Mezmurlar 143

143. Mezmur: Dua’nın Geniş Dağılımı

On iki ayetten oluşan bir mezmurda böylesine farklı konuların ve ruh halinin dile getirilmesi şaşırtıcıdır:

143:1   Dua’nın işitilmesi için rica. “…işit, …kulak ver! …yanıtla.” Burada ifade yoksunluğundan çok vurgu ve çeşitlilik bulunur. Davut, Tanrı’nın kendisini, sadakatiyle (vaatleri) ve doğruluğuyla (çünkü O’nun savunmasız hizmetkârını savunması doğrudur) yanıtlamasını ister.

143:2   Pişmanlık. Tanrı’dan kendisini yargılamasını istemez. Bu, korkunç olur. Herkes günahlıdır. Hiç kimse Tanrı’nın istediği mükemmel doğruluğu kendiliğinden üretemez. Bu nedenle insan kendisini Tanrı’nın lütfuna bırakmalıdır.

Tanrı’nın huzuruna hiçbir şeyi hak etmemiş pişman kişiler olarak çıktığımızda, günahlarımızı kabul edip Mesih’i bizi günahlarımızdan özgür kılan Kurtarıcımız olarak yaşamımıza aldığımızda, Tanrı bize kendi doğruluğunu verir ve Mesih’te O’nun huzurunda durabilmek için yetkin kılınırız.

143:3   Çaresizlik. Durum umutsuzdur. Düşman, Davut’u acımasızca kovalamaktadır. Davut kendisini ezilip yere serilmiş hissetmektedir. Kendisine işkence edenler, onu insanlardan uzak, karanlıkta ve gizlenerek yaşamaya zorlamaktadırlar. Sanki çoktan ölmüş ve mezarlardaki eski cesetler gibi unutulmuştur.

143:4   Bunalım. Artık daha fazla dayanamayacağını düşünüp korkar. Ruhu vazgeçmeye hazırdır ve yüreği perişandır.

143:5   Hatırlama. Eski günleri, Tanrı’nın kendisini ve İsrail ülkesini nasıl kurtardığını düşünür. O günler şimdi nerededir?

143:6   Hararetli dua. Duasının içtenliği ve gayreti ellerini yalvararak Tanrı’ya açtığını söylemesiyle belirtilir.

Susuzluk. Canı, tazeleyici yağmuru bekleyen kurak bir toprak gibi Tanrı’ya susamıştır.

143:7   Acil. Rab onu kurtarmak için acele etmelidir, aksi takdirde tükeneceğinden emindir.

İyilik için rica. Tanrı’nın öfke ya da kayıtsızlık nedeniyle yüzünü gizlemesi halinde ölüm çukuruna inen ölülere dönecektir.

143:8   Rab’bin sevgisi için yalvarma. Tanrı’nın, değişmeyen sevgi sözlerine duyduğu özlemi belirtir. “Sabahları” ifadesi erken ya da gecikmeden sevgisini duymak istediği anlamına gelir.

Rehberlik için dua. Biri, bu ayetin herkesin bir yaşam ilkesi olarak kabullenmesi gereken bir kural olduğunu söylemiştir: “Bana gideceğim yolu bildir, çünkü duam sanadır.” Tanrı’nın rehberliği zorunludur. Bizler yolu ya da kendimiz için neyin iyi olduğunu bilmeyiz. Yalnızca Tanrı’nın yönlendirdiği yaşam etkili ve keyif vericidir.

143:9   Kurtarış için rica. Düşmanlarının tehdidi, Davut’un Tanrı’ya kurtarması için feryat etmesine neden olur. Korunma için güvendiği tek kişi Rab’dir ve ricasının temelini yalnızca Rab’de olan bu güveni oluşturur.

143:10   Rab’bin isteğini bilmek için rica. Mezmur yazarı yalnızca Rab’bin isteğini bilmekle kalmayıp (8b. ayet), aynı zamanda onun isteğine itaat etmek için eğitilmiş bir yürek de diler. Çünkü Tanrı onun Tanrısı’dır ve bir yaratık için Yaratıcısı’na itaat etmekten daha uygun ne olabilir?

Düz yol için dua. Herkesin yaşamında iniş ve çıkışlar bulunur, ama Davut’un yolu gerçekten de çok engebeliydi. Buradaki arzusu, Rab’bin iyi Ruhu’nun, karşısına çıkan tehlike ve felaketlerin aşırılığından uzak, düz bir yolda öncülük etmesidir.

143:11   Korunma için yalvarış. Tanrı’nın yüceliğiyle kendi korunmasını birleştiren (adın uğruna) mezmur yazarı, Her Şeye Gücü Yeten’in elini ve yüreğini harekete geçirmek için en güçlü araçlardan birini kullanır. Aynı şekilde sıkıntıdan kurtarılması için Tanrı’nın doğruluğuna baş vurur. Bu, güçlü duadır.

143:12   Düşmanların cezalandırılması. Son olarak Rab’den düşmanlarını araştırmasını ve sevgisinin bir göstergesi olarak onları yok etmesini ister. Eğer yok etme ve sevgi sözcükleri bizim için bir araya gelmesi mümkün olmayan iki sözcükse, şunu hatırlamalıyız:

Kötülerin yok edilmesi evrene yapılan bir iyiliktir. Soyguncunun tutuklanması ve cezalandırılması topluma, insanlığa yapılan bir iyiliktir. Her hapishane, hem adaletin hem de sevginin bir göstergesidir – Topluma sevgi, merhamet; suçlulara adalet. 1

Davut’un son ricası, RAB’bin hizmetkârı olduğu gerçeği üzerine temellenmiştir. O, Rab’den yanadır. Rab’be hizmet etmektedir. Ancak düşmanlarını uzaklaştırdığı takdirde devam edebileceğini hisseder.

 

Kutsal Kitap

1 Duamı işit, ya RAB,
Yalvarışlarıma kulak ver!
Sadakatinle, doğruluğunla yanıtla beni!
2 Kulunla yargıya girme,
Çünkü hiçbir canlı senin karşında aklanmaz.
3 Düşman beni kovalıyor,
Ezip yere seriyor.
Çoktan ölmüş olanlar gibi,
Beni karanlıklarda oturtuyor.
4 Bu yüzden bunalıma düştüm,
Yüreğim perişan.
5 Geçmiş günleri anıyor,
Bütün yaptıklarını derin derin düşünüyor,
Ellerinin işine bakıp dalıyorum.
6 Ellerimi sana açıyorum,
Canım kurak toprak gibi sana susamış. |iSela

7 Çabuk yanıtla beni, ya RAB,
Tükeniyorum.
Çevirme benden yüzünü,
Yoksa ölüm çukuruna inen ölülere dönerim.
8 Sabahları duyur bana sevgini,
Çünkü sana güveniyorum;
Bana gideceğim yolu bildir,
Çünkü duam sanadır.
9 Düşmanlarımdan kurtar beni, ya RAB;
Sana sığınıyorum.
10 Bana istemini yapmayı öğret,
Çünkü Tanrımsın benim.
Senin iyi Ruhun
Düz yolda bana öncülük etsin!
11 Ya RAB, adın uğruna yaşam ver bana,
Doğruluğunla kurtar beni sıkıntıdan.
12 Sevginden ötürü,
Öldür düşmanlarımı,
Yok et bütün hasımlarımı,
Çünkü senin kulunum ben.

1. Barnes, Psalms, III:314.