Hoşea 13

13:1   Efrayim putperestliğe kapılmadan önce, konuştuğunda herkes titrerdi. İsrail’de yücelmişti; ama tapınmak için Baal’a dönen Efrayim, öldü.

13:2,3   Halk giderek putperestliğe bağlanmakta, insanlara buzağıları öpmeleri söylenmekteydi. Bu nedenle sabah sisine, erken uçup giden çiye benzeyeceklerdi; harman yerinden savrulan saman çöpü, bacadan tüten dumana döneceklerdi.

13:4-8   Kendilerini Mısır’dan kurtaran Rab’di. Çölde onların ihtiyaçlarını da karşılamıştı. Ama onlar Tanrı’yı unuttular ve putlara döndüler. Şimdi Tanrı onların üzerine vahşi bir hayvan gibi gelecekti.

13:9-13   Rab onları parçaladığında kendilerini kim kurtaracaktı? Efrayim’in suçu birikmişti ve yargı günü için saklanmaktaydı. Doğum sancıları çekecekler, ama zamanı geldiğinde rahimleri açılmayacak ve doğum yapamayacaklardı. Bu, Efrayim’in Tanrı’nın yargılarına rağmen tövbe etmediği anlamına gelir.

13:14   İngilizce bir çeviri bu ayetin ilk kısmını birkaç soru şeklinde çevirmiştir: “Onları ölüm çukurundan (Şeol) fidyeyle kurtarayım mı? Onları ölümden kurtarayım mı?” “İma edilen yanıt”, “hayır” dır. Rab onları ölüme ve mezara çağıracaktır; çünkü merhamet gözlerinden gizlenmiştir. Bu ayet, yine de 1.Korintliler 15:55’de farklı bir anlamda aktarılmıştır.

13:15,16   İsrail ve Samiriye’nin zalim Asurlular (doğu rüzgarı) tarafından dehşet verici yıkılışları bildirilir.

 

Kutsal Kitap

1 Efrayim konuştuğunda herkes titrerdi,
Yücelmişti İsrailde.
Ama Baala taparak suç işleyince öldü.
2 Şimdi günah üstüne günah işliyorlar,
Gümüşlerinden dökme putlar,
Akıllıca tasarlanmış putlar yapıyorlar,
Hepsi de usta işi.
Bu insanlar hakkında,
‹‹İnsan kurban edenler
Buzağıları öpüyor!›› diye konuşuluyor.
3 Bu yüzden sabah sisine,
Erken uçup giden çiye,
Harman yerinden savrulan saman çöpüne,
Bacadan tüten dumana dönecekler.
4 ‹‹Ama seni Mısırdan çıkaran
Tanrın RAB benim,
Benden başka tanrı tanımayacaksın,
Çünkü başka kurtarıcı yoktur.
5 Ben sana çölde,
Kurak topraklarda göz kulak oldum.
6 Otlaklara sahip olunca doydular,
Doyunca gurura kapıldılar;
Bu yüzden unuttular beni.
7 Ben de onlara karşı bir aslan gibi olacağım,
Bir pars gibi yol kenarında pusuya yatacağım.
8 Yavrularından edilmiş dişi ayı gibi
Karşılarına çıkacak,
Yüreklerinin zarını yırtacağım,
Dişi aslan gibi onları oracıkta yiyip bitireceğim,
Yabanıl bir hayvan parçalayacak onları.
9 ‹‹Ey İsrail, bana, yardımcına karşı çıkman
Yıkıma uğratıyor seni.
10 Nerede seni bütün kentlerinde
Kurtaracak kralın?
Yöneticilerin nerede?
Hani, onlar için:
‹Bana bir kral ve önderler ver!› demiştin.
11 Öfkelendiğimde bir kral verdim sana,
Gazaba gelince alıp götürdüm onu.
12 Efrayimin suçu birikmiş,
Günahı kayda geçmiş.
13 Doğum sancıları çeken kadının akılsız oğludur o,
Çünkü zamanı geldiğinde,
Açık rahimden çıkmıyor.
14 ‹‹Onları fidyeyle kurtaracağım
Ölüler diyarının elinden,
Ölümden fidyeyle kurtaracağım.
Felaketin nerede, ey ölüm?
Yıkıcılığın nerede, ey ölüler diyarı?
Hiç pişmanlık duymayacağım.
15 ‹‹Kardeşleri arasında serpilip gelişse de,
Doğu rüzgarı, çölden esen RABbin soluğu üzerine gelecek,
Onun kaynağı kuruyacak,
Pınarı kesilecek,
Değerli eşyalarının hazinesi yağmalanacak.
16 Samiriye halkı suçunun cezasını çekecek,
Çünkü Tanrısı’na başkaldırdı.
Kılıçla yıkılacaklar,
Yere çalınıp parçalanacak yavruları,
Gebe kadınlarının karnı yarılacak.››