Mezmurlar 65

65. Mezmur: Bin Yıllık Dönemin Hasat Ezgisi

65. Mezmur, genellikle hasat sonunun klasik bir ezgisi olarak kullanılırken, öncelikli yorumunun Rab’bin ikinci gelişindeki olaylara ilişkin olduğuna kuşku yoktur.

65:1   İsrail’in Tanrı’dan uzaklaştığı uzun yıllar boyunca, Siyon Tanrı’yı övme konusunda verimsizdi. Ama Tanrı’nın eski halkı Tanrı’ya döndüğünde, hayranlık ve saygıyla O’nu övecektir. Adaklarını yerine getireceklerdir. Bu, her dizin O’NUN önünde çökeceği konusundaki sözünü de kapsamaktadır (Yşa.5:23). Mesih’in Mezmur 22:22’deki sözüne de işaret ediyor olabilir: “Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım.” Ya da büyük sıkıntı döneminin korkunç sıkıntıları sırasında zulüm gören bakiyenin sevgi, tapınma ve hizmet adakları anlamına da gelebilir.

65:2   1’inci ayette İsrail ön plana çıkarken, burada konu bütün insanlığı içine alarak genişler. Tanrı şu büyük ve soylu unvanıyla tanınır: “Duaları işiten.” İman eden uluslar O’na yürekten dualar edecek ve O’na güveneceklerdir.

65:3   Burada konuşmacıların değiştiğini fark etmek önemlidir. Birinci cümlede Mesih günahın korkunç yükü altında çarmıhta ezilirken, vekaleten yaptığı işi bildirir. Ama Yahudiler’den arta kalanlar bu yükün O’nun değil, bizim suçlarımızdan kaynaklandığını kabul ederler. “Oysa, bizim isyanlarımız yüzünden onun bedeni deşildi, bizim suçlarımız yüzünden o eziyet çekti. Esenliğimiz için gerekli olan ceza ona verildi. Bizler onun yaralarıyla şifa bulduk” (Yşa.53:5). İsrail suçunu itiraf eder etmez, bütün günahlarının bağışlandığı güvencesine kavuşacaktır.

65:4   Birinci ayetinin ilk bölümünün tekrar İsa Mesih’ten söz ettiğinin farkına varırız. Ayetin ikinci bölümü kurtarılmış İsrail’in ağzından yazılmıştır. Tanrı’nın kutsadığı Oğul, Tanrı’nın seçtiğidir. Yeşaya 42:1’de bunu okuyabiliriz: “…gönlümün hoşnut olduğu seçtiğim kulum!” Tanrı aynı zamanda O’nun kendisine yaklaşmasını da sağlamıştır. Melkisedek düzenine göre sonsuza kadar kâhindir. Rab’bin avlularında oturacak ve O’nun yanında çok özel bir yere sahip olacaktır.

Sonra Yahudiler’den geriye kalan az sayıdaki imanlı, Tanrı evinin, yani kutsal tapınağının nimetlerine doyacağına ilişkin güvenini ifade eder. Bu kutsal tapınak referansı, bazıları tarafından, tapınak Davut’un ölümünden sonra inşa edildiği için mezmuru yazanın Davut olup olmadığı konusunda sorgulanır. Ama tapınak sözcüğünün Süleyman’ın tapınağı inşa edilmeden önceki çadırı tanımlamak için kullanıldığı fark edildiğinde, bu sorgulama ortadan kalkar (1Sa.1:9; 3:3; 2Sa.22:7).

65:5-7   Arta kalan imanlılar hâlâ konuşmaktadır. Dualarına yanıt olarak Rab, düşmanlarını korkunç yargılarla cezalandırarak adaleti sağlamıştır. Böylece Kendisini Kurtuluşlarının Tanrısı olarak açıklar. Yeryüzünün dört bucağındaki ve uzak denizlerdeki halkının güvencesidir. Ne kadar yüce bir Tanrı’dır O! Beline kudret kuşanmış, olağanüstü gücüyle dağları yerlerine yerleştirmiştir. Denizlerin kükremesini, dalgalarının öfkesini yatıştırmak O’nun için hiç de zor değildir (örneğin, Celile Gölü’ndeki fırtına). Diğer ulusların kargaşasını yatıştıran da O’dur.

65:8   Dünyanın öbür ucunda yaşayan imansızların, Tanrı’nın belirtileri karşısında korkuya kapılmalarına şaşmamak gerekir. Aynı şekilde, imanlıların doğudan batıya kadar sevinç çığlıkları atması da olağandır.

65:9   9-13’üncü ayetler tohumların ekilişinden hasat zamanına kadar geçen hasat yılını tanımlarken, özellikle lanetin kaldırılacağı ve bereketli ürünlerin görüneceği bin yıllık dönemin koşullarını da ima eder.

Tanrı yeryüzüyle ilgilenir. Göklerdeki ırmağından yeryüzünü sular. Rüzgarın önünde yürüyen bulutlarıyla yağmur yağdırır. Sonra toprak hazırlandığında, ekilecek tohumu sağlar.

65:10   Tohumun büyüme mevsiminde, sabanla sürülen toprakta yarıklar oluşturulur ve toprak yumuşak tutulur. Kısa bir süre sonra toprak bol ürünle dolar.

65:11-13   Tanrı büyüme döngüsünü iyiliğiyle taçlandırır. Ayaklarının bastığı her yere bolluk saçılır (Knox). Çayırlar hayvanlar için bol yem verir. Otlaklar sayısız sürülerle donanır. Olgunlaşmış taneler ritmik bir ahenkle vadilerde süzülür. Bütün doğa, Mesih’in çağının gelişini kutlar gibidir.

 

Kutsal Kitap

1 Ey Tanrı, Siyonda seni övgü bekliyor,
Yerine getirilecek sana adanan adaklar. Masoretik metin ‹‹Senin için sessizlik övgü››.
2 Ey sen, duaları işiten,
Bütün insanlar sana gelecek.
3 Suçlarımızın altında ezildik,
Ama sen isyanlarımızı bağışlarsın.
4 Ne mutlu avlularında otursun diye
Seçip kendine yaklaştırdığın kişiye!
Evinin, kutsal tapınağının
Nimetlerine doyacağız.
5 Ey bizi kurtaran Tanrı,
Müthiş işler yaparak
Zaferle yanıtlarsın bizi.
Sen yeryüzünün dört bucağında,
Uzak denizlerdekilerin umudusun;
6 Kudret kuşanan,
Gücüyle dağları kuran,
7 Denizlerin kükremesini,
Dalgaların gümbürtüsünü,
Halkların kargaşasını yatıştıran sensin.
8 Dünyanın öbür ucunda yaşayanlar
Korkuya kapılır senin belirtilerin karşısında.
Doğudan batıya kadar insanlara
Sevinç çığlıkları attırırsın.
9 Toprağa bakar, çok verimli kılarsın,
Onu zenginliğe boğarsın.
Ey Tanrı, ırmakların suyla doludur,
İnsanlara tahıl sağlarsın,
Çünkü sen toprağı şöyle hazırlarsın:
10 Sabanın açtığı yarıkları bolca sular,
Sırtlarını düzlersin.
Yağmurla toprağı yumuşatır,
Ürünlerine bereket katarsın.
11 İyiliklerinle yılı taçlandırırsın,
Arabalarının geçtiği yollardan bolluk akar,
12 Otlaklar yeşillenir,
Tepeler sevince bürünür,
13 Çayırlar sürülerle bezenir,
Vadiler ekinle örtünür,
Sevinçten haykırır, ezgi söylerler.