Mezmurlar 96

96. Mezmur: Kral Geliyor

96. Mezmur’da Rab’bi övmek için en az yedi farklı övgü biçimi kesin buyruklar halinde verilmiştir.

96:1,2   Yeni ezgi, Rab İsa görkemli egemenliğini kurmak için yeryüzüne geri döndüğünde, yükselecek olan şükran ve sevinç ezgisidir. Yalnızca yeni değil, aynı zamanda evrenseldir de; yeryüzündeki bütün insanların sesleriyle söylenecektir. İnsanlar Rab’bin adını kutsayacaklar ve O’nun kurtaran gücüne sürekli tanıklık edeceklerdir: “Her gün duyurun kurtarışını!”

96:3-6   Onların gelecekte yapacaklarını bizim şimdi yapıyor olmamız gerekir; görkemini uluslara, harikalarını bütün insanlara duyurmalıyız. Rab uludur, bütün ilahlardan üstündür. Tahta ya da taştan yapılmış sahte tanrılar güçsüzdür; gerçek Tanrı, gökleri yaratan Yahve’dir. Nitelikleri, O’na her yerde eşlik eden, ayrılmaz hizmetkârları gibidir. Yücelik ve ululuk O’nun huzurundadır, güç ve güzellik tapınağında O’nu bekler. “Onur ve güzellik, O’na eşlik eder; tapınma ve övgü, Kutsal Sandığı’nın hizmetkârlarıdırlar” (Knox).

96:7,9   Eğer Rab’bin büyüklüğünü ve iyiliğini gerçekten takdir edersek, başkalarının da O’nun adını övmesini isteriz. Bu nedenle mezmur yazarı, bütün halkların ailelerini görkemli Rab’bi övmeye katılmaya çağırır. Adına yakışan yüceliği O’na vermelidirler. Ayaklarının dibine bir sunu getirip bırakmalıdırlar. O’na kutsallığının güzelliğinde ya da kutsal giysiler içinde tapınmalıdırlar. Bütün dünya O’nun önünde saygıyla eğilmelidir.

Kutsal giysilerden söz edilmesi bize, Rab’be tapınırken üzerimizde bulunan giysilerimizin uygun olması gerektiğini hatırlatır. Saygının, öncelikle bir yürek sorunu olduğu gerçeğiyle birlikte, duyduğumuz saygıyı giysilerimizle ifade ettiğimiz de bir gerçektir.

96:10   Bu ayet, yeni bir ezginin gerekliliğini, Kral Mesih’in resmi giysisi olarak tanımlar. Rab egemenlik sürmeye başlamıştır! Dünya düzeni artık bir daha savaşlar, bunalımlar, yoksulluk, adaletsizlik, felaketler ve diğer bunalımlarla sarsılmayacak bir temel üzerine kurulmuştur. “Sarsılmaz” ifadesi, “Mesih’in bin yıllık egemenlik dönemi sırasında asla sarsılmayacaktır” olarak anlaşılmalıdır. Bu zamanın sonunda, göğün ve yeryüzünün ateşle yok edileceğini biliyoruz (2Pe.3:7-12). Buradaki düşünce, Rab’bin halkları adaletle yargılayacağı ve onları düzeni bozan etkilerden koruyacağıdır.

96:11-13   RAB (Yehova ya da Yahve) 1 dünyayı yönetmek üzere geldiğinde, bütün yaratılış bu şenliğe katılmaya çağrılır. Gökler sevinecek, yeryüzü coşacaktır. “Deniz ve içindekilerin bütünü övgüyle gürleyecektir” (Gelineau). Hiçbir tarla sessiz kalmayacak, “Bütün orman ağaçları Rab’bin gelişini selamlamak için sevinçle haykıracaktır” (Knox). Çünkü O, yeryüzünü yargılamaya geliyor. Mükemmel doğruluk ve dürüstlükle egemenlik sürecek.

“Öyleyse neden kralı geri getirme konusunda susup duruyorsunuz?” (2Sa. 19:10).

 

Kutsal Kitap

1 Yeni bir ezgi söyleyin RABbe!
Ey bütün dünya, RABbe ezgiler söyleyin!
2 Ezgi söyleyin, RABbin adını övün,
Her gün duyurun kurtarışını!
3 Görkemini uluslara,
Harikalarını bütün halklara anlatın!
4 Çünkü RAB uludur, yalnız O övgüye değer,
İlahlardan çok Ondan korkulur.
5 Halkların bütün ilahları bir hiçtir,
Oysa gökleri yaratan RABdir.
6 Yücelik, ululuk Onun huzurundadır,
Güç ve güzellik Onun tapınağındadır.
7 Ey bütün halklar, RABbi övün,
RABbin gücünü, yüceliğini övün,
8 RABbin görkemini adına yaraşır biçimde övün,
Sunular getirip avlularına girin!
9 Kutsal giysiler içinde RABbe tapının!
Titreyin Onun önünde, ey bütün yeryüzündekiler!
10 Uluslara, ‹‹RAB egemenlik sürüyor›› deyin.
Dünya sağlam kurulmuş, sarsılmaz.
O halkları adaletle yargılar.
11 Sevinsin gökler, coşsun yeryüzü!
Gürlesin deniz içindekilerle birlikte!
12 Bayram etsin kırlar ve üzerindekiler!
O zaman RAB’bin önünde bütün orman ağaçları
Sevinçle haykıracak.
Çünkü O geliyor!
Yeryüzünü yargılamaya geliyor.
Dünyayı adaletle,
Halkları kendi gerçeğiyle yönetecek.

1. Yehova, YHVH sessiz harfleriyle Adonay (Rab) sesli harflerinin bileşiminin geleneksel bir telaffuzudur. İbranice ad büyük olasılıkla Yahve olarak telaffuz edilirdi. Tanrı’nın adını saygısızca kullanmaktan korktukları için Yahudiler, metinde ne zaman kutsal YHVH harflerini görseler, “Rab” için Adonay sözcüğünü kullanırlardı. 11’inci ayetin ilk cümlesindeki dört İbranice sözcüğün ilk harflerinin, Tanrının kişisel adı olan Yahve (YHVH) sözcüğünü heceliyor olmaları dikkat çekicidir. KJV ve NKJV’de Tanrı’nın “RAB” adı büyük harflerle yazılıdır. Ama Kutsal Kitaptan ya­pılan alıntılarda genellikle büyük harfleri kullanmazlar.