Ezgiler Ezgisi Giriş


EZGİLER EZGİSİ

Yazar

William MacDonald


Bu kitap, Tanrı Sözü’nün zenginliğini açık ve kolay anlaşılır hale getirmek için hazırlanan bir Kutsal Kitap yorumudur. Samimi, saygılı, adanmış ve ilmi bir şekilde yazılmıştır. Kişisel tapınma zamanlarınızda ve grupça yapılan Kutsal Kitap çalışmalarınızda kullanmak için uygun bir seçenektir.


This is a Bible commentary that makes the riches of God’s Word clear and easy for you to understand. It is written in a warm, reverent, and devout and scholarly style. It is a good choice for your personal devotions and group Bible study.

© 1995 by William MacDonald, Believer’s Bible Commentary
Christian Missions in Many Lands, Inc.
PO Box 13, Spring Lake, NJ 07762
USA
— All Rights Reserved —


Giriş

“Bu kitap, Tanrımız Rab’bin adının konut kurmasını sağlamak için seçtiği, maddesel dünyanın tapınağından daha da parlak yüceliğe sahip olan Sion dağındaki tapınak dairelerinden biri gibidir. Küçük, ama özenle döşenmiş bir daire. Duvarları ve tavanı sedirden daha değerli tahtalarla ve fildişinden daha parlak safirlerle kaplanmış,Kutsal Ruh’un gökten indirdiği gerçek örneklerle dolu, Tanrı evinde oturmayı sevenlerin rahatlığı ve zevki düşünülerek hazırlanmış, Tanrı yüceliğinin oturduğu bir konuttur.” — George Burrowes

I. KUTSAL YAZILAR’DAKİ YERİ

“Ezgiler Ezgisi” İbranice bir deyim olup, En Zarif Şarkı anlamına gelir. Eski Antlaşma’nın Aramice yorumları bu kitabı “Ezgiler arasında en değerli, en üstün ve en zengin olan” olarak adlandırır. Süleyman’ın Neşideleri olarak da adlandırılan bu ezgi, genelde Kutsal Kitap’ta en zor anlaşılan kitap olarak görülür. Franz Delitzsch şöyle yazmıştır: “Ezgiler Ezgisi, Eski Antlaşma’da yer alan, anlaşılması en güç kitaptır.” 1 Eğer şiir, sevgi ve doğayı takdir ediyorsanız, bu kitaptan kolayca zevk alırsınız. Bu kitap nedir ve ne anlama gelir?

Kutsal Kitap bilginleri, bu kitabın anlatılmamış sevgi ilişkilerini dile getiren bir şiir antolojisi mi, küçük bir dram mı, yoksa “sevginin dramatik bir şiirsel diyalogu” mu olduğu konusunda farklı düşüncelere sahiptirler. 2 Tekrarlanan nakaratların ışığı ve öykünün akışı, ayrıca buna ek olarak çalışmanın gerçek bir ‘oyun’ olabilmesi için gereğinden kısa oluşu, en son belirtilen olasılığın en iyi seçim olduğunu göstermektedir.

Ama yine de bu kitabı nasıl yorumlamak gerekir? Kitabın yorumunda, yüzyıllar boyunca kitabı okuyan kişilerin hayal gücü rol oynamıştır. Bazı Yahudiler ve Hıristiyanlar fazla erdem taslayarak kitabı “şehvani” bulmuş, bazı sadık kutsallar ise tarih boyunca bu kitabın sayfalarından zevk almışlardır.

II. KİTABIN YAZARI

Yahudiler, Süleyman’ın bu kitabı gençliğinde yazdığını düşünürler. Özdeyişleri olgunluk döneminde, Vaiz Kitabı’nı da bu dünyadan bezdikten sonra kaleme almıştır. Bu görüşle ilgili pek çok yorum yapılır. Yazar, evlilikte sadakati övdüğünden, Süleyman’ın bu kitabı poligami yanlısıyken, başını cariyeler ve eşlerle derde sokmadan önce evli olduğu ilk karısı için yazdığı düşünülür. Çağdaş yorum ise oldukça farklıdır.

Ezgiler Ezgisi’ndeki yedi ayette Süleyman’ın adı geçer (1:1, 5; 3:7, 9, 11; 8:11, 12). İlki büyük olasılıkla yazarlığı Süleyman’a atfetmek içindir (Kitap, “Süleyman hakkındaki Ezgilerin Ezgisi” olarak da çevrilebilmesine rağmen). Doğaya ilişkin ifadeler Süleyman’ın ilgi alanlarıyla uyumludur (1Kr.4:33). Aynı zamanda kraliyet atları, arabaları ve tahtırevana ilişkin referanslar Süleyman’ın yazarlığını destekleyen bilgilerdir.

Coğrafi referanslar, kitapta adı geçen yerlerin hepsinin birleşik bir krallıkta, Süleyman’ın egemenliği sırasında yer aldığını gösterir.

Bu nedenle, Süleyman’ın yazarlığıyla ilgili geleneksel görüşü doğru kabul etmek için yeterli neden vardır. Karşıt kanıtlar ise ikna edici değildir.

III. TARİH

Kral Süleyman bin beş ezgisi arasında yer alan bu en sevimli ezgiyi (1Kr.4:32), büyük olasılıkla kırk yıllık krallık dönemi sırasında (İ.Ö. 971-931) yazmıştı. Bu kitabı yazarken genç olduğundan ve henüz çok sayıda kadınla yaşadığı beraberlik nedeniyle güçten düşmediğinden, düşüncesi mantıklı ve çekicidir.

IV. ÖN OLAYLAR VE KONULAR

Genelde Hıristiyanlar bu kitabı, Mesih’in kilisesine gösterdiği sevginin resmi olarak yorumlarlar. Bu yorum Kutsal Kitap’ın pek çok baskısında yer alan bölüm başlıklarında görülmektedir. Bu görüşe göre Süleyman Mesih’in, Şulamlı ise kilisenin bir örneğidir. Yine de Kutsal Kitap’ı araştıran dikkatli bir araştırmacı, kilisenin dünyanın kuruluşundan bu yana Tanrı’da gizlenen bir sır olduğunun ve Yeni Antlaşma zamanındaki elçiler ve peygamberlere açıklanmadığı için bu yorumun öncelikli yorum olamayacağının farkındadır (Rom.16:25, 26; Ef.3:9). Çok az Hıristiyan bu ezgide Mesih’in kiliseye duyduğu sevginin çok güzel bir örneği bulunduğunu inkâr eder. Ama bu bir uyarlamadır ve yorum olarak algılanmamalıdır. Kitabın öncelikli yorumu, Rab ve İsrail ulusu hakkında olmalıdır.

İkinci yorum, bu kitabın evlilik kurumundaki sadakatsizce davranışlara bir başkaldırı niteliği taşıdığını savunur. Yüzlerce eşe sahip olan Süleyman, genç bir Şulamlı bakireye kur yapmaktadır. Ancak genç kızın sadakatle bağlı olduğu bir çoban sevgilisi vardır. Süleyman’ın iltifatlarına teslim olmaz. Süleyman’ın kendisine her yaltaklanışında, genç kız ona kendi sevgilisinden söz etmeye başlar. Kitabın sonunda, genç kızı çoban sevgilisiyle birleşmiş ve onun sevgisinde dinlenirken görürüz. Bu yorumu kabullenenler, kanıt olarak Süleymandan kent ve saray ortamında söz edildiğini, çobandan ise yaptığı işle uyumlu kırsal bir ortamda söz edildiğini ileri sürerler. Kent ve kırsal ortam arasındaki bu açık farklılık, dramda iki erkek karakter olduğu fikrini güçlendirir. Bu yorum rağbet görmez, çünkü Süleyman’ın lehine değildir. 3 Yine de, Süleyman’ın çok eşlilik yanlısı bir kişi olduğu kesindir, Tanrı ise halkına tek eşlilik buyurmuştur. İsrail ulusu, Rab’be sadakatsizlik etmiş ve sevgililerinin ardından koşmuştur. Bu ezgide sadakatle süslenmiş sevginin güzelliği görülmektedir.

Üçüncü yorum ise Şulamlı bakireyi, gelecekteki İsrail ulusunun imanlı kısmının bir örneği olarak görür. Süleyman ise Rab İsa’nın bir örneğidir. Ezgi, imanlı bakiyenin, bedenini deldikleri ve biricik oğulları için yas tutarcasına ağladıkları Mesih’e baktıklarında yaşayacakları sevgi dolu paydaşlığı resmeder. Süleyman’ın çok eşli biri olduğu gerçeği, onun Rab’bin örneği olması konusunda engel oluşturmaz. Örnek kusurludur; ama Rab İsa kusursuzdur.

Bugün çok rağbet gören dördüncü görüş ise, kitabı evlilik bağları içindeki gerçek sevgi ve saflığa bir teşvik olarak yorumlamaktır. Evlilik sevgisinin dışında sömürü ve çıkar için kullanılan cinsellik, Yaratılış 1:27 ve 2:20-24 ayetleriyle uyumlu olan uygun bir seçimdir.

Nasıl yorumlanırsa yorumlansın, Ezgilerin Ezgisi’nin imanlı çiftler tarafından düğün gecelerinde ve evliliklerini bereketlemek için kullandıkları bir bölüm olduğuna inanıyoruz.

 

ANA HATLAR
    Bölüm
I. BAŞLIK 1:1
II. SÜLEYMAN’IN SARAYININ AVLUSUNDAKİ ŞULAMLI, YANINDA  OLMAYAN ÇOBAN SEVGİLİSİNİ DÜŞÜNÜR VE AVLUDAKİ KIZ  ARKADAŞLARINA ONDAN VE KENDİSİNDEN SÖZ EDER 1:2-8
III. SÜLEYMAN ŞULAMLI GENÇ KIZA KUR YAPAR, AMA GENÇ KIZ  ONUN İLTİFATLARINA KULAK ASMAZ 1:9 – 2:6
IV. GENÇ KIZIN YERUŞALİM KIZLARINDAN İSTEĞİ 2:7
V. ŞULAMLI, ÇOBAN SEVGİLİSİNİN KENDİSİNE YAPTIĞI BİR ZİYARETİ HATIRLAR, ERKEK KARDEŞLERİNİN İŞE GİTMESİNİ BUYURMALARI ÜZERİNE DÜŞÜNCELERİ YARIM KALIR 2:8-17
VI. GENÇ KIZ SEVGİLİSİYLE BULUŞMAYI DÜŞLER 3:1-4
VII. YERUŞALİM KIZLARINA İSTEĞİNİ TEKRARLAR 3:5
VIII. SÜLEYMAN’IN TAHTIREVAN ALAYININ YERUŞALİM’E VARIŞI 3:6-11
IX. SÜLEYMAN TEKRAR GENÇ KIZIN YÜREĞİNİ KAZANMAYA  ÇALIŞIR, AMA KIZ ONUN ALBENİSİNDEN ETKİLENMEZ 4:1-6
X. GENÇ ÇOBAN GELİR VE GENÇ KIZDAN YAŞAMAYI PLANLADIKLARI KIR EVİNE GİTMEK İÇİN YERUŞALİM’DEN AYRILMASINI RİCA EDER. GENÇ KIZ DA BU KONUDAKİ İSTEKLİLİĞİNİ İFADE EDER 4:7 – 5:1
XI. ŞULAMLI, TEMBELLİĞİ NEDENİYLE SEVGİLİSİNİ GÖREMEDİĞİ  RAHATSIZ EDİCİ BİR DÜŞÜ HATIRLAR 5:2-8
XII. AVLUDAKİ ARKADAŞLARININ İSTEĞİ ÜZERİNE, GENÇ KIZ SEVGİLİSİNİN GÜZELLİKLERİNİ ÖVER, ARKADAŞLARI DA ONU GÖRMEK İSTERLER 5:9-6:3
XIII. SÜLEYMAN AŞKIYLA İLGİLİ RİCALARINI YİNELER 6:4-10
XIV. GENÇ KIZ, AVLUDAKİ ARKADAŞLARINA SARAYA  BEKLENMEDİK BİR ŞEKİLDE NASIL GÖTÜRÜLDÜĞÜNÜ    AÇIKLAR 6:11-13
XV. SÜLEYMAN’IN SON YAKLAŞIMI DA SONUÇSUZ KALIR 7:1-10
XVI.  KENDİSİNİ GÖTÜRMESİ İÇİN ÇOBAN SEVGİLİSİYLE KONUŞUR 7:11 – 8:2
XVII.  YERUŞALİM KIZLARINDAN SON İSTEK 8:3, 4
XVIII. ÇİFT, KIR KÖYLERİNE GELİR, KARŞILIKLI ANT İÇER VE MUTLULUK İÇİNDE YAŞARLAR 8:5-14

1. Franz Delitzsch, “The Song of Songs”, Biblical Commentary on the Old Testament, XVI:1.

2. Arthur Farstad, “Literary Genre of the Song of Songs”, s.63.

3. Clarke’ın yorumu (bk. Bibliyografya), Kutsal Kitap Yorumu ile aynı görüşü sunar.