Mezmurlar 129

129. Mezmur: Yahudi Aleyhtarlığının Sonucu

Bu hac ilahisi, İsrail’in geçmişte düşmanlarının elinden neler çektiğini anlatır. Sonra da Rab’den bu zalim saldırganların barınmayacağı bir geleceğe ilişkin güvence ister.

129:1,2   İsrail ulusu ilk günlerinden beri ciddi sıkıntılar çekmiştir. Örneğin, Mısır’da gördükleri baskı, ulusun yaşadığı unutulmaz bir kölelik ve acı dönemiydi. Yine de düşman, Yahudiler’in kökünü kurutmayı başaramamıştır. Tanrı halkı kölelikten daima kurtarılmıştır. Yaşamlarını sürdürmeleri tarihin en büyük mucizelerinden biri olmuştur.

129:3   Çektikleri sıkıntılar uzun ve büyüktü. Angaryacı uluslar bir çiftçinin tarla sürmesi gibi, Yahudiler’i ezip geçtiler. Sırtlarındaki saban izleri, kırbaçların neden olduğu derin yaralardı.

129:4   Ancak adil Rab, köleleştirilmiş halkının bağlarını ya da zincirlerini kopararak tam zamanında müdahale etti ve halkını bu acımasız saldırganlardan özgür kıldı.

129:5-7   Yahudiler’e düşman olanlar her zaman utansın ve kökleri kazınsın. Ortadoğu’daki düz damlarda yetişen ota, büyümeden kuruyan ota dönsünler. Çünkü onların toprağı derin değildir, bu otlar kök salamazlar ve kısa sürede güneş tarafından kurutulurlar. Ot, büyüme şansı bulamadan kurur. Bir demetçi kucağını bu otlarla dolduramaz, hatta bu otlar avuçlarını doldurmaya bile yetmez.

129:8   Damlarda yetişen otlar, yoldan geçenlerin demetçilere söylediği şu sözlerin ifade ettiği mutlu hasat zamanını asla söyleyemezler: “RAB sizi kutsasın.” Demetçiler de şöyle derler: “RAB’bin adıyla sizi kutsarız” (bkz. Rut.2:4). Yüzyıllar boyunca İsrail’in sırtında saban süren düşmanlardan mutlu sonuçlar esirgensin. Ne ektilerse onu biçsinler.

 

Kutsal Kitap

1 Gençliğimden beri bana sık sık saldırdılar;
Şimdi söylesin İsrail:
2 ‹‹Gençliğimden beri bana sık sık saldırdılar,
Ama yenemediler beni.
3 Çiftçiler saban sürdüler sırtımda,
Upuzun iz bıraktılar.››
4 Ama RAB adildir,
Kesti kötülerin bağlarını.
5 Siyondan nefret eden herkes
Utanç içinde geri çekilsin.
6 Damlardaki ota,
Büyümeden kuruyan ota dönsünler.
7 Orakçı avucunu,
Demetçi kucağını dolduramaz onunla.
8 Yoldan geçenler de,
‹‹RAB sizi kutsasın,
RAB’bin adıyla sizi kutsarız›› demezler.