Yakup Giriş


YAKUP’UN MEKTUBU

Yazar

William MacDonald


Bu kitap, Tanrı Sözü’nün zenginliğini açık ve kolay anlaşılır hale getirmek için hazırlanan bir Kutsal Kitap yorumudur. Samimi, saygılı, adanmış ve ilmi bir şekilde yazılmıştır. Kişisel tapınma zamanlarınızda ve grupça yapılan Kutsal Kitap çalışmalarınızda kullanmak için uygun bir seçenektir.


This is a Bible commentary that makes the riches of God’s Word clear and easy for you to understand. It is written in a warm, reverent, and devout and scholarly style. It is a good choice for your personal devotions and group Bible study.

© 1995 by William MacDonald, Believer’s Bible Commentary
Christian Missions in Many Lands, Inc.
PO Box 13, Spring Lake, NJ 07762
USA
— All Rights Reserved —


Giriş

“Yakup, peygamber gibi konuşan bir vaizdir. Hıristiyanlara ait ilk eserlerde kullandığı dil –İsa’nın konuşmalarını saymazsak– benzersiz bir etkiye sahipti.” —  Thedor Zahn

I. KUTSAL YAZILAR’DAKİ YERİ

Martin Luther’in Yakup’un Mektubu’nu küçümseyip “önemsiz bir mektup” şeklinde tanımlaması son derece yanlıştı! Yakup’un iyi işlerle ilgili öğrettikleri, kurtulabilmek için iman kadar iyi işlere de gereksinim duyulduğunu öğretenlere karşı savaş açmış olan Luther’in yanılmasına yol açtı. İlk mektuplardan biri olan bu mektubu yanlış anlayan tek kişi o değildi elbette. Bazıları bu bölümü, bir bütünlüğü olmayan “inci dizisine” benzetip, yalnızca bazı paragrafların bütünlük oluşturduğunu öne sürmüşlerdir!

Aslında bu küçük kitap, eğitici türdeki yapıtlar arasında bir başyapıttır. Kitap belirgin bir Yahudi tarzı içermektedir; “Toplandığınız yer” diye çevrilen Grekçe sözcük “havranız” (2:2) anlamındadır ve yalnızca Yahudi topluluklarının toplandıkları yeri belirtir.

Yakup, kısa bir bölüm içinde ruhsal gerçekleri betimlemek için otuz kez doğadan örnekler kullanılmıştır. Bu da bize Rabbimiz’in öğretişlerini anımsatmaktadır.

Bu, pratik uygulamalara yönelik bir mektuptur. Mektupta insanın dilini denetlemesi, zenginlere fazla saygı göstermenin tehlikeleri, yaşamlarımızla imanımızın gerçek olduğunu gösterme gibi pek çok hoşa gitmeyen konuya değinilmektedir.

II. KİTABIN YAZARI

Kutsal Kitap’taki birçok isim, İbranice’den Grekçe, Latince, Fransızca ve İngilizce’ye yapılan çeviriler sırasında değişikliğe uğramıştır. Bunlardan en çok değişenlerden biri de “Yakup”tur ki, İbranice’si “Yaakov”, Grekçe’si “Iakobos” ve İngilizce’si James’tir. Yakup adı Yahudiler arasında çok popülerdi ve Yeni Antlaşma’da bu adla bilinen dört kişi vardır. Bunlardan her birinin bu mektubun yazarı olduğu öne sürülmüşse de, her biri için aynı derecede kanıt ve destek söz konusu olmamıştır.

  1. Zebedi’nin oğlu ve Yuhanna’nın kardeşi olan Elçi Yakup (Mat.4:21). Eğer yazarı Elçi Yakup olsaydı, bu mektubu kabul etmede bu denli uzun süren bir isteksizlik söz konusu olmazdı (aşağıya bakınız). Ayrıca Yakup İ.S. 44 yılında şehit edilmiştir ki, büyük olasılıkla kitap bu tarihte henüz yazılmamıştı.
  2. Alfay’ın oğlu olan Yakup (Mat.10:3). Elçiler listesinde adı geçmekle birlikte hemen hemen hiç tanınmayan biridir. Yazarın, hiçbir tanıtıcı unvan kullanmaksızın, kendisinden “Yakup” diye söz edişi, onun o dönemlerde iyi tanınan birisi olduğunu gösterir.
  3. Yahuda’nın babası olan Yakup (Luk.6:16, bu kişi Yahuda İskariot değildir). Bu kişi çok daha belirsizdir ve kolayca ihtimal dışı sayılabilir.
  4. Rabbimiz’in kardeşi olan Yakup (Mat.13:55; Gal.1:9). Mektubun yazarı büyük olasılıkla bu kişidir. Oldukça iyi tanındığı halde alçakgönüllüdür ve Mesih’le olan kan bağından hiç söz etmez (Yahuda’ya Giriş’e de bakınız). Bu kişi aynı zamanda Yeruşalim’deki toplantıya başkanlık eden ve ölene dek orada kalmış olan kişidir. Yaşamında son derece dikkatli olan ve daha önce Yahudiliğe bağlılığıyla tanınan bir Mesih inanlısıydı. Kısacası, tarih (Josephus) ve kilise geleneğince, böyle bir mektubu yazabilecek bir Mesih inanlısı olarak görülür.
Dışsal Kanıt

İlk kilise babaları (öncüleri) tarafından yalnızca adı anılan ve kendisinden alıntı yapılmayan biri olması itibarıyla Yakup bölümü dışsal kanıt açısından oldukça zayıftır. Muratoryan kanonunda da adı geçmez. Büyük olasılıkla bunun nedeni, mektubun Yeruşalim kaynaklı olması, doğulu Yahudiler’e hitap etmesi ve birçok kişide imanla aklanma konusunda Pavlus’a karşı çıkıyormuş izlenimini uyandırmasıdır.

Bununla birlikte, Athanasius, Jerome, Nazianzuslu Gregory ve Yeruşalim’li Cyril Yakup’tan alıntılar yaparlar. Eusebius, Yakup bölümünün bazı Mesih inanlıları tarafından karşı çıkılan kitaplar arasında olduğunu belirtmekle birlikte, kendisi de ondan Kutsal Kitap’ın bir bölümü olarak alıntı yapar.

İçsel Kanıt

Yakup bölümüyle ilgili içsel kanıtlar oldukça güçlüdür. Yakup’un, Elçilerin İşleri ve Galatyalılar bölümlerinden bildiğimiz üslubu ve Yahudiler’in dünyaya dağılmasıyla ilgili tarihsel bilgiler birbirleriyle uyumludur. Ek olarak, farklı bir öğreti içermeyen böyle bir kitabı taklit etmek için bir neden yoktur. İkinci yüzyılda yazılan taklit kitapların hemen hepsinde ek olarak yanlış öğretilere yer verilir. Josephus bize, Yakup’un yasaya bağlılığından ötürü Yahudiler arasında sevilen birisi olduğunu, ancak yasak olduğunu bile bile Mesih’e tanıklık ettiği için şehit edildiğini anlatır. Bu Yahudi tarihçi, Yakup’un başka bir Hananya’nın buyruğuyla taşlandığını söyler. Eusebius ise Yakup’un tapınağın kulesinden atılıp dövülerek öldürüldüğünü öne sürer. Hegesippus her iki düşünceyi de birleştirir.

Yakup’un Mektubu’ndaki Grek üslubunun Filistli bir Yahudi tarafından ortaya konamayacağı iddiası da onların, seçilmiş kişilerin şaşırtıcı yetenekleri konusundaki cahilliklerini gösterir.

III.TARİH

Josephus, Yakup’un 62 yılında öldürüldüğünü söylediğine göre, mektubun bu tarihten önce yazılmış olması gerekir. Mektup, İ.S. 48 ya da 49 yılında yapılan ve Yakup’un başkanlık ettiği Yeruşalim toplantısı ve orada yasa konusunda alınan kararlardan söz etmediğine göre, İ.S. 45-48 yılları arasında yazılmış olmalıdır.

IV. ÖN OLAYLAR VE KONULAR

Yeni Antlaşma’nın kaleme alınan ilk kitabı sayılabilecek bir konumda olan ve bu nedenle de Yahudi etkileri taşıyan bu kitabın öğretilerinin başka bir döneme ilişkin olduğu düşünülmemelidir. Kitap, hepimize uygulanabilecek ve gereksinim duyulan öğretiler içermektedir.

Yakup, bu amaca varmak için dayanak olarak Rab İsa’nın dağdaki vaazında öğrettiklerini ele alır. Bu, aşağıdaki karşılaştırmalardan da kolayca anlaşılabilir.

 

Konu Yakup Matta’daki Paralelik
Düşmanlık 1:2,12; 5:10 5:10-12
Dua 1:5; 4:3; 5:13-18 6:6-13; 7:7-12
Göz 1:8; 4:8 6:22-23
Zenginlik 1:10-11; 2:6-7 6:19-21, 24-34
Öfke 1:19-20; 4:1 5:22
Yasa 1:25; 2:1,12,13 5:17-44
Dindarlık 1:26-27 6:1-18
Tanrı’nın Yasası 2:8 7:12
Merhamet 2:13 5:7
İman ve Eylem 2:14-26 7:15-27
Ağaç ve Meyvesi 3:11-12 7:16-20
Gerçek Bilgelik 3:13 7:24
Barışı Sağlayanlar 3:17, 18 5:9
Başkalarını Yargılama 4:11,12 7:1-5
Paslanan Servet 5:2 6:19
Ant İçmek 5:12 5:33-37

Bu mektupta sık sık yasaya gönderme yapılarak ondan, “Mükemmel Yasa” (1:25) “Tanrı’nın Yasası” (2:8) ve “Özgürlük Yasası” (2:12) olarak söz edilir. Yakup yasanın, yaşamın koşulu ya da kurtuluşun yolu olduğunu öğretmez. Tersine, lütuf altında olanların doğru yolda yürümesi için yasadan alıntılar yapar.

Yakup ile Süleyman’ın Özdeyişleri kitapları arasında çok sayıda benzerlik mevcuttur. Süleyman’ın Özdeyişleri’nde olduğu gibi, onun tarzı da sert, canlı ve betimleyicidir; sınıflanması zordur. Bilgelik sözcüğü sık sık geçer.

Yakup’ta sık sık geçen diğer bir sözcük de kardeşler sözcüğüdür. Bu sözcük on beş kez geçer ve bize Yakup’un imanlılara yönelik yazmış olduğunu hatırlatır.

Bazı yönlerden Yakup’un Mektubu, Yeni Antlaşma’nın en yetkili kitabıdır. Yakup diğer yazarlara göre çok daha fazla uyarıda bulunmaktadır. 108 ayetlik bu kısa kitapta 54 tane emir kipinde uyarı bulunmaktadır.

 

ANA HATLAR
    Bölüm
I. SELAMLAMA 1:1
II. DENENMELER VE AYARTILAR 1:2-17
III. TANRI’NIN SÖZÜ 1:18-27
IV. AYRIMCILIĞIN AYIPLANMASI 2:1-13
V. İMAN VE EYLEM 2:14-26
VI. DİLİN İYİ VE KÖTÜYE KULLANILMASI 3:1-12
VII. GERÇEK VE SAHTE BİLGELİK 3:13-18
VIII. AÇGÖZLÜLÜK: NEDENİ VE ÇARESİ 4
IX. ZENGİN KİŞİ VE YAŞAYACAĞI PİŞMANLIK 5:1-6
X. SABRIN ÖVÜLMESİ 5:7-12
XI. DUA VE HASTALARIN İYİLEŞMESİ 5:13-20