımın çekişmelerinden beni kurtardın,
Uluslara önder olarak beni korudun,
Tanımadığım halklar bana kulluk ediyor.
45 Yabancılar bana boyun eğiyor,
Duyar duymaz sözümü dinliyorlar.
46 Yabancıların betleri benizleri attı,
Titreyerek çıkıyorlar kalelerinden. metin ‹‹Silah kuşanarak››.
47 RAB yaşıyor! Kayama övgüler olsun!
Yücelsin kurtarıcım, Kayam Tanrım!
48 Odur öcümü alan,
Halkları bana bağımlı kılan.
49 Düşmanlarımdan kurtarır,
Başkaldıranlardan üstün kılar beni,
Zorbaların elinden alır.
50 Bunun için uluslar arasında sana şükredeceğim, ya RAB,
Adını ilahilerle öveceğim.
51 RAB kralını büyük zaferlere ulaştırır,
Meshettiği krala, Davut’a ve soyuna
Sonsuza dek sevgi gösterir.››