Galatyalılar Giriş


PAVLUS’TAN

GALATYALILAR’A MEKTUP

Yazar

William MacDonald


Bu kitap, Tanrı Sözü’nün zenginliğini açık ve kolay anlaşılır hale getirmek için hazırlanan bir Kutsal Kitap yorumudur. Samimi, saygılı, adanmış ve ilmi bir şekilde yazılmıştır. Kişisel tapınma zamanlarınızda ve grupça yapılan Kutsal Kitap çalışmalarınızda kullanmak için uygun bir seçenektir.


This is a Bible commentary that makes the riches of God’s Word clear and easy for you to understand. It is written in a warm, reverent, and devout and scholarly style. It is a good choice for your personal devotions and group Bible study.

© 1995 by William MacDonald, Believer’s Bible Commentary
Christian Missions in Many Lands, Inc.
PO Box 13, Spring Lake, NJ 07762
USA
— All Rights Reserved —


Giriş

“Tüm dünya ve tüm zamanlar için ruhsal özgürlüğün anayasası.” —  Charles R. Erdman

I. KUTSAL YAZILAR’DAKİ YERİ

Birçok Fransız’la birlikte İngilizce konuşan insanların büyük çoğunluğu Kelt kökenlidir. Örneğin İskoçyalı, İrlandalı, Galli ve Bretonlular.

Bu gruplar, Pavlus’un ilk mektuplarından birinin atalarına yazılmış olduğunu öğrendiklerinde buna hayran kalacaklardır. İ.Ö. yaklaşık 278’de, Avrupalı bu Gallerin büyük bir bölümü, bugünkü Türkiye’ye göç etmişler ve yerleştikleri yere de “Galatya” adını vermişlerdir. Birçok kişi, Galatyalılar’ın dönekliğinin “Kelt”lere has bir özellik olduğunu düşünür (Elç.13; Gal.3).

Galatyalılar’a Mektup, ilk Hıristiyanlıkta çok önemli bir rol üstlenmiştir. Genellikle Romalıların bir “ilk taslağı” olarak görülse de (lütuf müjdesi, İbrahim, yasa ve diğerlerini benzer biçimde işlediği için), Hıristiyanlığın yasa bağımlısı Yahudiliğin Mesih’e ait bir mezhebi olmaktan kurtaran güçlü ve ateşli bir çabadır. Galatyalılar’ın bu mektuba nasıl karşılık verdiklerini biliyoruz, ama lütuf müjdesi, Yasa’nın işleri olmaksızın zafer kazandı ve Hıristiyanlık bütün dünyayı kapsayan bir iman olarak devam etti.

Reform döneminde Galatyalılar mektubu Luther için öylesine önemliydi ki, bu mektuptan “benim Kaethe’m” (eşine sevgiyle taktığı bir ad) olarak söz ederdi. Galatyalılar hakkında yazdığı yorum kitabı yalnızca araştırmacıları değil, sıradan insanları bile etkilemiş olup halen basılmakta ve kullanılmaktadır.

II. KİTABIN YAZARI

Galatyalılar’ın gerçekten Pavlus’a ait bir mektup olup olmadığı konusu hiç bir zaman ciddi olarak tartışılmamıştır. Polycarp, Ignatius, Justin Martyr, Origen, Irenaeus, Tertullian ve İskenderiyeli Klement de Pavlus’a ait olduğunu söylerler. Muratoryan Kanonu da Pavlus’a ait olarak listelemiştir. Marsiyon’un Apostolikon’unda büyük olasılıkla güçlü ve Yahudileştirmekarşıtı dili nedeniyle ilk sırada yer alır. Gözle görülen kanıt bu nedenle çok güçlüdür.

Yazarının Pavlus olduğuna ilişkin kanıt 1:1 ve 5:2’deki kişisel referanslarla başlar ve sona doğru “büyük harflerle” yazdım demesiyle kesinleşir. Bu nedenle birçok kişi elçinin muhtemelen bir göz hastalığı bulunduğunu düşünür. Bunu destekleyen kanıt; Galatyalılar’ın bir zamanlar Pavlus için kendi gözlerini çıkarıp vermeye istekli oldukları yönündedir. Birçok tarihi yazı, Elçilerin İşleri ile uyum içindedir. Sünnet ve Pavlus’un gerçek bir elçi olup olmadığı üzerindeki tartışmalar 50 ve 60’lı yılların ateşli konularıydı; ancak kısa bir süre sonra önemlerini yitirdiler.

III. TARİH

Mektubun tarihi “Galatya’daki kiliseler” ve “Galatyalılar” gibi ifadelerin kesin anlamına bağlıdır. Eğer Küçük Asya’nın güney kısmından söz ediliyorsa, Yeruşalim Konseyinden bile önceki bir tarih olasıdır. Söz konusu edilen güney değil de kuzey kısmı ise, daha geç bir tarih gerekli olur.

 “Galatya” terimi coğrafi yönden kuzey için, politik yönden ise Galatya’daki Roma eyaleti kastedilerek güney için kullanılırdı.

Kuzey Galatya teorisi 1800’lere dek standarttı ve Alman araştırmacılar tarafından halen standart olduğu kabul edilir. Bu bölgedeki “Galatyalılar’a” Pavlusun hizmet ettiğine dair bir kanıt yoktur, ancak kanıt olmaması hiç hizmet etmediği anlamına gelmez.

Özellikle Sir William Ramsay Güney Galatya teorisini popüler kıldığı için bu teori Britanya ve Kuzey Amerika’da geniş kabul görmüştür. Luka, Elçilerin İşleri’nde Pavlus’un bu bölgedeki (Pisidya Antakyası, İkonyum, Listra ve Derbe) müjde yayma hizmetine geniş yer verdiğinden, elçinin tövbelerine aracı olduğu Galatyalı imanlılara yazmış olması mümkün görünmektedir. Pavlus’un ilk Müjde Yayma Yolculuğunda güney Galatya’daki hizmeti ve ikinci yolculuğunda burayı tekrar ziyaret etmesi Galatyalılar için daha önceki bir tarihi mümkün kılmaktadır. Eğer mektup Elçilerin İşleri 15’deki (İ.S. 49) Yeruşalim Konseyinden önce kaleme alındıysa bu, sünnet sorusunun neden halen canlılığını koruduğunu açıklayacaktır. Tutucu bir Alman araştırmacı olan Thedore Zahn, Galatyalılar’a, Pavlus’un Korint’ten ikinci Müjde Yayma Yolculuğunun tarihini koymuştur. Bu durumda Galatyalılar, Pavlus’un ilk mektubu konumuna geçer.

Eğer kuzey teorisi doğruysa Galatyalılar tahminen en erken 53’de olmak üzere 50’lerde yazılmıştır.

Eğer bizim inandığımız güney teorisi doğruysa ve özellikle eğer Galatyalılar Pavlus Yeruşalim’deki Konseye katılmadan önce yazıldıysa, Yahudi olmayan imanlıların sünnet konusu Yeruşalim Konseyinde kararlaştırılmıştı. Mektup İ.S. 48 yılının tarihini taşıyor olabilir.

IV. ÖN OLAYLAR VE KONULAR

İlk müjde yayma gezileri sırasında Elçi Pavlus kurtuluşun yalnızca İsa Mesih’e güvenerek gerçekleşeceği mesajını duyurarak Küçük Asya’yı ziyaret etti. Onu dinleyenlerin çoğu kurtulmuş, bir kısmı Galatya’da olmak üzere kiliseler kurulmuştu. Galatya’da yaşayanlar huzursuz, savaşçı ve değişken insanlar olarak tanınırlardı.

Pavlus bu bölgeden ayrıldıktan sonra kiliselere sahte öğretmenler girdi ve yanlış öğretiler getirdiler. Kurtuluşun, Mesih’e iman artı yasayı yerine getirmek olduğunu öğrettiler. Bildirileri Hıristiyanlık ve Yahudiliğin, lütuf ve yasanın, Mesih ve Musa’nın bir karışımıydı. Aynı zamanda Pavlus’un Rab’bin gerçek bir elçisi olmadığını, dolayısıyla da bildirisinin güvenilir olmadığını söyleyerek, Galatyalılar’ı Pavlus’tan ayırmayı denediler. Elçiye duyulan güveni sarsarak mesajın güvenilirliğini yok etmeyi denediler. Çok sayıda Galatyalı imanlı onların bu kötü düşüncelerinden etkilendiler.

Bu haber Galatya’dan kendisine ulaştığında Pavlus’un yüreğini ne denli bir üzüntü ve düş kırıklığı kaplamış olmalıdır! Bu insanlar arasındaki emekleri boşa mı gitmişti? İmanlılar bu Yahudilik yanlısı, Yasaya bağlı öğretişlerden kurtarılabilirler miydi? Pavlus çabuk ve kararlı hareket etmeliydi. Kalemini aldı ve imandaki sevgili çocuklarına bu kızgın mektubu yazdı. Mektubunda kurtuluşun baştan sona lütufla verildiğini, ne tamamen ne de kısmen yasayı tutmakla kazanılmadığı gerçeğini ortaya koyar. İyi işler kurtuluşun bir koşulu değil bir ürünüdür. Mesih imanlısı yasa karşısında ölmüştür. Kutsallık yaşamını kendi çabaları aracılığıyla değil, içinde konut kurmuş Tanrı’nın Kutsal Ruhunun gücü aracılığıyla sürdürür.

 

ANA HATLAR
      Bölüm
I. KİŞİSEL – PAVLUS YETKİSİNİ SAVUNUYOR 1, 2
  A. Pavlus’un Mektubunun Amacı 1:1-10
  B. Pavlus’un Bildirisini ve Görevini Savunması 1:11 – 2:10
  C. Pavlus, Petrus’u Azarlıyor 2:11-21
II. ÖRETİŞE İLİŞKİN – PAVLUS İMANLA AKLANMAYI SAVUNUYOR 3:1-5:1
  A. Müjde’nin Yüce Gerçeği 3:1-9
  B. Vaade Karşı Yasa 3:10-18
  C. Yasa’nın Amacı 3:19-29
  Ç. Çocuklar ve Oğullar 4:1-16
  D. Kölelik ya da Özgürlük 4:17 – 5:1
III. UYGULAMA – PAVLUS İMANLININ RUHTAKİ ÖZGÜRLÜĞÜNÜ SAVUNUYOR 5:2-6:18
  A. Yasacılığın Tehlikesi 5:2-15
  B. Kutsallık İçin Güç 5:16-25
  C. Pratik Öğütler 5:26-6:10
  Ç. Sonuç 6:11-18