Mezmurlar 17

17. Mezmur: Çözümü Zaman Alan Bilmece

Yaptığımız hata sonucu acı çekerken, vicdanlarımız bize cezalandırılmamız gerektiğini söyler. Ama çektiğimiz acının yaptığımız herhangi bir hatayla ilişkisi olmadığında, durum farklıdır! Petrus’un da söylediği gibi, “Doğruluk uğruna acı çekmek” Tanrı çocuğu için çözümü zaman alan bir bilmecedir.

Davut da bundan payını almıştı. Ama bu konuda yapılması gerekeni biliyordu. Davasını Adil Yargıç’ın önüne götürdü. O’nun davasına adaletle bakacağından emindi.

Davut zaman zaman kendisini savunuyor gibi görünmekte, doğruluğunu yüksek sesle duyurmaktadır. Günahsız olduğunu ve kusursuz bir hayat sürdüğünü düşünmektedir. Ama durum kesinlikle böyle değildir. Davut, yaşamı boyunca günah işlemediğini ileri sürmez. Söylemek istediği, yalnızca o anki koşullardır. Düşmanlarının nefretini uyandıracak bir şey yapmadığını söylemektedir.

Davut’un davasını şu şekilde açıklayabiliriz:

17:1,2   “Rab, davamı dinlemeni istiyorum. Çünkü bu haklı bir davadır. Söylediklerimi dikkatle dinle, çünkü bana haksızca zulmediliyor. Feryatlarım her şeyi dürüstçe anlatır. Yargı kürsünün önünde aklanmak istiyorum. Davamda haklı olandan yana karar ver.”

17:3-5   “Yüreğimi yoklarsan, ışıkta olduğu gibi karanlıkta da beni denersen, düşmanın beni rahatsız etmek için geçerli bir nedeni olmadığını anlayacaksın. Gerçeği dürüstçe ifade ediyorum. Senin sözlerine uyarak şiddet yollarından kaçındım. Kendi gücüme değil, senin buyruk ve vaatlerine güvenerek, senin yollarını tuttum. Ayağım hiç kaymadı. Fırsatım olduğunda bile, düşmanlarıma şiddet uygulamaktan kaçındım.”

17:6,7   “Şimdi davamı sana getiriyorum. Sana adalet için yalvarıyorum. Beni işitip yanıtlayacağından eminim. Sana sığınanları düşmanlarından sağ eliyle kurtaran sensin. Şimdi koşarak sana gelirken, harika sevgini bana çok özel bir şekilde göster.”

17:8-12   “Beni gözbebeğin gibi koru – gözbebeği; kirpikler, gözkapakları, kemik oyuğu. Ani bir refleksle kalkan el tarafından nasıl da özenle korunur” (F. B. Meyer). Beni şefkatli kanatlarının gölgesinde gizle. O zaman çevremi saran kötülerin saldırısından korunurum. Çok iyi bildiğin gibi, yağ bağlamış yürekleri acımadan yoksundur. Ağızlarından bana yapacaklarını anlatan korkunç laflar kusuyorlar. İzimi buldular ve çevremi kuşattılar. Son ölümcül darbeyi vurmakta kararlılar. Avını parçalamak için sabırsızlanan, pusuya yatan aç bir genç aslan gibiler.”

17:13,14   “Rab, beni savunmak için kalkıp gelmelisin. Onların başlarını eğ, önlerini kes. Kılıcınla canımı o kötü adamların elinden kurtar. Onların düşündükleri yalnızca bu yaşamda neler elde edecekleri. Onlara gereğinden fazla maddesel bereket verdin. Çocukları yer doyar, artanı torunlarına bile kalır.

17:15   “Varsın istedikleri her şeye sahip olsunlar. Ben maddesel hazinelerden çok ruhsal hazinelere ilgi duyuyorum. Yüzüne aklanmış biri olarak bakmak bana yeter. Senin benzeyişinde dirildiğimde doyacağım.

E. Bendor Samuel, 15’inci ayetin, 1.Yuhanna 3:2’deki her unsuru içerdiğine işaret eder:

 

Üstün doyum: 1.Yuhanna – …henüz bize gösterilmedi. Ancak…
Mezmur – doyacağım.
Büyük bir değişim: 1.Yuhanna – O’na benzer olacağız.
Mezmur – Uyanınca suretini görmeye doyacağım. (Benzeyişinde uyanacağım).
Geniş görüş:  1.Yuhanna – O’nu olduğu gibi göreceğiz.
Mezmur – yüzünü göreceğim. 1

Ayrıca 1.Korintliler 15:51-55 ve Vahiy 22:4’e bakınız.

 

Kutsal Kitap

1 Haklı davamı dinle, ya RAB,
Feryadımı işit!
Hilesiz dudaklardan çıkan duama kulak ver!
2 Haklı çıkar beni,
Çünkü sen gerçeği görürsün.
3 Yüreğimi yokladın,
Gece denedin,
Sınadın beni,
Kötü bir şey bulmadın;
Kararlıyım, ağzımdan kötü söz çıkmaz,
4 Başkalarının yaptıklarına gelince,
Ben senin sözlerine uyarak
Şiddet yollarından kaçındım.
5 Sıkı adımlarla senin yollarını tuttum,
Kaymadı ayaklarım.
6 Sana yakarıyorum, ey Tanrı,
Çünkü beni yanıtlarsın;
Kulak ver bana, dinle söylediklerimi!
7 Göster harika sevgini,
Ey sana sığınanları saldırganlardan sağ eliyle kurtaran!
8 Koru beni gözbebeği gibi;
Kanatlarının gölgesine gizle
9 Kötülerin saldırısından,
Çevremi saran ölümcül düşmanlarımdan.
10 Yürekleri yağ bağlamış,
Ağızları büyük laflar ediyor.
11 İzimi buldular, üzerime geliyorlar,
Yere vurmak için gözetliyorlar.
12 Tıpkı parçalamak için sabırsızlanan bir aslan,
Pusuya yatan genç bir aslan gibi.
13 Kalk, ya RAB, kes önlerini, eğ başlarını!
Kılıcınla kurtar canımı kötülerden,
14 Elinle bu insanlardan, ya RAB,
Yaşam payı bu dünyada olan insanlardan.
Varsın karınları vereceğin cezalara doysun,
Çocukları da yiyip doysun,
Artanı torunlarına kalsın!
15 Ama ben doğruluk sayesinde yüzünü göreceğim senin,
Uyanınca suretini görmeye doyacağım.

1. E. Bendor Samuel, The Prophetic Character of the Psalms, s.26.