Mezmurlar 66

66. Mezmur: Gelin, Görün, İşitin!

66:1-4   İlk dört ayette, mezmur yazarı bütün yeryüzünü Tanrı’nın adına ilahiler söylemeye çağırır. Bu, O’nun adının görkemini kutlayan sevinçli bir ezgi olmalıdır. Övgü görkemli olmalıdır, çünkü konusu görkemlidir. Evrensel tapınma ezgisinin sözlerini şöyle açıklayabiliriz:

Rab, işlerin müthiştir. Gücün öylesine büyüktür ki, düşmanların önünde sürünür. Sonunda bütün yeryüzü sana tapınmak için önünde eğilir. İnsanlar her yerde ilahilerle adını överler.

Bu ezgi, hiç kuşkusuz krallık çağı başladığında en sevilen ezgi olacaktır.

66:5-7   5-12’nci ayetlerde tekil ve çoğul ifadelerinin tekrarları, bizi son günlerdeki Yahudiler’den arta kalan az sayıdaki imanlının, ulusları Tanrı’nın İsrail için yaptığı müthiş işlere bakarak şaşırmaları için çağıran müjdeci düşünceler olduğuna inanmaya yönlendirir. Tanrı’nın gücüyle ilgili olarak akla iki olağanüstü olay gelir. Kızıldeniz’i karaya çevirmiştir. İsrailliler kırk yıl sonra, Şeria Irmağı’na geldiklerinde, ırmağı ayakları ıslanmadan geçebilmişlerdir. İsrail’in nasıl da sevindiğini düşünün! Halk, güçlü egemenliği asla sona ermeyen ve gözleri sürekli uluslar üzerinde olan Tanrı’larıyla coşmuştur. Böyle bir Tanrı’ya karşı gelmek, ahmaklıktır.

66:8-12   Uluslar Tanrı’yı, İsrail halkını mucizevi bir şekilde koruduğu için de övmelidirler. İsrail, birbiri ardına hızla değişen düşüncelerle şöyle betimlenir:

  • Yoğun ateşte gümüş arıtır gibi arıtıldı (10. ayet).
  • Bir ağa yakalanmışçasına tutsak edilmiş (11a. ayeti).
  • Sırtına ağır yük vurulmuş (11b. ayeti).
  • Kötü insanlar başlarına çıkartılmış (12a. ayeti)
  • Ateşten ve sudan geçmişçesine korkunç tehlikelere maruz bırakılmış (12b. ayeti).

Ama Tanrı yine de, onların tamamen yıkılmalarına izin vermedi. Aksine, onları bolluğa kavuşturdu: Bin yıllık dönemde, İsrail’in refaha kavuştuğunu gösteren referans. Williams’ın sözlerine kulak verelim:

Şeytan’ın ve insanın İsrail’i mahvetmek için tükenmeyen çabalarına rağmen, İsrail’in on iki oymağı, bin yıllık dönemin sabahında Siyon Dağı’nda belirecektir. Böylelikle, 9’uncu ayetin gerçekliği gözler önüne serilecektir. İsrail, üzerine adaletle gönderilen sıkıntıların (10-12’nci ayetler) sevgiyle tasarlandığına ve bilgelikle uygulandığına tanıklık edecektir. 1

66:13-15   13-20’nci ayetlerdeki tekil ifadeler, koronun soloya dönüştüğünü gösterirler. Birçok büyük yorumcu, konuşmacının, İsrail’in Kralı ve Büyük Başkâhini Rab İsa olduğuna inanır. Rab İsa, Tanrı’ya yakmalık sunularla, Baba’nın isteğine yürekten adanmış bir yaşamla gelir. Sıkıntı çekerken vaat ettiği övgü adaklarını sunar. Bu, O’nun çarmıhtaki sıkıntılarını ya da halkının sıkıntılarını hissettiğine işaret eder. Çünkü, “Sıkıntı çektiklerinde O da sıkıntı çekti” (Yşa.63:9).

Burada koç, sığır ve tekelerin kurban edildiği yakmalık sunularla ilgili satırları okurken, mezmur yazarının kendi deneyimi olarak söz ettiklerinin dışındakileri harfiyen kabul etmemiz gerekmez. Halkıyla birleşmiş olan Mesih, bunları kendisinin ve bakiyesinin sunacağı ruhsal tapınmayı betimlemek için kullanır. Yine de bu, krallıkta biraz değiştirilmiş bir sunu sisteminin yeniden kurulabileceğini gösterir.

66:16-19   5’inci ayetteki çağrı, “Gelin, bakın” idi. 16’ncı ayetteki çağrı, “Gelin, dinleyin”dir. Tanrı’nın işleriyle tarih boyunca karşılaşılabilir, ama içimizde yaptıkları yalnızca işitilebilir. Mesih, Tanrı’dan korkan herkesi duasının yanıtlanması konusundaki tanıklığı işitmeye çağırır. O’nu yüceltmiş, feryatlarla yakarmıştır. Burada, bedendeki günleri belirtilir. “…kendisini ölümden kurtaracak güçte olan Tanrı’ya büyük feryat ve gözyaşlarıyla dua etti, yakardı…” (İbr.5:7). Yüreğinde kötülüğe yer vermiş olsaydı, Rab O’nu dinlemezdi. Ama günahsızdı; bu nedenle, “Tanrı korkusu nedeniyle” (İbr.5:7) işitildi.

66:20   Bu gerçek, övgünün kapanışını esinlemiştir:

Övgüler olsun Tanrı’ya,

Çünkü duamı geri çevirmedi,

Sevgisini benden esirgemedi.

 

Kutsal Kitap

1 Ey yeryüzündeki bütün insanlar,
Tanrıya sevinç çığlıkları atın!
2 Adının yüceliğine ilahiler söyleyin,
Ona görkemli övgüler sunun!
3 ‹‹Ne müthiş işlerin var!›› deyin Tanrıya,
‹‹Öyle büyük gücün var ki,
Düşmanların eğiliyor önünde.
4 Bütün yeryüzü sana tapınıyor,
İlahiler okuyor, adını ilahilerle övüyor.›› |iSela
5 Gelin, bakın Tanrının neler yaptığına!
Ne müthiş işler yaptı insanlar arasında:
6 Denizi karaya çevirdi,
Atalarımız yaya geçtiler ırmaktan.
Yaptığına sevindik orada.
7 Kudretiyle sonsuza dek egemenlik sürer,
Gözleri ulusları süzer;
Başkaldıranlar gurura kapılmasın! |iSela
8 Ey halklar, Tanrımıza şükredin,
Övgülerini duyurun.
9 Hayatımızı koruyan,
Ayaklarımızın kaymasına izin vermeyen Odur.
10 Sen bizi sınadın, ey Tanrı,
Gümüş arıtır gibi arıttın.
11 Ağa düşürdün bizi,
Sırtımıza ağır yük vurdun.
12 İnsanları başımıza çıkardın,
Ateşten, sudan geçtik.
Ama sonra bizi bolluğa kavuşturdun.
13 Yakmalık sunularla evine gireceğim,
Adaklarımı yerine getireceğim,
14 Sıkıntı içindeyken dudaklarımdan dökülen,
Ağzımdan çıkan adakları.
15 Yakılan koçların dumanıyla semiz hayvanlardan
Sana yakmalık sunular sunacağım,
Tekeler, sığırlar kurban edeceğim. |iSela
16 Gelin, dinleyin, ey sizler, Tanrıdan korkanlar,
Benim için neler yaptığını size anlatayım.
17 Ağzımla Ona yakardım,
Övgüsü dilimden düşmedi.
18 Yüreğimde kötülüğe yer verseydim,
Rab beni dinlemezdi.
19 Oysa Tanrı dinledi beni,
Kulak verdi duamın sesine.
20 Övgüler olsun Tanrı’ya,
Çünkü duamı geri çevirmedi,
Sevgisini benden esirgemedi.

1. Williams, Student’s Commentary on the Holly Scriptures, s.67.