Mezmurlar 63

63. Mezmur: Yaşamdan Daha İyi

Tahttan indirilen Davut, Yahuda Çölü’nde güçlükle ilerleyerek zorla gönderildiği Ürdün’ün doğusundaki sürgüne gitmektedir (2Sa15:23-28; 16:2; 17:16). Kralın politik şansı çok düşük olmasına rağmen, ruhsal canlılığı yüksektir.

63:1   Davut’un, Tanrı’nın kendi Tanrısı olduğunu ileri sürerek konuşması etkileyicidir: “Ey Tanrı, sensin benim Tanrım.” Sözcükler tek başına basit ve çocuksu görünseler de, anlamları çok derindir. Tanrım sözcüğü içten kişisel bir ilişki, sahip olduğum her şeyi kaybetsem de kalıcı olan tek hazinem, karşılaşılan her bunalımda destek kaynağı anlamlarına gelir.

Özellikle ne kadar donuk ve çekingen olduğumuzu gördüğümüzde, Mezmur yazarının Tanrı’ya duyduğu tutkuyu fark etmek alçaltıcıdır. Rab’bi erken bir zamanda aramıştır: Gençliğinde ve sabahın erken saatlerinde… O’nu inkâr edilemeyecek bir gayretle aramıştır. Canı Tanrı’ya susamış ve bütün varlığıyla O’nu aramaktadır. Bütün varlığı Sonsuz Olan’la paydaşlık için haykırmaktadır. Özlemi kurak yorucu ve susuz bir diyardaki yolcunun susuzluğu kadar büyüktür. Bu diyar, çorak bir toprağa benzeyen dünyanın güzel bir tanımıdır.

63:2   Sonra Yeruşalim’deki tapınakta tapındığı günleri hatırlar. O’nu düşündüğünde coşkulu anları tanımlaması imkansızdır; artık canını tatmin edecek tek şey, Rab’bin görkem ve gücünün yeni bir açıklanışıdır. Bazıları bunu, Tanrı yüceliğinin görülmesi olarak açıklar. Ne şekilde açıklanırsa açıklansın, bu, Tanrı’dan başka her şeyin yararsız ve sönük olduğu gerçeğinin yaşanmasıdır.

Ey Rabbim seni göreyim.
Senden başka hiçbir şeyin benim için önemi yok;
Gece ve gündüz en iyi düşüncem sensin.
Uyanıkken ya da uyurken, varlığın beni aydınlatır.
8. yüzyıl İrlanda ilahisi
Mary E. Byrne tarafından çevrilmiştir.
Eleanor H. Hill şiir olarak düzenlemiştir.

63:3,4   Sonra Yahuda Çölü’nün ortamıyla hiç uyuşmayan, büyük bir hayranlık rapsodisi yükselir.

Senin sevgin yaşamdan iyidir,

Bu yüzden dudaklarım seni yüceltir.

Ömrümce sana övgüler sunacağım,

Senin adınla ellerimi kaldıracağım.

Rab’bin sevgisi yaşamın sağlayacağı herhangi bir şeyden daha iyidir. İnsan dudaklarının yapacağı en iyi şey O’nu yüceltmektir. İnsanın yaşamı O’nu yüceltmek için yeterince uzun değildir. Ellerimizi O’nu övmek ve dua etmek için kaldırdığımızda ruhumuz doyuma ulaşır.

63:5-8   Hiçbir ziyafet bu kutsal sofraya benzeyemez. Canlarımız en seçkin yiyeceklerle beslenir. Gecenin uykusuz geçen saatlerini Rabbimiz’i derin derin düşünerek atlattığımızda, ağzımız O’na övgüler sunar. Bize nasıl da yardımcı olmuştur? Bizim için yaptıkları ne denli çoktur? Kanatlarının gölgesinde sevinçle ezgiler söyleriz. O’na sevgiyle bağlandığımızda, bizi görünen görünmeyen bütün tehlikelerden korur.

63:9,10   Düşmanlar mı dediniz. Evet, düşmanlarım var; canımı almaya kararlı insanlar. Ama yıkıma uğrayacaklar; kılıcın ağzına atılacak ve çakallara yem olacaklar.

63:11   Ama ben Tanrı’yla sevinmeye devam edeceğim. O’nun adıyla ant içenlerin hepsi övünecek, yalancıların ağzıysa kapanacak.

 

Kutsal Kitap

1 Ey Tanrı, sensin benim Tanrım,
Seni çok özlüyorum,
Canım sana susamış,
Kurak, yorucu, susuz bir diyarda,
Bütün varlığımla seni arıyorum.
2 Kutsal yerde baktım sana,
Gücünü, görkemini görmek için.
3 Senin sevgin yaşamdan iyidir,
Bu yüzden dudaklarım seni yüceltir.
4 Ömrümce sana övgüler sunacağım,
Senin adınla ellerimi kaldıracağım.
5 Zengin yiyeceklere doyarcasına doyacağım sana,
Şakıyan dudaklarla ağzım sana övgüler sunacak.
6 Yatağıma uzanınca seni anarım,
Gece boyunca derin derin seni düşünürüm.
7 Çünkü sen bana yardımcı oldun,
Kanatlarının gölgesinde sevincimi dile getiririm.
8 Canım sana sımsıkı sarılır,
Sağ elin bana destek olur.
9 Ama canımı almak isteyenler,
Yerin derinliklerine inecek,
10 Kılıcın ağzına atılacak,
Çakallara yem olacak.
11 Kralsa Tanrı’da sevinç bulacak.
Tanrı’nın adıyla ant içenlerin hepsi övünecek,
Yalancıların ağzıysa kapanacak.