Eyüp 32

III. ELİHU’NUN MÜDAHALESİ (32-37. Bölümler)

A. Elihu’nun, Eyüp’ün Üç Arkadaşıyla Konuşması (32. Bölüm)

32:1-6   Eyüp ve üç arkadaşı arasındaki konuşmalar burada son bulur. Yukarıda belirttiğimiz gibi, konuşma sırasının Sofar’da olması gerekirdi. Ama bilinmeyen bir nedenle konuşmamayı tercih etmiştir.

Bûzlu Barakel’in Elihu adındaki genç oğlu, Eyüp ve üç arkadaşı arasındaki ateşli tartışmayı dinlemişti. Birçok Kutsal Kitap araştırmacısı Elihu’yu, Aracımız Mesih’in bir resmi olarak kabul eder. Eyüp’ün arkadaşlarının Eyüp’ün durumuyla ilgili çözümlemeleriyle Rab’bin çözümü arasında mükemmel bir köprü gibidir. Özetle Elihu, insanlar ve Tanrı arasındaki bir aracıdır. Rab’bin sahneye gelişini hazırlamaktadır.

Diğer yorumcular onu kendini beğenmiş bir genç olarak görürler. Hakkında olumlu düşüncelere sahip değillerdir.

Elihu (“O benim Tanrım” anlamına gelir) Eyüp’e, Tanrı yerine kendisini haklı çıkarttığı için kızmıştır. Eyüp’ü yeterince iyi yanıtlamakta başarısız olan üç arkadaşına da kızmıştır. Aşağıdaki ayetler, tartışmaların geçtiği yirmi dokuz bölümü özetler.

32:7-22   Yaşlarına saygı duyduğu için sessiz kalmış ve sözlerini dikkatle dinlemiştir, ama şimdi kendini daha fazla tutamaz.

“Çok gün görenlerin” (ya da çok yıl yaşayanların) daima bilge olmadıklarını, Tanrı’nın, kendisi gibi onlardan daha genç bir adama anlayış sağlayabileceğini söyler. Eyüp’ün eleştirmenlerini, ikna edici kanıtlar getirmedikleri için suçlar. Onların başarısızlıkları yüzünden konuşmak zorunda kalmıştır. Ayrıcalık göstermeden ve dalkavukluğa başvurmadan konuşacaktır.

 

Kutsal Kitap

1 Böylece bu üç kişi Eyüpe yanıt vermekten vaz geçti, çünkü Eyüp kendi doğruluğundan emindi.
2 Ram ailesinden Bûzlu Barakel oğlu Elihu Eyüpe çok öfkelendi. Çünkü Eyüp kendini Tanrıdan haklı görüyordu.
3 Elihu Eyüpün üç arkadaşına da öfkelendi, çünkü Eyüpü suçlamalarına karşın sağlam bir yanıt bulamamışlardı.
4 Elihu Eyüple konuşmak için sırasını beklemişti, çünkü ötekiler yaşça kendisinden büyüktü.
5 Bu üç kişinin başka bir şey söyleyemeyeceğini görünce öfkesi alevlendi. ‹‹Tanrıyı››.
6 Bûzlu Barakel oğlu Elihu şöyle konuştu: ‹‹Ben yaşça küçüğüm, sizse yaşlısınız.
Bu yüzden çekindim, bildiğimi söylemekten korktum.
7 ‹Çok gün görenler konuşsun› dedim,
‹Çok yıl yaşayanlar bilgeliği öğretsin.›
8 Oysa insana ruh,
Her Şeye Gücü Yetenin soluğu akıl verir.
9 Akıl yaşta değil baştadır.
Adaleti anlamak yaşa bakmaz.
10 ‹‹Bu yüzden, ‹Beni dinleyin› diyorum,
Ben de bildiğimi söyleyeyim.
11 Siz konuşurken ben bekledim,
Siz ne diyeceğinizi araştırırken
Düşüncelerinizi dinledim.
12 Bütün dikkatimi size çevirdim.
Ama hiçbiriniz Eyüpün haksızlığını kanıtlayamadı,
Onun söylediklerine karşılık veremedi.
13 ‹Biz bilgeliğe eriştik,
Bırakın Tanrı onu haksız çıkarsın, insan değil› demeyin.
14 Ama Eyüpün sözlerinin hedefi ben değildim,
Bu yüzden onu sizin sözlerinizle yanıtlamayacağım.
15 ‹‹Onlar yıldı, yanıt veremiyorlar artık,
Söyleyecek şeyleri kalmadı.
16 Onlar konuşmuyor diye ben beklemeli miyim,
Duruyor, yanıt vermiyorlar diye?
17 Benim de söyleyecek sözüm var,
Ben de bildiğimi söyleyeceğim.
18 Çünkü içim dolu,
İçimdeki ruh beni zorluyor.
19 İçim açılmamış şarap gibi,
Yeni şarap tulumları gibi patlamak üzere.
20 Konuşup rahatlamalıyım,
Ağzımı açıp yanıtlamalıyım.
21 Kimseye ayrıcalık göstermeyecek,
Kimseye yaltaklanmayacağım.
22 Çünkü yaltaklanmayı bilsem,
Yaratıcım beni hemen yok ederdi.