Mezmurlar 132

132. Mezmur: Dua ve Vaat

Bu mezmurun yazarı ve yazılış amacı hakkında düşündürücü bir anlaşmazlık bulunur. Olası görüşlerden biri, Süleyman’ın bu mezmuru, Antlaşma Sandığı’nı Yeruşalim’de yeni inşa edilen tapınaktaki yerine taşıdığında yazdığıdır. Bu durumda, ilk on ayet, Süleyman’ın Rab’bin görkem bulutunun inerek sandığın üzerinde kalması için ettiği dua olarak görülür. 11 ve 12’nci ayetler Tanrı’nın Davut’la yaptığı antlaşmayı yeniden onaylar. Son altı ayet ise, Tanrı’nın Süleyman’ın özel ricalarına verdiği özel vaatleri içerir.

132:1-5   Mezmur, Rab’bin Davut’un çektiği bütün zorlukları hatırlaması için bir ricayla açılır. Bu rica, Davut’un yaşamı boyunca kendisini izleyen genel zorlukları değil, Tanrı’nın yeryüzündeki konutu olan tapınağı kurmak uğruna yaşadığı derin duygusal ve fiziksel deneyimleri belirtir. Bu durum, sonraki üç ayette açıklanır. Kutsal Yazılar’da farklı bir şekilde kaydedilmediği sürece Davut, RAB’le, Yakup’un güçlü Tanrısı’na bir konut bulmadıkça evine gitmeyeceği, yatağına uzanmayacağı ya da uyumayacağına dair ciddi bir antlaşma yapmıştır. Verdiği bu söze titizlikle uymasını beklememeliyiz. Davut burada mecazi anlamda Tanrı’nın Antlaşma Sandığı’na sürekli bir yer inşa edinceye kadar rahat etmeyeceğini söylemektedir. Davut’un bir savaşçı olması nedeniyle, tapınağı inşa etmesine izin verilmediğini biliyoruz. Ama Süleyman’a yararlı olacak önemli malzemelerle katkıda bulundu. Tanrı da onu bu düşüncesi nedeniyle ödüllendirdi.

132:6   Bu ayetler, Kiryat’taki sandığın yerini hatırlatmakta ve Davut’un adamlarının, sandığı Yeruşalim’e getirmekteki kararlılıklarını ifade etmektedir. 6’ncı ayetin yorumu oldukça zordur, çünkü ayette sandığın Efrata’da (Beytlehem) olduğu söylenir. Ancak yine de sandığın Efrata’da bulunmuş olduğuna dair hiçbir kayıt yoktur. Bu sorunu çözmek için aşağıdaki açıklamalarda bulunulmuştur:

  1. Kral ve adamları, Beytlehem’deyken sandığın olduğu yeri duymuşlardır, ama son olarak onu Yaar kırlarında, Kiryat-Yearim’de bulduklarını söylerler.
  2. Efrata, Efrayim anlamına gelebilir ve sandığın Şilo’daki yerini belirtiyor olabilir.
  3. Efrata ile kastedilen, Beytlehem değil, Kalev-Efrata olabilir (bkz. 1Ta.2:24). Bu görüşe göre, Kalev-Efrata, “ormanlar kenti” anlamına gelen Kiryat-Yearim’deki Yaar’la aynı yerdir. Eğer bu doğruysa, o zaman 6’ncı ayetin iki cümlesi, her ikisinin de aynı anlamı taşıdığı bir benzerlik oluşturmaktadır.

Antlaşma Sandığı’nın Efrata’da olduğunu duyduk; onu ormanların tarlalarında bulduk.

132:7   Alay, kutsal sandıkla Yeruşalim’e ilerlerken, halk Tanrı’nın ayaklarının taburesi önünde tapınmak üzere tapınağa gittiği için sevinmektedir. Sandık, Tanrı’nın huzuru sandığın üzerindeki görkem bulutunda bulunduğundan, Tanrı’nın ayaklarının taburesi olarak düşünülürdü.

132:8-10   Burada binayı Tanrı’ya adayan Süleyman’ın duasını işitiriz (8-10’uncu ayetler; 2Ta.6:41, 42). Tanrı’dan gelip Kutsal Yer’de yaşamasını ister; böylece sandığın simgelediği anlam gerçekleştirilmiş olacaktır. Aynı zamanda Tanrı’dan, tanrısayar bir kâhinler soyu ister. Tanrı’nın krala olan iyiliği için sevinç çığlıkları atan bir halk diler. “Meshettiğin” ifadesinin Süleyman için söylendiği düşünülebilir, ancak bu ifade gerçek Kral olan Mesih’e işaret etmektedir.

132:11-13   Rab duayı, öncelikle Davut’la yaptığı antlaşmaya kısaca değinerek yanıtlar. Bu antlaşma Davut açısından koşulsuzdu; Davut’a sonsuz bir krallık ve soyundan gelecek olan birinin bu tahtta sonsuza kadar oturacağı vaat edildi. Ancak Davut’un oğulları Rab’bin vereceği öğütlere uyarlarsa bu tahtta oturacaklardı; vaat, onların itaatine bağlıydı. Rab İsa her ne kadar Davut’un soyundan gelse de, fiziksel olarak Süleyman’ın soyundan değildi; Davut’un diğer oğlu Natan’ın soyundandı (Luk.3:31).

132:14,18   Sonra Süleyman’ın özel ricalarına özel yanıtlar verilir. Bunu aşağıdaki kıyaslamalarda görebiliriz:

 

Çık, ya RAB yaşayacağın yere, gücünü simgeleyen sandıkla birlikte (8. ayet). Sonsuza dek yaşayacağım yer budur, burada oturacağım, çünkü bunu kendim istedim (14. ayet ).
Kâhinlerin doğruluğu kuşansın (9a. ayet). Kurtuluşla donatacağım kâhinlerimi (16a. ayet).
Sadık kulların sevinç çığlıkları atsın (9b. ayet). Hep sevinç ezgileri söyleyecek sadık kulları (16b. ayet).
Kulun Davut’un hatırı için, meshettiğin krala yüz çevirme (10. ayet). Burada Davut soyundan güçlü bir kral çıkaracağım, meshettiğim kralın soyunu ışık olarak sürdüreceğim… Ama O’nun başındaki taç parıldayacak (17, 18b. ayet).

Rab Süleyman’ın isteklerine fazlasıyla yanıt verdi. Yoksullar için yiyecek ve bol sağlayış vaadinde de bulundu (15. ayet). Kâhinlerin yalnızca doğrulukla değil (16a. ayet), kurtuluşla da donatılacağına, sevinç ezgileri söyleyeceğine (16b. ayet), düşmanlarını utanca bürüyeceğine dair vaatler verilir (18a. ayet).

17’nci ayetin anlamı, Tanrı’nın Yeruşalim’de Davut soyundan güçlü bir kral çıkartacağı (Luk.1:69) ve meshettiği Davut için bir ışık ya da Oğul hazırladığıdır (1Kr.15:4). Tahtın sonsuzluğuna ilişkin vaatler, Rab İsa Mesih’te yerine gelmiştir.

Mesih’in düşmanlarını utanç bürüyecek, ama O’nun başı yücelik ve onurla taçlandırılacaktır.

Bir zamanlar dikenli taç giyen baş
Şimdi yücelik tacını taşımaktadır!
Cennetin kraliyet tacı
Zaferli İsa’nın başını süslemektedir!
Thomas Kelly

 

Kutsal Kitap

1-2 Ya RAB, Davutun hatırı için,
Çektiği bütün zorlukları,
Sana nasıl ant içtiğini,
Yakupun güçlü Tanrısına adak adadığını anımsa:
3 ‹‹Evime gitmeyeceğim,
Yatağıma uzanmayacağım,
4 Gözlerime uyku girmeyecek,
Göz kapaklarım kapanmayacak,
5 RABbe bir yer,
Yakupun güçlü Tanrısına bir konut buluncaya dek.››
6 Antlaşma Sandığının Efratada olduğunu duyduk,
Onu Yaar kırlarında bulduk.
7 ‹‹RABbin konutuna gidelim,
Ayağının taburesi önünde tapınalım›› dedik.
8 Çık, ya RAB, yaşayacağın yere,
Gücünü simgeleyen sandıkla birlikte.
9 Kâhinlerin doğruluğu kuşansın,
Sadık kulların sevinç çığlıkları atsın.
10 Kulun Davutun hatırı için,
Meshettiğin krala yüz çevirme.
11 RAB Davuta kesin ant içti,
Andından dönmez:
‹‹Senin soyundan birini tahtına oturtacağım.
12 Eğer oğulların antlaşmama,
Vereceğim öğütlere uyarlarsa,
Onların oğulları da sonsuza dek
Senin tahtına oturacak.››
13 Çünkü RAB Siyonu seçti,
Onu konut edinmek istedi.
14 ‹‹Sonsuza dek yaşayacağım yer budur›› dedi,
‹‹Burada oturacağım, çünkü bunu kendim istedim.
15 Çok bereketli kılacağım erzağını,
Yiyecekle doyuracağım yoksullarını.
16 Kurtuluşla donatacağım kâhinlerini;
Hep sevinç ezgileri söyleyecek sadık kulları.
17 Burada Davut soyundan güçlü bir kral çıkaracağım,
Meshettiğim kralın soyunu
Işık olarak sürdüreceğim.
18 Düşmanlarını utanca bürüyeceğim,
Ama onun başındaki taç parıldayacak.››