Mezmurlar 7

7. Mezmur: Zulüm Görenlerin Feryadı

Mezmurun İbranice başlığında şöyle yazar: Davut’un Benyaminli Kûş’un sözlerine ilişkin Rab’be okuduğu bir şigayon. F. W. Grant, şigayon sözcüğünün, yazarının coşkuyla yazdığı, yüksek sesle söylenmesi gereken, coşku dolu bir kaside ya da ilahi olduğunu yazar. Kasidenin öznesi olan Kûş, Saul ile aynı soydandı ve büyük olasılıkla onun teğmenlerinden biriydi. Davut’a karşı kötü duygular besleyen bir düşmandı. NKJV çevirisi şigayonu derin düşünce olarak tercüme etmiştir.

7:1,2   Davut, kendisini kovalayanlardan kurtulabilmek için tutkuyla dua eder. Aksi takdirde bir aslan tarafından saldırıya uğrayan, eti lime lime edilen çaresiz bir kuzuya benzeyecektir.

7:3-5   Kûş, Davut’u pek çok konuda açıkça suçlamaktaydı. Büyük olasılıkla Saul, Davut’u öldürme amacıyla saldırmaktan ve erzak depolarına akınlar düzenlemekten de geri durmuyordu. Davut ise Tanrı’ya suçsuzluğunu savunuyordu. Karşısına çıkan fırsatlara rağmen kraldan öç bile almamıştı. Eğer gerçekten bu söylenenleri yapmış olsaydı, esir alınmaya ya da öldürülmeye razı olacaktı.

7:6-8   Ama durum böyle değildi. Bu nedenle Rab’bi, öfkeyle kalkmaya, düşmanlarını cezalandırmaya ve masum olanı haklı çıkarmaya çağırır. Ulusları yüce katından yargılayacak olan bir Tanrı resmeder. Mahkeme salonunda muazzam bir kalabalık toplanmıştır. Rab tahtında oturur ve insanları yargılar. Davut’un tek istediği, kendi doğruluk ve dürüstlüğüne göre yargılanmasıdır. Bu büyük bir kibir gibi görünebilir, ama Davut’un, yaşamının her alanında kesinlikle doğru olduğunu ileri sürmediğini hatırlamalıyız. Söz ettiği doğruluğu, yalnızca kendisine karşı yöneltilen suçlamalarla ilgilidir.

7:9-11   Dokuzuncu ayet, Tanrı’nın zulüm gören halkının yüzlerce yıldır süren feryadını yansıtır. Adanmış her yürek, kötülüğün egemenliğinin sona ereceği ve doğruların yeryüzünü miras alacağı gün için çarpar. Bu, Mesih’in krallığını kurmak için döndüğü gün gerçekleşecektir. İnsanın yüreğini bilen adil Tanrı, doğruların koruyucusudur. Kötülere duyduğu öfke ise her gün tazelenir.

7:12,13   Tanrı iyi donatılmış bir silah deposuna sahiptir. Kötüler tövbe etmediği sürece, Tanrı kılıcını bileyecek ve yayını gerip alevli okları onların üzerine gönderecektir. Tanrı’nın bütün silahları ölümcüldür!

7:14-16   Davut, kötü insanların ektiğini biçeceğinden emindir. Düşman, mezmur yazarını yok etmek için bir tuzak kurar. Çok geçmeden bu kötü fikirleri  olgunlaşır. Sonra haince planlarını uygular. Ama kazdığı kuyuya kendisi düşecektir. Mezmur yazarı için planladıkları kendi başına gelecektir.

7:17   Davut bütün bunlar için adil Tanrı’ya şükrederek O’nun adını ilahilerle yüceltir.

 

Kutsal Kitap

1 Sana sığınıyorum, ya RAB Tanrım!
Peşime düşenlerden kurtar beni,
Özgür kıl.
2 Yoksa aslan gibi parçalayacaklar beni,
Kurtaracak biri yok diye,
Lime lime edecekler etimi.
3 Ya RAB Tanrım, eğer şunu yaptıysam:
Birine haksızlık ettiysem,
4 Dostuma ihanet ettiysem,
Düşmanımı nedensiz soyduysam,
5 Ardıma düşsün düşman,
Yakalasın beni,
Canımı yerde çiğnesin,
Ayak altına alsın onurumu. |iSela
6 Öfkeyle kalk, ya RAB!
Düşmanlarımın gazabına karşı çık!
Benim için uyan!
Buyur, adalet olsun.
7 Uluslar topluluğu çevreni sarsın,
Onları yüce katından yönet.
8 RAB halkları yargılar;
Beni de yargıla, ya RAB,
Doğruluğuma, dürüstlüğüme göre.
9 Ey adil Tanrım!
Kötülerin kötülüğü son bulsun,
Doğrular güvene kavuşsun,
Sen ki akılları, gönülleri sınarsın.
10 Tanrı kalkan gibi yanıbaşımda,
Temiz yüreklileri O kurtarır.
11 Tanrı adil bir yargıçtır,
Öyle bir Tanrı ki, her gün öfke saçar.
12 Kötüler yola gelmezse,
Tanrı kılıcını biler,
Yayını gerip hedefine kurar.
13 Hazır bekler ölümcül silahları,
Alevli okları.
14 İşte kötü insan kötülük sancıları çekiyor,
Fesada gebe kalmış,
Yalan doğuruyor.
15 Bir kuyu açıp kazıyor,
Kazdığı kuyuya kendisi düşüyor.
16 Kötülüğü kendi başına gelecek,
Zorbalığı kendi tepesine inecek.
17 Şükredeyim doğruluğu için RAB’be,
Yüce RAB’bin adını ilahilerle öveyim.