Hoşea 9

I. Günahı Nedeniyle İsrail’e Tutsak Olacağının Önceden Bildirilmesi  (9:1 – 10:15)

9:1,2   İsrail sevinmemeliydi. Putları, kendisine umduğu zengin hasadı vermeyecekti. Putperestlik, ruhsal bir zinadır. Francis Shaeffer bunu şöyle açıklar:

Tanrı’nın kullandığı konuşma biçimine dikkat edin. Bir kadın hasat biçmek için (aynı zamanda gözlerden ırak olabileceği) ekili alana gider. Bir adam mısır tarlasında, hasadın orta yerinde kendisiyle yatması için ona para teklif eder. Bir zamanlar Tanrı halkı olan kişiler de şimdi aynı şeyi yapmaktadır. Yaşayan Tanrının ‘karısı’, inançtan sapmıştır. 1

9:3,4   Zinaları nedeniyle halk sürgüne gönderilecekti; Mısır’a değil, Mısır’daki sürgüne benzeyen Asur sürgününe… Tapınmaları karışıktı; ne Rab’bi ne de kendilerini hoşnut eden biçimde tapınıyorlardı.

9:5-9   Dinsel bayramları kutlamak için ülkeye gelmeyeceklerdi; aksine tutsak alınacaklardı. Efrayim çadırları yabanıl ot ve dikenlerle dolacak, insanları almayacaktı. Sürgün kapıdaydı, aynı şekilde sahte peygamberlerin de sonu yaklaşmıştı.

9:10-17   İsrail başlangıçta umut vaat eden bir üründü; incir ağacının ürününü andırıyordu, ama daha sonra putperestliğe yöneldi. Bu nedenle kısır kaldı ve çocuğunu yitirdi. “Kimse kalmayıncaya dek” ifadesi (12. ayet) göreceli olarak anlaşılmalıdır (17c. ayet). Erkek nüfusu büyük oranda azalacaktı. Efrayim, görkemini iğrençlikle değiştirdiğinden, “Ne doğum ne gebelik olacak” hükmüne uğramıştı.

 

Kutsal Kitap

1 Ey İsrail, öteki halklar gibi sevinme, coşma!
Çünkü kendi Tanrına vefasızlık ederek zina ettin,
Harman yerlerinin tümünde zina kazancına gönül verdin.
2 Ama harman yeri, şarap teknesi halkı doyurmayacak,
Yeni şarap umutları boşa çıkacak.
3 RABbin diyarında kalmayacaklar,
Mısıra dönecek Efrayim,
Asurda kirli sayılan şeyleri yiyecekler.
4 RABbe şarap sunuları dökmeyecekler,
Onu hoşnut etmeyecek kurbanları.
Kurbanları yas yemeğine dönecek,
Kirli sayılacak onları yiyenlerin hepsi.
Yalnız kendi karınlarını doyuracak yiyecekleri,
RABbin Tapınağına girmeyecek.
5 Ne yapacaksınız dinsel bayramlarda,
RABbin bayram gününde?
6 Yıkımdan kaçsalar bile,
Mısır bir araya toplayacak onları,
Mof gömecek.
Değerli gümüş eşyalarını yabanıl otlar saracak,
Diken bitecek çadırlarında.
7 Onların ceza günleri geldi,
Hesap günleri çattı.
Bunu bilsin İsrail!
Suçunuzun çokluğundan,
Düşmanlığınızın büyüklüğü yüzünden,
Peygamber aptal, ruhsal insan deli sayıldı.
8 Peygamber Tanrımın yanısıra Efrayime gözcülük eder,
Ama tuzak kurulmuş bütün yollarına,
Düşmanlık var Tanrının Tapınağında.
9 Alabildiğine yozlaştılar,
Givada olduğu gibi.
Tanrı suçlarını anımsayacak,
Günahlarının cezasını verecek.
10 ‹‹İsrail çölde
Bir salkım üzüm gibi geldi bana,
Atalarıysa incir ağacının ilk ürünü gibi.
Ama Baal-Peora geldiklerinde
Utanç dolu puta adadılar kendilerini,
Sevdikleri şey kadar iğrenç oldular.
11 Efrayimin görkemi bir kuş gibi uçup gidecek,
Ne doğum ne gebelik olacak, kimse gebe kalmayacak.
12 Çocuklarını büyütseler bile,
Çocuklarından edeceğim onları,
Kimse kalmayıncaya dek;
Evet, vay başlarına,
Onları terk ettiğimde!
13 Efrayimi, Sur Kenti gibi,
Güzel bir yere kurulmuş gördüm.
Ama Efrayim çocuklarını celladın önüne götürecek.››
14 Ya RAB, ver onlara ne vereceksen!
Düşük yapan rahimler, sütsüz memeler ver.
15 ‹‹Gilgaldaki kötülükleri yüzünden,
Nefret ettim orada onlardan.
İşledikleri günahlardan ötürü,
Onları evimden kovacağım.
Artık sevmeyeceğim onları,
Bütün önderleri asidir.
16 Vuruldu Efrayim,
Kökleri kurudu,
Meyve vermeyecekler artık.
Çocuk doğursalar bile,
Rahimlerinin değerli meyvelerini öldüreceğim.››
17 Reddedecek Tanrım onları,
Çünkü O’nu dinlemediler,
Uluslar arasında dolaşıp duracaklar.

1. Francis A. Schaeffer, The Church at the End of the 20th Century, s.124.