Mezmurlar 113

113. Mezmur: Yüce ve Lütufkâr

113:1-6   İlk beş ayet, Tanrı’yı en yüce olan, son dört ayet ise en yakın olarak tanımlar.

Tanrımız En Yüce Olan’dır ve bu nedenle övülmeye layıktır.

 

Kimin tarafından? Bütün kulları tarafından (1. ayet).
Nasıl? Karakteri ve varlığı nedeniyle O’na teşekkür ederek adına övgüler sunmakla (2a. ayet).
Hangi sıklıkta? Sürekli – şimdiden sonsuza dek (2b. ayet).
Nerede? Her yerde – güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar (3a. ayet).
Hangi nedenle? Büyüklüğü nedeniyle bütün uluslara egemendir, görkemi gökleri aşar (4. ayet). Eşsizliği nedeniyle, O’nunla kıyaslanacak kimse yoktur; yücelerdeki tahtında oturur (5. ayet). Göklerde ve yeryüzünde O’nun görmediği hiçbir şey yoktur (6. ayet). Metinde, göklerde ve yeryüzünde olanlara bakmak için eğilerek kendini alçalttığı ifade edilir!

Ama hamt olsun ki, En Yüce Olan, aynı zamanda en yakın olandır.

113:7-9   Yoksulu çöplükten çıkartır. Düşkünler bunu bilir!

İhtiyaç içinde olanlar da bunu bilirler! Onları yükselterek yeryüzünün soylularıyla birlikte oturtur.

Kısır kadın da bunu bilebilir! Bu kadına bir yuva bağışlar, onu çocuk sahibi, mutlu bir anne kılar. Kısırlık, Yahudi kadınlar arasında çok korkulan bir şeydi. Çoşkuların en büyüğü, kısırlık lanetinden kurtarıldığında yaşanırdı.

Uygulama

Yoksuldum, ama Mesih’e iman aracılığıyla ruhsal konularda tanımlanamaz bir anlayışa kavuştum.

İhtiyaç içindeydim, ama Rab İsa benim gibi bir dilenciyi, gübre yığınları arasından çıkarttı ve bana harika kardeşler verdi; onlarla yaşadığım paydaşlık, dünyanın sunacağı her şeyden üstündür.

Kısırdım, Tanrı’ya ürün sunamıyordum. Ancak O beni anlamlı, verimli bir yaşama kavuşturarak boşluktan kurtardı.

Mezmur yazarıyla aynı ezgiyi söylemem çok doğal: Övgüler sunun RAB’be!

Göksel tahtını bütünüyle doldurur,
Babası’nın sevgisinin kanıtı,
Kurtarılmış olanların ezgi konusudur.
En yüce olsa da,
Yeryüzündeki halkının kendisine sunduğu övgüyü kabul eder;
Kurtarıcı en zayıf feryadı bile işitir.
Thomas Kelly

 

Kutsal Kitap

1 Övgüler sunun RABbe! Övgüler sunun, ey RABbin kulları,
RABbin adına övgüler sunun!
2 Şimdiden sonsuza dek
RABbin adına şükürler olsun!
3 Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar
RABbin adına övgüler sunulmalı!
4 RAB bütün uluslara egemendir,
Görkemi gökleri aşar.
5 Var mı Tanrımız RAB gibi,
Yücelerde oturan,
6 Göklerde ve yeryüzünde olanlara
Bakmak için eğilen?
7 Düşkünü yerden kaldırır,
Yoksulu çöplükten çıkarır;
8 Soylularla,
Halkının soylularıyla birlikte oturtsun diye.
9 Kısır kadını evde oturtur,
Çocuk sahibi mutlu bir anne kılar. RAB’be övgüler sunun!