Mezmurlar 140

140. Mezmur: Kötülerin Elinden Kurtulmak

140:1-3   Davut sözlerine düşmanın iftirasından kurtarılmak için dua ederek başlar. Kötü insanlar kendisini lekelemekte, zorbalar kendisine karşı korkunç planlar kurmaktadırlar. Bunlar, kavga çıkartmadıkça mutlu olmayan kişilerdir. Yılan gibi dillerini biler ve dudaklarının altından öldürücü engerek zehrini çıkartırlar.

140:4,5   Mezmur yazarı aynı zamanda düşmanın tuzaklarından da korunmaya ihtiyaç duyar. Bu kötü insanlar tuzak kurma konusunda ustadırlar; ona çelme takmayı tasarlarlar, yoluna ağ gerer ve yol kenarına kapanlar kurarlar.

140:6-8   Onların ölümcül tasarılarından korunmak ister ve Tanrı’ya yaklaşır.

  • Bağlılık – “Tanrım sensin.”
  • Yalvarış – “Yalvarışıma kulak ver.”
  • Bağımlılık – “Ey Egemen RAB, güçlü kurtarıcım.”
  • Şükran – “Savaş gününde başımı (bir başlıkla korurcasına) korudun.”
  • Yalvarış – “Kötülerin dileklerini yerine getirme, ya RAB, tasarılarını ileri götürme!

Bu son feryadın anlamı şudur: “Bana karşı yapmak istedikleri kötülükleri yapmalarına izin verme. Bana karşı tasarladıkları kötü planlara izin vermekle suç ortakları gibi olma.” Tanrı’nın hiçbir kötülüğe yardımcı olmadığını ve cesaretlendirmediğini biliriz. Ama buradaki düşünce, kötülüğün yalnızca hoş görülmesinin bile, Tanrı’nın bunu onayladığı izlenimini vermesidir.

140:9-11   Mezmur yazarı şimdi kendisini kuşatanların başını, dudaklarından dökülen fesadın kaplaması için dua eder. Kibirli başlarının üzerine kızgın korlar yağmasını, ateşe ve dipsiz çukurlara bir daha kalkamayacak şekilde atılmalarını ister. İftiracı birinin ülkede yaşayamamasını ve felaketin zorbaları amansızca avlamasını diler.

140:12,13   Mezmur, adil Rab’be duyulan güvenle kapanır. Ne olursa olsun, Davut doğrunun haklı çıkarılacağını bilir. RAB mazlum ve yoksulun yanındadır. Doğru kişi daima kendisine yardım ettiği için Rab’be şükredecek bir nedeni olacaktır. Doğrular sonsuza kadar Rab’bin huzurunda oturacak ve bu yaşamdaki ufak tefek sıkıntılar yok olacaktır.

 

Kutsal Kitap

1 Ya RAB, kurtar beni kötü insandan,
Koru beni zorbadan.
2 Onlar yüreklerinde kötülük tasarlar,
Savaşı sürekli körükler,
3 Yılan gibi dillerini bilerler,
Engerek zehiri var dudaklarının altında. |iSela
4 Ya RAB, sakın beni kötünün elinden,
Koru beni zorbadan;
Bana çelme takmayı tasarlıyorlar.
5 Küstahlar benim için tuzak kurdu,
Haydutlar ağ gerdi;
Yol kenarına kapan koydular benim için. |iSela
6 Sana diyorum, ya RAB: ‹‹Tanrım sensin.››
Yalvarışıma kulak ver, ya RAB.
7 Ey Egemen RAB, güçlü kurtarıcım,
Savaş gününde başımı korudun.
8 Kötülerin dileklerini yerine getirme, ya RAB,
Tasarılarını ileri götürme!
Yoksa gurura kapılırlar. |iSela
9 Beni kuşatanların başını,
Dudaklarından dökülen fesat kaplasın.
10 Kızgın korlar yağsın üzerlerine!
Ateşe, dipsiz çukurlara atılsınlar,
Bir daha kalkamasınlar.
11 İftiracılara ülkede hayat kalmasın,
Felaket zorbaları amansızca avlasın.
12 Biliyorum, RAB mazlumun davasını savunur,
Yoksulları haklı çıkarır.
13 Kuşkusuz doğrular senin adına şükredecek,
Dürüstler senin huzurunda oturacak.