Mezmurlar 146

146. Mezmur: Yakup’un Tanrısı’nın Yüceliği

146:1   İlk ayet, mezmur yazarının kendisini Rab’bi övmeye çağırdığı iki buyruğu içerir.

146:2   İkinci ayet yazarın karşılık verdiği iki ifadeyi kapsar: “Yaşadıkça RAB’be övgüler sunacak…” Bu, bir insanın kendisiyle olan diyalogudur.

146:3,4   Mezmurun geri kalanı, neden insanın değil de Tanrı’nın güvene layık olduğunu açıklar. Her birimiz er ya da geç insanlara güvenmemeyi öğreniriz – insanlar arasında üstün sayılan önderlere bile. İnsanların en iyisi bile sonuç olarak insandır. Bırakalım başkalarını, kendilerini bile kurtaramazlar. İnsanın kalp atışları durduğunda ölür, gömülür ve bedeni toprağa döner. Bütün gösterişli tasarıları sona erer. Bu nedenle insanın güvenilmez, güçsüz, ölümlü olduğunu söyleyebiliriz.

146:5   Mutluluk, yardım ve umut yolu, Yakup’un Tanrısı’na güvenmektir. Rab’bin neden güvenimize layık olduğuna ilişkin birkaç neden daha sıralayalım:

146:6   Her Şeye Gücü Yeten Yaratıcı. O, yeri, göğü, denizi ve bütün evreni yaratandır. Eğer bunu yapabiliyorsa, yapamayacağı ne olabilir ki?

Güvenilir Olan. Sonsuza kadar sadık kalır. O’nun için yalan söylemek ya da sözünden dönmek imkansızdır. O’na güvenmekle hiçbir riske girmeyiz. O hata yapmaz.

146:7   Çaresizlerin avukatı. Doğruların haklı çıkarılmasını, davalarında zafer kazanmalarını sağlar. Her şey doğrulara karşı gibi görünebilir, ama sonunda kazanacaklarına kuşku yoktur.

Sağlayan. Açlara, hem ruhsal hem de fiziksel anlamda yiyecek sağlar. Bizi ziyafet evine getirir ve önümüze harika bir sofra kurar!

Özgür Kılan. Tutsakları, insan baskısından, günahın zincirinden, dünyanın pençesinden, Şeytan’ın tutsaklığından ve bencil yaşamdan özgür kılar.

146:8   Gözleri Açan. Rab körlerin gözlerini açar; bazıları fiziksel bazıları da zihinsel ve ruhsal, bazıları doğuştan, bazıları kaza sonucu kör olmuşlardır. Bazıları ise kendi istekleriyle kör olmayı seçmişlerdir. Hiçbir dava O’nun için zor değildir.

Doğrultan. Kaygı, sıkıntı ve üzüntü yükleri altında iki büklüm olmuş, gücü tükenmiş ruhları doğrultur.

Doğru kişilerin sevgilisi. Barnes bu konuda şunları yazar: “Tanrı’nın yasaya itaat edenleri, doğru olanı yapanları sevmesi bir özelliğidir ve övülmesi için temel oluşturur.”

146:9   Sürgüne gönderilenlerin koruyucusu. Gariplerle, öksüzlerle ve sürgün edilmiş olanlarla ilgilenir. Yolcular, gerçek iyiliği RAB’de bulurlar.

Mahrum edilmişlerin dostu. Öksüz ve dul kadına, insanların yardım etmediği herkese yardım eder.

Kötünün Yargıcı. Tanrısız kişilerin planlarını bozar ve kötülerin yolunu saptırır.

146:10   Sonsuz Kral. İnsanın geçiciliğine karşın, Tanrı sonsuzdur. Rab kuşaklar boyunca sonsuza dek egemenlik sürecektir. Rab’be övgüler sunun!

O’nu tanıdığınıza seviniyorsunuz, değil mi?

 

Kutsal Kitap

1 RABbe övgüler sunun!
Ey gönlüm, RABbe övgüler sun.
2 Yaşadıkça RABbe övgüler sunacak,
Var oldukça Tanrıma ilahiler söyleyeceğim.
3 Önderlere,
Sizi kurtaramayacak insanlara güvenmeyin.
4 O son soluğunu verince toprağa döner,
O gün tasarıları da biter.
5 Ne mutlu yardımcısı Yakupun Tanrısı olan insana,
Umudu Tanrısı RABde olana!
6 Yeri göğü,
Denizi ve içindeki her şeyi yaratan,
Sonsuza dek sadık kalan,
7 Ezilenlerin hakkını alan,
Açlara yiyecek sağlayan Odur. RAB tutsakları özgür kılar,
8 Körlerin gözünü açar,
İki büklüm olanları doğrultur,
Doğruları sever.
9 RAB garipleri korur,
Öksüze, dul kadına yardım eder,
Kötülerin yolunuysa saptırır.
10 RAB Tanrın sonsuza dek, ey Siyon,
Kuşaklar boyunca egemenlik sürecek. RAB’be övgüler sunun!