Mezmurlar 147

147. Mezmur: Yenilenen Yeruşalim – Tanrı’yı Övün!

Bu mezmurun genellikle Babil sürgününden dönen Yeruşalim’in yenilenmesini kutlamak için okunduğu düşünülür. Eğer bu doğruysa, Kral geri döndüğünde, kentin ve ulusun değerlerini yenilediğinde daha da büyük anlam kazanacaktır.

Mezmurun nasıl bir sıra izlediğini aşağıda görebilirsiniz:

  • Övgünün uygunluğu (1. ayet).
  • İsrail’in yenilenmesi (2-6. ayetler).
  • Tanrı’nın doğadaki ilahi takdiri (7-9. ayetler).
  • Fiziksel olandan çok ruhsal olandan zevk alması (10-11. ayetler).
  • Yeruşalim’e olan iyiliği (12-14. ayetler).
  • Doğadaki elementleri denetlemesi (15-18. ayetler).
  • İsrail’e yaptığı özel iyilik (19, 20. ayetler).

147:1   İnsanın yenilenen doğası, içgüdüsel olarak Rab’bi övmenin iyi olduğunu bilir. Rab’bi övmek hoştur ve O’na övgü yaraşır.

147:2-4   O, yeniden inşa eden Tanrı’dır. Burada, Yeruşalim’i yeniden kurduğu ve İsrail’in sürgünlerini geri getirerek bir araya topladığı için övülür. Bir ulusun ya da bireyin başarısız olması, Tanrı’nın onlarla işinin bittiği anlamına gelmez. Lütfuyla yenileyerek kırık kalplileri iyileştirir ve yaralarını sarar. Yıldızların sayısını belirlediği ve her birini adıyla çağırdığı için halkının sayısını da belirler ve her birini bireysel ve özel olarak tanır.

3 ve 4’üncü ayetlerde, Rab’bin lütufkâr sevgisinin yanı sıra sınırsız bilgisinin de belirtilmiş olması, Archibald G. Brown’un şaşkınlığını şöyle ifade etmesine neden olmuştur:

Ey Kutsal Ruh, önünde saygıyla alçalarak şunu söylemek istiyoruz. Şu iki ifadeden daha güzelini asla bir araya getiremezdin: “Kırık kalplileri iyileştirir ve yıldızların sayısını belirler.” 1

Kırık bir yüreğin üzerindeki iyileştirici eli
Ve bir yıldızın üzerindeki diğer eli.
Harika Tanrımız kilometreleri birbirinden ayrı olarak görür
Ve kilometreler O’na çok uzak görünmez.
— M. P. Ferguson

147:5,6   Rab büyüktür, çok güçlü ve anlayışı sınırsızdır. Mazlumlara yardım eder ve neşelendirir; onlara zulmeden kötüleri yere çalar.

147:7-9   Tanrı’ya doğanın mükemmelliği için teşekkür edilmeli ve övgü sunulmalıdır. Gökleri bulutlarla kaplayan Rab’be minnettarlığımızı ezgilerle ifade etmeliyiz. Yağmur ve yeryüzü için gerekli olan her şeyi Sağlayan’a ezgiler mırıldanmalıyız. Tepeleri örten otlar için O’nu övmeliyiz. Bulutların, yağmurun ve otun önemi hakkında birçok kitap yazılabilirdi.

Bütün yüceliğine rağmen, vahşi hayvanların yiyeceğini sağlamakla da ilgilenir ve aç kuzgunların ötüşlerine karşılık verir.

147:10,11   Ruhsal olana fiziksel olandan çok önem verdiği için O’na tapınılmalıdır. Süvari bölüğündeki atlardan ya da yaya askerlerin güçlü fiziklerinden etkilenmez. Rab kendisinden korkanlardan, sevgisine umut bağlayanlardan hoşlanır.

147:12-14   Yeruşalim’e olan iyiliği nedeniyle O’na tapınılmalıdır. Burada dört farklı bereket göze çarpmaktadır:

  • Sivil güvenlik – kuşatmaya karşı şehir kapılarının kol demirlerine güç katar.
  • Aile içindeki mutluluk – insanlar kutsanmış bir yaşamın tadını çıkarırlar.
  • Ulusal rahatlık – ülkenin sınırlarını esenlik içinde tutar.
  • Zirai refah – insanları yiyeceklerin en iyisiyle doyurur.

147:15-18   RAB övülürken doğadaki elementler üzerindeki denetimi de unutulmamalıdır. Buyruğunu gönderdiğinde sözü çabucak etkileyici sonuçlar üretir. Yeryüzü, yün bir battaniyeymişçesine karla kaplanır. Yeri beyaz küle benzeyen kırağıyla örter. Aşağıya iri dolu taneleri savurduğunda, telaşla sığınağa koşmayan var mıdır? Sonra buyruklarını değiştirir; kar ve buz erirler. Güney rüzgarı ısının değişmesini sağlar; bahar rüzgarı eser. Aynı şekilde insan ilişkilerinde de karanlık ve uzun kışları, sıcak bahar ayları izler.

147:19,20   Son olarak, İsrail’e yaptığı iyilik nedeniyle onurlandırılmalıdır. Kurallarını ve ilkelerini bu ulusa bildirmişti. Başka hiçbir ulusa bu iyiliği yapmadı. Diğer uluslar onun yasasını almadılar. Williams bu konuda şunları yazar:

İsrail’i, sözüne emanetçi ve dünyayla iletişimine kanal olarak seçmiş olması (19, 20’nci ayetler), hem Musa’yı hem de Pavlus’u hayrete düşürerek tapınmaya yöneltmiştir (Yas.4:8; Rom.3:2; 11:33). 2

 

Kutsal Kitap

1 RABbe övgüler sunun!
Ne güzel, ne hoş Tanrımızı ilahilerle övmek!
Ona övgü yaraşır.
2 RAB yeniden kuruyor Yeruşalimi,
Bir araya topluyor İsrailin sürgünlerini.
3 O kırık kalplileri iyileştirir,
Yaralarını sarar.
4 Yıldızların sayısını belirler,
Her birini adıyla çağırır.
5 Rabbimiz büyük ve çok güçlüdür,
Sınırsızdır anlayışı.
6 RAB mazlumlara yardım eder,
Kötüleri yere çalar.
7 RABbe şükran ezgileri okuyun,
Tanrımızı lirle, ilahilerle övün.
8 Odur gökleri bulutlarla kaplayan,
Yeryüzüne yağmur sağlayan,
Dağlarda ot bitiren.
9 O yiyecek sağlar hayvanlara,
Bağrışan kuzgun yavrularına.
10 Ne atın gücünden zevk alır,
Ne de insanın yiğitliğinden hoşlanır.
11 RAB kendisinden korkanlardan,
Sevgisine umut bağlayanlardan hoşlanır.
12 RABbi yücelt, ey Yeruşalim!
Tanrına övgüler sun, ey Siyon!
13 Çünkü senin kapılarının kol demirlerine güç katar,
İçindeki halkı kutsar.
14 Sınırlarını esenlik içinde tutar,
Seni en iyi buğdayla doyurur.
15 Yeryüzüne buyruğunu gönderir,
Sözü çarçabuk yayılır.
16 Yapağı gibi kar yağdırır,
Kırağıyı kül gibi saçar.
17 Aşağıya iri iri dolu savurur,
Kim dayanabilir soğuğuna?
18 Buyruk verir, eritir buzları,
Rüzgarını estirir, sular akmaya başlar.
19 Sözünü Yakup soyuna,
Kurallarını, ilkelerini İsraile bildirir.
20 Başka hiçbir ulus için yapmadı bunu,
Onlar O’nun ilkelerini bilmezler. RAB’be övgüler sunun!

1. Archibald G. Brown, daha fazla belge bulunmamaktadır.

2. Williams, Student’s Commentary, s.148.