Yaratılış 2

Yaratılış Bölüm 2

 

2:1-3   Tanrı yedinci günde yaratma eylemini bitirip dinlendi. Yorulduğu için dinlenmedi; başarıyla tamamlanmış bir işin doyumunun sonucu olan bir dinlenmeydi bu. Tanrı, o tarihlerde insana Şabat Günü’nü tutmasını buyurmamış olmasına rağmen, yedi günden birinde dinlenme ilkesini öğretiyordu.

2:4-6   RAB Tanrı (Yehova, Elohim) adı ilk kez 4. ayette ortaya çıkar, RAB Tanrı adı, insanın yaratılışından sonra kullanılmıştır (1:27). Elohim olarak Tanrı, Yaratıcı’dır. Yehova olarak, insan ile antlaşma ilişkisinde bulunan Tanrı’dır. Bunu göremeyen bazı Kutsal Kitap eleştirmenleri, Tanrı’nın bu farklı adlarının farklı yazarlardan kaynaklandığı sonucuna varmışlardır.

Göğün ve yerin yaratılış öyküsü (4. ayet), 1. bölümde tanımlanan başlangıçlara işaret eder. 5. ayette şunları okuruz: “Yeryüzünde yabanıl bir fidan<, bir ot bile bitmemişti.” Bu ayet, 1:10’daki, bitkiler görünmeden önce kuru toprak göründüğünde yeryüzünde varolan koşulları tanımlar. Yeryüzünü sulayan yağmur değil, yerden yükselen buhardı.

2:7   Burada insanın yaratılış öyküsü daha ayrıntılı biçimde anlatılır. Tanrı insanın bedenini topraktan yarattı, ama insan burnuna üflenen yaşam soluğu ile yaşayan bir varlık haline geldi. Adem (“kırmızı” ya da “toprak”) yaratıldığı kırmızı toprağın adıyla anıldı.

2:8-14   Tanrı’nın Aden’de diktiği bahçe doğuda, Filistin’in doğusundaydı. Hiddekel (Dicle) ve Fırat nehirleri yakınlarında, Mezopotamya bölgesindeydi. İyilik ve kötülüğü bilme ağacı insanın itaatini deneyecekti. Bu ağacın meyvesinden yemek yanlıştı, çünkü Tanrı yanlış olduğunu söylemişti. Farklı biçimlerde aynı meyve bugün halen bizlerle birliktedir.

2:15-23   Buyruk yerine getirilmediğinde, cezası ölümdü (17. ayet): Ani ruhsal ölüm ve süreç içindeki fiziksel ölüm. Hayvanlara ve kuşlara isim veren Adem, onların dişi ve erkek olduklarının farkına varmıştı. Her birinin kendisine benzer, ama yine de farklı bir eşi bulunmaktaydı. Bu durum, Adem’in kendisine uygun bir yardımcı aramasına neden oldu. Adem’in gelini, Adem uyurken kaburga kemiklerinden biri alınarak yaratıldı. Bu nedenle, Mesih’in gelini, Mesih’in tarifsiz acılar çekerek döktüğü yaşam kanıyla güvenlik altına alınmıştır. Kadın, erkeğin üzerinde baskı kurması için Adem’in başından ya da erkek tarafından ezilmek için onun ayaklarından oluşturulmadı. Erkek tarafından korunmak için kolunun altından, sevilmek için yüreğinin yakınından yaratıldı.

Günah dünyaya girmeden önce Tanrı insana yeryüzünün denetimini vermişti. Pavlus bu gerçeği şu temele dayandırır: Yaratılış düzeni (önce erkek yaratıldı) ve yaratılış amacı (kadın erkek için yaratıldı) (1Ko.11:8,9). Aynı zamanda, ilk günahı işleyen Havva olmasına rağmen, Adem Havva’nın başı olduğu için, günahın Adem aracılığıyla dünyaya girdiği söylenir. Adem, baş konumunda olduğu için sorumluydu.

19. ayet, dilimizdeki farklı bir fiil zamanıyla daha netleşir: 1Rab Tanrı hayvanların tümünü yaratmıştı.” Tanrı, insanı yaratmadan önce, hayvanları yaratmıştı.

2:24   24. ayetteki sözlerle Tanrı’nın tek eşle evliliği kurduğunu görüyoruz. Tüm tanrısal kurumlar gibi evlilik de insanın iyiliği için düzenlenmişti ve saflığı bozulamazdı. Evlilik bağı, Mesih ve kilisesi arasındaki varolan ilişkiyi simgelemektedir (Ef.5:22-32).

2:25   Adem ve Havva, Aden bahçesinde çıplaktılar, henüz utanç nedir bilmiyorlardı.

 

Kutsal Kitap

1 Gök ve yer bütün öğeleriyle tamamlandı.
2 Yedinci güne gelindiğinde Tanrı yapmakta olduğu işi bitirdi. Yaptığı işten o gün dinlendi.
3 Yedinci günü kutsadı. Onu kutsal bir gün olarak belirledi. Çünkü Tanrı o gün yaptığı, yarattığı bütün işi bitirip dinlendi.
4 Göğün ve yerin yaratılış öyküsü: RAB Tanrı göğü ve yeri yarattığında,
5 yeryüzünde yabanıl bir fidan, bir ot bile bitmemişti. Çünkü RAB Tanrı henüz yeryüzüne yağmur göndermemişti. Toprağı işleyecek insan da yoktu.
6 Yerden yükselen buhar bütün toprakları suluyordu.
7 RAB Tanrı Ademi topraktan yarattı ve burnuna yaşam soluğunu üfledi. Böylece Adem yaşayan varlık oldu. kaynakları››.
8 RAB Tanrı doğuda, Adende bir bahçe dikti. Yarattığı Ademi oraya koydu.
9 Bahçede iyi meyve veren türlü türlü güzel ağaç yetiştirdi. Bahçenin ortasında yaşam ağacıyla iyiyle kötüyü bilme ağacı vardı.
10 Adenden bir ırmak doğuyor, bahçeyi sulayıp orada dört kola ayrılıyordu.
11 İlk ırmağın adı Pişondur. Altın kaynakları olan Havila sınırları boyunca akar.
12 Orada iyi altın, reçine ve oniks bulunur.
13 İkinci ırmağın adı Gihondur, Kûş sınırları boyunca akar.
14 Üçüncü ırmağın adı Dicledir, Asurun doğusundan akar. Dördüncü ırmak ise Fırattır.
15 RAB Tanrı Aden bahçesine bakması, onu işlemesi için Ademi oraya koydu.
16 Ona, ‹‹Bahçede istediğin ağacın meyvesini yiyebilirsin›› diye buyurdu,
17 ‹‹Ama iyiyle kötüyü bilme ağacından yeme. Çünkü ondan yediğin gün kesinlikle ölürsün.››
18 Sonra, ‹‹Ademin yalnız kalması iyi değil›› dedi, ‹‹Ona uygun bir yardımcı yaratacağım.››
19 RAB Tanrı yerdeki hayvanların, gökteki kuşların tümünü topraktan yaratmıştı. Onlara ne ad vereceğini görmek için hepsini Ademe getirdi. Adem her birine ne ad verdiyse, o canlı o adla anıldı.
20 Adem bütün evcil ve yabanıl hayvanlara, gökte uçan kuşlara ad koydu. Ama kendisi için uygun bir yardımcı bulunmadı.
21 RAB Tanrı Ademe derin bir uyku verdi. Adem uyurken, RAB Tanrı onun kaburga kemiklerinden birini alıp yerini etle kapadı.
22 Ademden aldığı kaburga kemiğinden bir kadın yaratarak onu Ademe getirdi.
23 Adem, ‹‹İşte, bu benim kemiklerimden alınmış kemik,
Etimden alınmış ettir›› dedi, ‹‹Ona ‹Kadın› denilecek,
Çünkü o adamdan alındı.›› türemiştir.
24 Bu nedenle adam annesini babasını bırakıp karısına bağlanacak, ikisi tek beden olacak.
25 Adem de karısı da çıplaktılar, henüz utanç nedir bilmiyorlardı.

1. İbranice’de yalnızca iki zaman bulunur: Geçmiş zaman ve bitmemiş bir ey­lem gösteren zaman. Dilimize çevrilirken en iyi olan kesin fiil biçiminin hangisi olaca­ğına, fiilin içinde bulunduğu koşullar ve çevre karar verir.