Eyüp 22

C. Konuşmaların Üçüncü Bölümü (22-31. Bölümler)

1. Elifaz’ın Üçüncü Konuşması (22. Bölüm)

Konuşmalarının üçüncü bölümde Elifaz ve Bildat, çok sayıda tekrarlarla tartışmalarını sonuçlandırırlar. Sofar sessiz kalır. Eyüp onları yanıtlar. Düşüncelerinden etkilenmediği bellidir, çünkü gizli bir günahkâr ya da ikiyüzlü olmadığını bilmektedir. Birinci bölümde açıklandığı gibi, kusursuz bir adamdır (ancak günahsız ya da alçakgönüllü değildir). Elifaz’ın son konuşması asalet ve yazınsal güzellikle doludur; zavallı Eyüp’e karşı biraz daha nazik davranır, ama yine de adil değildir.

22:1-11   Elifaz’ın soruları, Tanrı’nın Eyüp’ün sahip olduklarına ya da doğru işlerine ihtiyaç duymadığını göstermek için tasarlanmıştır. Sonra Eyüp’ü büyük kötülüklerle –kardeşlerinden nedensiz rehinler almakla, yorgunlara su, açlara ekmek vermeyi reddetmekle, sahip olduğu toprakları kaba kuvvetle ele geçirmekle ve dullarla öksüzlere baskı yapmakla– suçladığı uzun bir liste sıralar. Elifaz’a göre bütün bu saydıkları Eyüp’ün yaşadığı sıkıntının nedenini açıklamaktadır. Ancak gerçekler farklıydı; Eyüp büyük bir sosyal bilince sahipti ve bağışlarında hep cömert davranmıştı.

22:12-20   Eyüp, göklerin yükseklerindeki Tanrı’nın neler olup bittiğini görmediğini düşünmemeliydi. Eğer günah işlemeyi sürdürürse, yeryüzünün temellerinin bir tufanla silinip süpürüldüğü Nuh’un günündeki insanların –Tanrı’nın önceden refah içinde yaşattıklarının– yazgısını paylaşacaktı. Doğrular kötülerin her cezalandırılışında sevinirler.

22:21-30   Elifaz, Eyüp’ten bu son ricasında, gerçekten bazı güzel sözler kullandı: “Tanrı’yla dost ol, barış ki, bolluğa eresin” (21a ayeti); “Her Şeye Gücü Yeten senin altının, değerli gümüşün olur” (25. ayet) ve “yollarını ışık aydınlatır” (28b ayeti). Bu sözler yalnızca güzel olmakla kalmayıp aynı zamanda gerçektirler. Çünkü tövbe eden bir günahkâr, “Her Şeye Gücü Yeten’e dönerse” O, “kötülüğü çadırından uzak tutar” (23. ayet)! Buradaki tek sorun, uygulamadır: Eyüp günah içinde yaşamamıştır! Barnes, Elifaz’ın Eyüp’ten son isteğini şöyle özetler:

Her Şeye Gücü Yeten onu savunacaktır. O, mutluluğu Tanrı’da bulacaktır. Duaları  işitilecek, yolları aydınlanacak ve diğerleri alçaltıldığında o yüceltilecektir. 1

 

Kutsal Kitap

1 Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı:
2 ‹‹İnsan Tanrıya yararlı olabilir mi?
Bilge kişinin bile Ona yararı dokunabilir mi?
3 Doğruluğun Her Şeye Gücü Yetene ne zevk verebilir,
Kusursuz yaşamın Ona ne kazanç sağlayabilir?
4 Seni azarlaması, dava etmesi
Ondan korktuğun için mi?
5 Kötülüğün büyük,
Günahların sonsuz değil mi?
6 Çünkü kardeşlerinden nedensiz rehin alıyor,
Onları soyuyordun.
7 Yorguna su içirmedin,
Açtan ekmeği esirgedin;
8 Ülkeye bileğinle sahip oldun,
Saygın biri olarak orada yaşadın.
9 Dul kadınları eli boş çevirdin,
Öksüzlerin kolunu kanadını kırdın.
10 Bu yüzden her yanın tuzaklarla çevrili,
Ansızın gelen korkuyla yılıyorsun,
11 Her şey kararıyor, göremez oluyorsun,
Seller altına alıyor seni.
12 ‹‹Tanrı göklerin yükseklerinde değil mi?
Yıldızlara bak, ne kadar yüksekteler!
13 Sen ise, ‹Tanrı ne bilir?› diyorsun,
‹Zifiri karanlığın içinden yargılayabilir mi?
14 Koyu bulutlar Ona engeldir, göremez,
Gökkubbenin üzerinde dolaşır.›
15 Kötülerin yürüdüğü
Eski yolu mu tutacaksın?
16 Onlar ki, vakitleri gelmeden çekilip alındılar,
Temellerini sel bastı.
17 Tanrıya, ‹Bizden uzak dur!› dediler,
‹Her Şeye Gücü Yeten bize ne yapabilir?›
18 Ama onların evlerini iyilikle dolduran Oydu.
Bunun için kötülerin öğüdü benden uzak olsun.
19 ‹‹Doğrular onların yıkımını görüp sevinir,
Suçsuzlar şöyle diyerek eğlenir:
20 ‹Düşmanlarımız yok edildi,
Malları yanıp kül oldu.›
21 ‹‹Tanrıyla dost ol, barış ki,
Bolluğa eresin.
22 Ağzından çıkan öğretiyi benimse,
Sözlerini yüreğinde tut.
23 Her Şeye Gücü Yetene dönersen, eski haline kavuşursun.
Kötülüğü çadırından uzak tutar,
24 Altınını yere,
Ofir altınını vadideki çakılların arasına atarsan,
25 Her Şeye Gücü Yeten senin altının,
Değerli gümüşün olur.
26 O zaman Her Şeye Gücü Yetenden zevk alır,
Yüzünü Tanrıya kaldırırsın.
27 Ona dua edersin, dinler seni,
Adaklarını yerine getirirsin.
28 Neye karar verirsen yapılır,
Yollarını ışık aydınlatır.
29 İnsanlar seni alçaltınca, güvenini yitirme,
Çünkü Tanrı alçakgönüllüleri kurtarır.
30 O suçsuz olmayanı bile kurtarır,
Senin ellerinin temizliği sayesinde kurtulur suçlu.››

1. Albert Barnes, “Job”, Notes on the Old Testament, II:3.