Mezmurlar 15

15. Mezmur: Tanrı’nın Seçtiği Adam

15:1   15. Mezmur’un konusu, Tanrı’nın seçtiği kişidir. Mezmurda söylenmese de, Tanrı’nın Egemenliği’ne girebilmenin koşulu, yeniden doğmaktır. Hiç kimse yeniden doğmadıkça Tanrı’nın Egemenliği’ne giremez. Yeniden doğmak iman yoluyla, lütufla gerçekleşir. Bunun, insanın kendi çabalarına dayanan işlerle asla ilgisi yoktur.

Tek başına ele alındığında bu mezmur, kurtuluşun insanın karakterine ya da soylu davranışlarına bağlı olduğunu ima eder gibi görünür. Ama Kutsal Yazılar’ın tamamı ele alınarak değerlendirildiğinde kurtaran iman, yalnızca kutsal bir yaşamla sonuçlanan iman anlamına gelebilir. Yakup’un mektubunda söylediği gibi, Davut burada, gerçek imanın bu mezmurda tanımlanan türdeki iyi işlerle sonuçlandığını söylüyor.

Mezmurda, Siyon halkının erdemlerinin ayrıntılarına yer verilmemektedir.

15:2   Siyon halkı her şeyden önce dürüst bir yaşam sürer. Dürüst kişi sağlam bir ahlâka sahip, dengeli bir yaşam süren kişidir.

İkinci olarak, Siyon halkı doğru olanı yapar. Kimseyi incitmeyen, huzurlu bir yaşama sahip olmaya özen gösterir. Kötü bir yaşam tarzını benimseyerek yeryüzünde kalmaktansa, kusursuz bir yaşam sürerek gökyüzüne gitmeyi tercih eder.

Gerçeği yürekten söyleyen bu kişiye güvenilebilir. Yalan söylemektense ölmeyi yeğler. Sözü senettir. ‘Evet’i evettir, ‘hayır’ı hayırdır.

15:3   İftira etmez. Komşularının dedikodusunu yapmaz. Kimseye sövmez.

Komşusuna kötülük etmez. Bütün arzusu yardım etmek, teşvik etmek, öğretmektir. Bir dostuyla ilgili kötü konuşulduğunu duyduğunda, dedikoduyu o anda sona erdirir. Duyduğunu asla başka birine aktarmaz.

15:4   Ahlâksal yargıları bozulmamıştır. Günah, doğruluk, karanlık, ışık, kötü ve iyi arasında ayrım yapabilir. Kötü insanın tanrıtanımazlığı karşısında sessiz kalmaz. Kendisini, iman ailesinin tüm bireyleriyle özdeşleştirir; onlara saygı duyar.

Vaadini, zarar göreceğini bilse bile yerine getirir. Örneğin, bir imanlı, evini yüz bin liraya satmak için anlaşabilir. Ancak kağıtları imzalamadan önce, evini büyük bir şirkete yüz elli bin liraya satabileceğinin farkına varır. Ama ilk alıcıya söz vermiştir. Bunun üzerine kontratı imzalayarak sözünü tutar.

15:5   Tanrı adamı parasını faize vermez. Bu, Tanrı halkından birine faizle para verilmemesi gerektiği anlamına gelir. Musa’nın yasasında, bir İsrailli diğer uluslardan olan birine faizle para verebilirdi (Yas.23:19, 20), ama aynı şeyi bir Yahudi kardeşine uygulaması yasaklanmıştı (Çık.22:25; Lev.25:35-37).

Yasa altında yaşayan Yahudiler bu ilkeyle yönlendirildiklerine göre, lütuf altında yaşayan Hıristiyanlar’ın da aynı ilkeler doğrultusunda yaşaması gereklidir!

Doğru kişi, suçsuza karşı rüşvet almaz. Adaletin sapmasından nefret eder. Eski bir deyiş olan, “Her şeyin bir bedeli vardır” görüşünü onaylamaz.

Bu çağda ve sonsuzlukta Tanrı için yaşayan kişinin özellikleri bunlardır. Bunlar üzerinde derin düşünün. Böyle bir yaşam tarzını benimseyenler, Tanrı’nın önünde asla sarsılmayacaklardır!

 

Kutsal Kitap

1 Ya RAB, çadırına kim konuk olabilir?
Kutsal dağında kim oturabilir?
2 Kusursuz yaşam süren, adil davranan,
Yürekten gerçeği söyleyen.
3 İftira etmez,
Dostuna zarar vermez,
Komşusuna kara çalmaz böylesi.
4 Aşağılık insanları hor görür,
Ama RABden korkanlara saygı duyar.
Kendi zararına ant içse bile, dönmez andından.
5 Parasını faize vermez,
Suçsuza karşı rüşvet almaz.
Böyle yaşayan asla sarsılmayacak.