Mezmurlar 122

122. Mezmur: Esenlik Kenti

Senin tahtının önünde dua etmek için diz çöktüğümde
Ve iki dost olarak seninle iletişim kurduğumda
Geçirdiğim tek bir saat bile,
Saf bir zevktir!
— Fanny J. Crosby

122:1   Tanrısayar Yahudiler Davut’a Yeruşalim’deki şenliğe gitme zamanını hatırlattıklarında o, bu saf zevkin güzel kokusunu alıp sevindi. Bu ağır bir görev ya da sıkıcı bir rutin değildi. Tapınmak için tapınağa gitmekle doyum buluyor ve seviniyordu.

122:2   Şimdi iman yolcuları kentin içinde durmaktadırlar. “Ayaklarımız senin kapılarında, ey Yeruşalim!” Kendilerini tanrısal yuvalarında hissetme içgüdüsüyle, Tanrı’nın seçtiği yere geri dönmüşlerdi. Orada bulunmak harikaydı!

122:3,4   Güneşin yıkadığı, 1.5 km2 alana yayılmış duvarları, kubbeli ve düz çatılı evleriyle bitişik nizamda kurulmuş kenti hayranlıkla seyretmek için dururlar. Ancak insanların ateşli bir özlemle gittikleri tek bina, Rab’bin Tapınağı’dır. Aslında bu kenti onlar için önemli kılan, tapınaktır.

Rab’bin oymaklarının kutsal yolculuklarını yaptıkları yer burasıydı. Tanrı, yeryüzünde halkının toplanması ve kendi adına teşekkür sunması için bu yeri seçmişti.

122:5   Yeruşalim, elbette aynı zamanda İsrail’in politik başkentiydi de. Kent, Davut’un kraliyet evinin tahtıydı ve bu nedenle adil yönetim için belirlenmiş yerdi.

122:6   Her ne kadar adı “esenlik kenti” anlamına gelse de, Yeruşalim, ismiyle uyumlu olaylar yaşamamıştır. Bu kentin yaşadığı çatışma, sıkıntı ve katliam, çok az kentin başına gelmiştir:

Yeruşalim’in taşları, onun kutsallığının lekesini ve duvarları, din adına işlenen suçların anısını taşır. Davut ve firavun, Sanherib ve Nebukadnessar, Batlamyus ve Hirodes, Titus ve Godefrey de Bouillon’un haçlı seferleri, Timur ve Selahattin’in Suriye ve Arabistan çöllerindeki kabileleri burada savaşmış ve birçok insan öldürülmüştür. 1

Hem peygamberlikte, hem de tarihte şu dokunaklı rica derin bir anlam taşır: “Esenlik dileyin Yeruşalim’e.” Önünde karanlık günler vardır. Kentin dar sokakları, Esenlik Önderi, İsrail’in Mesih’i egemenlik sürmek üzere geri dönünceye kadar diğer ulusların istilacılarının ayak sesleriyle yankılanacaktır (Luk.21:24).

F. B. Meyer burada 6’ncı ayetteki ifadede, aynı sesin lütufkârca tekrarlandığına dikkati çeker:

Esenlik dileyin Yeruşalim’e:

Huzur bulsun seni sevenler.

Esenlik kutsaması, Büyük Kral’ın kentini seven herkesin üzerinde olacaktır.

122:7-9   Bu sevgi, kent için dua etmekle, surlarına ve kulelerine güvenlik dilemekle ifade edilir. Tanrısayar Yahudi’nin Yeruşalim için arzuladığını, bizler de kilise için arzulamalıyız. Ruh’un birliğini esenlik bağıyla korumaya nasıl da gayret etmeliyiz! (Ef.4:3). Dünyaya dökülecek olan bereket, kilisenin esenliği ve refahıyla olacaktır.

8’inci ayetin düşüncesi şudur: Akraba ve dostların hatırı için kilise içindeki yaraların iyileştiğini görmeyi, kavga ve bölünmelerin sona ermesini özlemeliyiz. Barnes şöyle bir açıklamada bulunur:

Bu özlem, inancın gerçek duygularını bütün dünyaya ifade eder. Bu, Tanrı dostlarının kiliseye duydukları güçlü sevginin temelidir, çünkü kilise aracılığıyla, kendilerine yakın dostlarının kurtuluş bulacağını umar ve arzularlar. 2

Daha önce söz edildiği gibi, kentteki en büyük yücelik, Rab’bin evinin kentte bulunmasıdır. Kentin yeri, biçimsiz binaları ya da üzücü tarihi önemli değildir. Önemli olan gerçek, Tanrı’nın bu kenti tapınağının yeri olarak seçmiş olmasıdır. Rab’bin varlığı, lütufla dokunduğu her şeyin üzerine bir yücelik ruhu döker.

Yüzlerce yıl sonra İsa, Ferisiler’e ve yazıcılara bu gerçeği hatırlatmalıydı. Tapınağın altınına, tapınağın kendisinden daha fazla değer veriyorlardı. Sunaktaki armağan, sunaktan daha önemliydi. İsa, altını kutsal yapanın tapınak ve armağanı kutsal kılanın sunak olduğuna dikkat çekti (Mat.23:16-22). Yeruşalim’i dünyadaki bütün diğer kentlerden ayırıp farklı gören, Rab’bin kendisidir.

 

Kutsal Kitap

1 Bana: ‹‹RABbin evine gidelim›› dendikçe
Sevinirim.
2 Ayaklarımız senin kapılarında,
Ey Yeruşalim!
3 Bitişik nizamda kurulmuş bir kenttir
Yeruşalim!
4 Oymaklar çıkar oraya, RABbin oymakları,
İsraile verilen öğüt uyarınca,
RABbin adına şükretmek için.
5 Çünkü orada yargı tahtları,
Davut soyunun tahtları kurulmuştur.
6 Esenlik dileyin Yeruşalime:
‹‹Huzur bulsun seni sevenler!
7 Surlarına esenlik,
Saraylarına huzur egemen olsun!››
8 Kardeşlerim, dostlarım için,
‹‹Esenlik olsun sana!›› derim.
9 Tanrımız RAB’bin evi için
İyilik dilerim sana.

1. Collins and Lapierre, O Jerusalem!, s.33.

2. Barnes, Psalms, III:238.