Hakimler 21

21:1-15   İsrail’in 11 oymağı pişmanlık duydu. Benyamin oymağının neredeyse yok olmak üzere olduğunu fark etmişlerdi. Bu oymağın tükenmesini istemiyorlardı. Yine de Mispa’da, kızlarını Benyaminoğulları’na eş olarak vermeyeceklerine dair aceleyle ant içtiler. İlk çözümleri, Şeria’nın doğusundaki Yaveş-Gilat’a karşı savaşmaktı, çünkü bu yerde oturanlar, Benyamin’e karşı savaştıklarında yardım etmemişlerdi. 400 genç bakirenin dışında tüm insanları öldürdüler. 400 bakireyi yanlarına alarak onları Benyaminoğulları’na verdiler.

21:16-24   Ancak, oymağın yok olup gitmemesi için daha fazla şeyler yapmaları gerektiği açıktı. İsrailoğulları, kızlarını Benyamin oymağına vermeyeceklerine ant içmişlerdi ve şimdi bu antlarından dönemezlerdi. Bu nedenle Benyamin oymağından sağ kalanlara kendilerine eş alabilmelerine izin verecek olan bir plan yaptılar. Her yıl kutlanan bir bayramda (Çardak Bayramı olabilir) Şilo’da dans eden genç kadınları Benyaminoğulları’na eş olarak vereceklerdi. Şilo erkekleri şikayet ettiklerinde, diğer oymaklar onlara, İsrail oymaklarından birinin yok olmasına engel olmak için bunun gerekli olduğunu açıkladılar. Böylece Benyamin geleceğini bina etmek üzere ülkesine geri döndü.

Bu son birkaç bölüm, bize Hakimler döneminin başlangıcındaki iki oymağa yakından bakma fırsatı sağlamıştır. Diğer oymaklarda gerçekleşen ve yazılmamış olan olayları siz düşünün! Zaman ilerledikçe her şeyin daha kötüye gittiğini biliyoruz! Bu korkunç öyküler, insanların Rab’den ne kadar uzaklaşabileceklerini gösterirler. Burada isyan etmemize neden olacak derecede büyük bir günahın ürünüyle karşılaşırız. Okuduklarımız, yüreklerimizi Tanrımız Rab’bi aramaya ve yaşadığımız günler boyunca O’na sadakatle hizmet etmeye yöneltmeli.

21:25   Hakimler Kitabı, kulaklarımızda çınlayan şu üzücü sözlerle sona erer: “O günlerde İsrail’de kral yoktu; herkes dilediğini yapıyordu.”

Bu karanlık dönemde tek bir sağlıklı olay bulunur, ama Hakimler Kitabı’nın yozlaşmışlığıyla gereğinden fazla yakın ilişki kurarak kirletilmemesi için ayrı bir yerde anlatılmıştır. Şimdi gözlerimizi Rut’un saf ve lekesiz öyküsüne çeviriyoruz.

 

Kutsal Kitap

1 İsrailliler Mispada, ‹‹Bizden hiç kimse Benyaminoğullarına kız vermeyecek›› diye ant içmişlerdi.
2 Halk Beytele geldi. Akşama dek orada, Tanrının önünde oturup hıçkıra hıçkıra ağladılar.
3 ‹‹Ey İsrailin Tanrısı RAB!›› dediler, ‹‹Bugün İsrailden bir oymağın eksilmesine yol açan böyle bir şey neden oldu?››
4 Ertesi gün erkenden kalkıp bir sunak yaptılar, orada yakmalık sunular ve esenlik sunuları sundular.
5 İsrailliler, ‹‹RABbin önüne çıkmak üzere toplandığımızda İsrail oymaklarından bize kimler katılmadı?›› diye sordular. Çünkü Mispada, RABbin önünde toplandıklarında kendilerine katılmayanların kesinlikle öldürüleceğine dair ant içmişlerdi.
6 İsrailliler Benyaminli kardeşleri için çok üzülüyorlardı. ‹‹İsrail bugün bir oymağını yitirdi›› dediler,
7 ‹‹Sağ kalanlara eş olacak kızları bulmak için ne yapsak? Çünkü kızlarımızdan hiçbirini onlara eş olarak vermeyeceğimize RABbin adına ant içtik.››
8 Sonra, ‹‹Mispaya, RABbin önüne İsrail oymaklarından kim çıkmadı?›› diye sordular. Böylece Yaveş-Gilattan toplantıya, ordugaha kimsenin gelmediği ortaya çıktı.
9 Çünkü gelenler sayıldığında Yaveş-Gilattan kimsenin olmadığı anlaşılmıştı.
10 Bunun üzerine topluluk Yaveş-Gilat halkının üzerine on iki bin yiğit savaşçı gönderdi. ‹‹Gidin, Yaveş-Gilat halkını, kadın, çoluk çocuk demeden kılıçtan geçirin›› dediler,
11 ‹‹Yapacağınız şu: Her erkeği ve erkek eli değmiş her kadını öldüreceksiniz.››
12 Yaveş-Gilat halkı arasında erkek eli değmemiş dört yüz kız bulup Kenan topraklarında bulunan Şilodaki ordugaha getirdiler.
13 Ardından bütün topluluk Rimmon Kayalığındaki Benyaminoğullarına aracılar göndererek barış yapmayı önerdi.
14 Bunun üzerine Benyaminoğulları döndü. Topluluk Yaveş-Gilat halkından sağ bırakılan kızları onlara eş olarak verdi. Ama kızların sayısı Benyaminoğulları için yine de yeterli değildi.
15 İsrail halkı Benyaminoğullarının durumuna çok üzülüyordu. Çünkü RAB İsrail oymakları arasında birliği bozmuştu.
16 Topluluğun ileri gelenleri, ‹‹Benyaminoğullarının kadınları öldürüldüğüne göre, kalan erkeklere eş bulmak için ne yapsak?›› diyorlardı,
17 ‹‹İsrailden bir oymağın yok olup gitmemesi için sağ kalan Benyaminoğullarının mirasçıları olmalı.
18 Biz onlara kızlarımızdan eş veremeyiz. Çünkü Benyaminoğullarına kız veren her İsrailli lanetlenecek diye ant içtik.››
19 Sonra, ‹‹Bakın, Şiloda her yıl RAB adına bir şölen düzenleniyor›› diye eklediler. Şilo Beytelin kuzeyinde, Beytelden Şekeme giden yolun doğusunda, Levonanın güneyindedir.
20 Böylece Benyaminoğullarına, ‹‹Gidip bağlarda gizlenin›› diye öğüt verdiler,
21 ‹‹Gözünüzü açık tutun. Şilolu kızlar dans etmeye kalkınca bağlardan fırlayıp onlardan kendinize birer eş kapın ve Benyamin topraklarına götürün.
22 Kızların babaları ya da erkek kardeşleri bize yakınmaya gelirse, ‹Benyaminoğullarını hatırımız için bağışlayın› diyeceğiz, ‹Savaşarak aldığımız kızlar hepsine yetmedi. Siz de kendi kızlarınızı isteyerek vermediğinize göre suçlu sayılmazsınız.› ››
23 Benyaminoğulları da böyle yaptılar. Kızlar dans ederken her erkek bir kız kapıp götürdü. Kendi topraklarına gittiler, kentlerini onarıp yerleştiler.
24 Ardından İsrailliler de oradan ayrılıp kendi topraklarına, oymaklarına, ailelerine döndüler.
25 O dönemde İsrail’de kral yoktu. Herkes dilediğini yapıyordu.