Mezmurlar 97

97. Mezmur: Doğrular İçin Işık Ekilir!

97:1   Mezmurun açılışında, RAB olan İsa Mesih tahtına geçmiştir. Taç giyme günü gelmiştir. Bütün dünyada sevinç egemendir. Uzak adalar ve kıyı ülkeleri o güne dek böyle bir sevinç tatmamışlardır.

97:2   Kral’ın yeryüzüne gelişi en derin saygıyı ve huşuyu esinleyen simgesel ifadelerle tanımlanır. Her şeyden önce çevresini bulut ve zifiri karanlık sarmıştır. Rabbimiz’in genellikle insan gözlerinden, gizemli bir biçimde saklandığını, yollarının yüce ve anlaşılmaz olduğunu hatırlayalım. O’nun hakkında bildiklerimiz ne kadar da azdır! Doğruluk ve adalet tahtının temelidir. Adaletin hüküm sürdüğü, gerçeğin saptırılmadığı lütufkâr bir krallık olan yönetim, O’nundur.

97:3-5   O’nun önünde ateş yürür, Tanrı’yı tanımayanları ve Rab İsa’nın müjdesine itaat etmeyenleri yakarak tüketir (2Se.1:8). Yargılarının şimşekleri kırları aydınlatır. İnsanlar dehşetle izlerler. Bu, “Her dağ ve tepenin alçaltılacağı” (Yşa.42:4) zamandır. Başka bir deyişle, Tanrı bilgisine karşı gelen her şey alçaltılacaktır.

97:6a   Gökler O’nun doğruluğunu duyurur. Kanıyla satın aldığı bütün kutsallarıyla birlikte (1Se.3:13), gökyüzünün bulutları içinde (Va.1:7) geldiğinde, dünya, O’nun vaat ettiği gibi, İsrail’i yenilemekte adil olduğunu görecektir. Aynı zamanda, Gaebelein’in açıkladığı gibi:

Yüceliğine eriştirdiği pek çok oğul, O’nun doğruluğunu bildirecek; kurtarılmış ve şimdi de yüceltilmiş olanlar, bütün bunları Golgota’daki çarmıhta gerçekleşen büyük doğruluk işine borçludurlar. 1

97:6b   Bütün halklar görkemini görür.

Peçesiz görülen Kralın güzelliğine bakın.
Kuzu, pak ordusuyla Sion Dağı’nda duruyor;
Ve İmmanuel’in ülkesinde görkem konut kurdu.
Anne Ross Cousin

97:7   O zamanlar puta tapanlar ne düşüneceklerdi? Afallayıp kalacaklardı, çünkü boş şeylere taptıklarını fark edeceklerdi.

“Ey bütün ilahlar, O’na tapının” ifadesinin Eski Ahit’in Yunanca çevirisindeki anlamı, “Tanrı’nın bütün melekleri O’na tapınsınlar”dır ve İbraniler 1.6’da da aynı şekilde alıntı olarak aktarılmıştır. Buradaki İbranice Elohim sözcüğü, genellikle Tanrı anlamındadır, ama aynı zamanda meleklere, yargıçlara, yöneticilere,hatta tanrısızların ilahlarına bile işaret edebilir.

97:8,9   Siyon kenti, kralın isyancı ve zina edenlere karşı kazandığı zaferlerin haberini duymuştur ve sevinmektedir. Yahuda’nın ufak köyleri bu kutlamaya katılır. “Siyon’a iyi haberler, Yahuda’nın ilçelerine senin yargıların bildirildiğinde sevinecekler, Rab” (Knox). Sonunda Rab her zaman olduğu gibi görünmüştür-yeryüzünün en yücesi ve gerçek ya da uydurma bütün kralların en üstünde olan ulu Tanrı.

97:10   Ey sizler, Rab’bi sevenler, kötülükten tiksinin. Yehova’ya duyulan sevgi ve O’na karşı olan her şeye duyulan nefret, karşılıklı ilişki içindedirler. Bu denemeden geçenler O’nun koruyucu özeninin özel nesneleridirler.

97:11   Doğrular için ışık, bir tohum gibi ekilir, bunun anlamı Mesih’in gelişi ile doğruyu yapan kişiye ışık yayılacak ve yüreği içten ve dürüst olan herkes sözle anlatılamayan sevinç yaşayacaktır.

97:12   Bu nedenle, Tanrı’nın doğru halkına bu sevince katılıp O’nun kutsallığını hatırlayarak şükran sunmaları için çağrıda bulunulur. Bu, mezmur için şaşırtıcı bir sondur. Beklentimiz şöyle olabilirdi: “Sevgisini, merhametini, lütfunu ya da yüceliğini hatırlayarak şükran sunun.” Ama şükran sunma nedeni, O’nun kutsallığıdır. Bir zamanlar kutsallığı, bizi huzurundan kovmuştu, ama şimdi Rab İsa’nın tamamladığı kurtuluş sayesinde, kutsallığı bize karşı olmak yerine, bizden yanadır. Bunu hatırladığımızda sevinebiliriz.

 

Kutsal Kitap

1 RAB egemenlik sürüyor, coşsun yeryüzü,
Bütün kıyı halkları sevinsin!
2 Bulut ve zifiri karanlık sarmış çevresini,
Doğruluk ve adalettir tahtının temeli.
3 Ateş yürüyor Onun önünde,
Düşmanlarını yakıyor çevrede.
4 Şimşekleri dünyayı aydınlatır,
Yeryüzü görüp titrer.
5 Dağlar balmumu gibi erir,
RABbin, bütün yeryüzünün Rabbi önünde.
6 Gökler Onun doğruluğunu duyurur,
Bütün halklar görkemini görür.
7 Utansın puta tapanlar,
Değersiz putlarla övünenler!
RABbe tapın, ey bütün ilahlar!
8 Siyon seviniyor yargılarını duyunca, ya RAB,
Yahuda kentleri coşuyor.
9 Çünkü sensin, ya RAB, bütün yeryüzünün en yücesi,
Bütün ilahların üstündesin, çok ulusun.
10 Ey sizler, RABbi sevenler, kötülükten tiksinin.
O sadık kullarının canını korur,
Onları kötülerin elinden kurtarır.
11 Doğrulara ışık,
Temiz yüreklilere sevinç saçar.
12 Ey doğrular, RAB’de sevinç bulun,
Kutsallığını anarak O’na şükredin!

1. Gaebelein, Psalms, s.363.