Mısır’dan Çıkış 15

C. Musa’nın Kurtuluş Ezgisi (15:1-21)

Fısıh; kan aracılığıyla, Kızıldeniz ise güç aracılığıyla kurtuluştan söz eder. Musa’nın ezgisi, Tanrı’nın gücünü övmektedir. Dr. H. C. Woodring, bu ezgiyi ana hatlarıyla şöyle ayırmıştır: 1

Giriş (1. ayet) – Yahve’nin zaferi

Şiirin 1. kıtası (2,3. ayetler) – Rab, Musa’nın gücü, ezgisi ve kurtuluşudur.

Şiirin 2. kıtası (4-13) – Tanrı’nın yaptıkları: Eski düşmanlar karşısında zafer kazanılmasını sağladı, halkını Mısır’dan kurtardı.

Şiirin 3. kıtası (14-18. ayetler) – Tanrı’nın ne yapacağı: Gelecekteki düşmanlar karşısında zafer kazanılmasını sağlamak; halkını miras aldıkları yere götürmek.

Ezginin sonu (19. ayet) – Mısır’ın yenilgisi ve İsrail’in kurtuluşu arasındaki zıtlık.

Miryam bu ezgiye, bir ezgiyle karşılık verdi. Tüm kadınlar oynayarak onu izledi (20, 21. ayetler).

Yaklaşık üç yüz yıl önce İngiliz yorumcu Matthew Henry, bu büyük ruhsal övgü ezgisine duyduğu takdiri ve yorumunu şöyle belirtir:

Bu ezgiyle ilgili gözlemlerimiz:

1.Bildiğimiz en eski ezgidir.

2.Hayranlık uyandıran bir kompozisyondur; üslup yüce ve görkemli, tasvirler canlı ve uygun, ezginin tamamı ise dokunaklıdır.

3.Tanrı’nın yüceliğine adanmış kutsal bir ezgidir. Herhangi bir insanı değil, O’nun adını yüceltme ve yalnızca O’nu övme amacıyla yazılmıştır. Ezgide Rab’bin kutsallığı işlenir ve bu kutsallığa şarkı söylenir.

4.Tipik bir ezgidir. Düşmanları yenildiğinde, müjdeci kilisenin kazandığı zaferler, Musa’nın ve Kuzu’nun ezgisinde bir arada ifade edilir. Musa’nın ezgisi Kızıldeniz üzerinde söylenirken, Kuzu’nun ezgisi, camdan deniz üzerinde söylenmektedir (Va.15:2,3). 2

VIII. SİNA’YA YOLCULUK (15:22 – 18:27)

A. Şur Çölü (15:22-27)

22. ayet, Kızıldeniz’den Sina Dağı’na yapılan yolculuğu içerir. Yolculuğun her adımı, her çağdaki imanlı için ruhsal derslerle doludur. “Acı” anlamına gelen Mara, yaşamın acı deneyimlerinden söz eder. Ağaç, yaşamın acılıklarını tatlıya dönüştüren Golgota çarmıhını ima eder. Rab, Mara’da kendisini, “Şifa Veren Rab” olarak açıklar. Mısırlılar’ın hastalıklarından İsrail’i kurtaracağına söz vermiştir. On iki kuyusu ve yetmiş hurma ağacıyla Elim, çarmıhtan sonra sahip olduğumuz huzur ve yenilenmeyi ifade eder.

 

Kutsal Kitap

1 Musayla İsrailliler RABbe şu ezgiyi söylediler: ‹‹Ezgiler sunacağım RABbe,
Çünkü yüceldikçe yüceldi;
Atları da, atlıları da denize döktü.
2 Rab gücüm ve ezgimdir,
O kurtardı beni.
Odur Tanrım,
Övgüler sunacağım Ona.
Odur babamın Tanrısı,
Yücelteceğim Onu.
3 Savaş eridir RAB,
Adı RABdir.
4 ‹‹Denize attı firavunun ordusunu,
Savaş arabalarını.
Kızıldenizde boğuldu seçme subayları.
5 Derin sulara gömüldüler,
Taş gibi dibe indiler.
6 ‹‹Senin sağ elin, ya RAB,
Senin sağ elin korkunç güce sahiptir.
Altında düşmanlar kırılır.
7 Devrilir sana başkaldıranlar büyük görkemin karşısında,
Gönderir gazabını anız gibi tüketirsin onları.
8 Burnunun soluğu karşısında,
Sular yığıldı bir araya.
Kabaran sular duvarlara dönüştü,
Denizin göbeğindeki derin sular dondu.
9 Düşman böbürlendi:
‹Peşlerine düşüp yakalayacağım onları› dedi,
‹Bölüşeceğim çapulu,
Dileğimce yağmalayacağım,
Kılıcımı çekip yok edeceğim onları.›
10 Üfledin soluğunu, denize gömüldüler,
Kurşun gibi engin sulara battılar.
11 ‹‹Var mı senin gibisi ilahlar arasında, ya RAB?
Senin gibi kutsallıkta görkemli, heybetiyle övgüye değer,
Harikalar yaratan var mı?
12 Sağ elini uzattın,
Yer yuttu onları.
13 Öncülük edeceksin sevginle kurtardığın halka,
Kutsal konutunun yolunu göstereceksin gücünle onlara.
14 Uluslar duyup titreyecekler,
Filist halkını dehşet saracak.
15 Edom beyleri korkuya kapılacak,
Moav önderlerini titreme alacak,
Kenanda yaşayanların tümü korkudan eriyecek.
16 Korku ve dehşet düşecek üzerlerine,
Senin halkın geçinceye dek, ya RAB,
Sahip olduğun bu halk geçinceye dek,
Bileğinin gücü karşısında taş kesilecekler.
17 Ya RAB, halkını içeri alacaksın.
Kendi dağına, yaşamak için seçtiğin yere,
Ellerinle kurduğun kutsal yere dikeceksin, ya Rab!
18 RAB sonsuza dek egemen olacak.››
19 Firavunun atları, savaş arabaları, atlıları denize dalınca, RAB suları onların üzerine çevirdi. Ama İsrailliler denizi kuru toprakta yürüyerek geçtiler.
20 Harunun kızkardeşi Peygamber Miryam tefini eline aldı, bütün kadınlar teflerle, oynayarak onu izlediler.
21 Miryam onlara şu ezgiyi söyledi: ‹‹Ezgiler sunun RABbe,
Çünkü yüceldikçe yüceldi,
Atları, atlıları denize döktü.››
22 Musa İsraillileri Kızıldenizin ötesine çıkardı. Şur Çölüne girdiler. Çölde üç gün yol aldılarsa da su bulamadılar.
23 Maraya vardılar. Ama Maranın suyunu içemediler, çünkü su acıydı. Bu yüzden oraya Marafı adı verildi.
24 Halk, ‹‹Ne içeceğiz?›› diye Musaya yakınmaya başladı.
25 Musa RABbe yakardı. RAB ona bir ağaç parçası gösterdi. Musa onu suya atınca sular tatlı oldu. Orada RAB onlar için bir kural ve ilke koydu, hepsini sınadı.
26 ‹‹Ben, Tanrınız RABbin sözünü dikkatle dinler, gözümde doğru olanı yapar, buyruklarıma kulak verir, bütün kurallarıma uyarsanız, Mısırlılara verdiğim hastalıkların hiçbirini size vermeyeceğim›› dedi, ‹‹Çünkü size şifa veren RAB benim.››
27 Sonra Elim’e gittiler. Orada on iki su kaynağı, yetmiş hurma ağacı vardı. Su kıyısında konakladılar.

1. (15:1-21) Dr. H. C. Woodring, yayınlanmamış notlar, Emmaus Kutsal Kitap Okulu.

2. (15:1-21) Henry, “Exodus”, I:335,336.