Yasa’nın Tekrarı 10

10:1-5   Bu paragraf, yasanın ikinci verilişi ve Antlaşma Sandığı’ndaki iki levhanın yenilenmesinden söz eder. 3. ayet, ağaçtan sandığı Musa’nın kendisinin yaptığını belirtmez, Musa sandığı yaptırtmıştır. Genellikle yaptırılan bir şeyi, yaptıran kişinin kendisi yaptığı söylenir.

10:6-9   6 ve 7. ayetler, bu noktada aniden değişirler. Aslında bu ayetler, daha sonraki bir tarihte meydana gelen olayları kaydeden bir parantez niteliğindedirler. Ama okuyucuyu Harun’un öldüğü zamana döndürürler.

Mosera, büyük olasılıkla Harun’un öldüğü dağ olan Hor Dağı’nın bulunduğu yerdeki bir bölgeydi (Say.20:25-28). Mosera’nın yeri tam olarak bilinmemektedir. Belki de Harun’un ölümünden söz edilmesi, Musa’nın kâhinlik konusunda düşünmesine neden oldu ve bu nedenle Levililer’in kâhin oymağı olarak seçilmeleri konusuna geri döndü (8, 9. ayetler). Kâhinliğin üç işlevi 8. ayette verilir:

  1. Antlaşma Sandığı’nı taşımak;
  2. Kendisine hizmet etmek üzere, Rab’bin önünde durmak;
  3. Rab’bin adıyla kutsamak. Kâhinlik konusundaki kurallar, Kenan ülkesine girmek üzere olan kuşak için önemliydi.

10:10,11   Musa halka tekrar, kendisinin kırk gün, kırk gece Sina Dağı’nda halk için nasıl aracılık ettiğini hatırlattı. Tanrı Musa’yı işitmiş, yargıdan vazgeçmiş ve onlara ülkeyi mülk edinmelerini söylemişti.

10:12-22   Yehova’nın halkına duyduğu arzu şu sözlerde özetlenir: “KorkunYürüyünSevinKulluk edinKurallarına uyun” (12, 13. ayetler). Tanrı’nın tüm buyrukları halkın iyiliği için tasarlanmıştı (13b. ayeti). Musa, halkı Tanrı’nın yüceliği nedeniyle O’na itaat etmesi için teşvik etti (14. ayet) ve İsrail’i kendi halkı olarak seçti (15. ayet), Tanrı, halkına doğruluk ve adaletle davrandı (17-20. ayetler). Geçmişte de halkına her zaman iyilik etmişti (21, 22. ayetler). İtaat eden yürek, sünnet edilmiş bir yürektir (16. ayet).

 

Kutsal Kitap

1 ‹‹O zaman RAB bana, ‹Öncekiler gibi iki taş levha kes ve dağa, yanıma çık› dedi, ‹Ağaçtan bir sandık yap.
2 Parçaladığın önceki levhalara yazılı buyrukları yeni levhalara yazacağım. Sonra onları sandığa koyacaksın.›
3 ‹‹Böylece akasya ağacından bir sandık yaptım. Öncekiler gibi iki taş levha kestim. İki levhayı da alıp dağa çıktım.
4 RAB dağda toplandığınız gün ateşin içinden size bildirdiği On Buyruku, daha önce yaptığı gibi, bu levhalara yazdı ve bana verdi.
5 Sonra dönüp dağdan indim. RABbin buyruğu uyarınca, levhaları yaptığım sandığa koydum. Orada duruyorlar.››
6 -İsrailliler Yaakanoğullarına ait kuyulardan ayrılıp Moseraya gittiler. Harun orada öldü ve gömüldü. Yerine oğlu Elazar kâhin oldu.
7 İsrailliler oradan Gudgodaya, sonra da akarsular bölgesi olan Yotvataya göç ettiler.
8 O zaman RAB, kendi Antlaşma Sandığını taşıması, kendisine hizmet etmek üzere önünde durması ve Onun adıyla kutsaması için Levililer oymağını ayırdı. Bugün de aynı görevi yapıyorlar.
9 Bu yüzden Levililer kardeşleri olan öbür oymaklar gibi pay ve mülk almadılar. Tanrınız RABbin onlara verdiği söz uyarınca onların mirası RABdir.-
10 ‹‹Daha önce yaptığım gibi dağda kırk gün, kırk gece kaldım. RAB yine yakarışımı duydu ve sizi yok etmek istemedi.
11 Sonra, ‹Kalk, git› dedi, ‹Onları atalarına ant içerek söz verdiğim ülkeye götür. Gidip orayı mülk edinsinler.› ››
12 ‹‹Şimdi, ey İsrail halkı, Tanrınız RAB sizden ne istiyor? Yalnız şunu istiyor: Tanrınız RABden korkun, Onun yollarında yürüyün, Onu sevin; bütün yüreğinizle, bütün canınızla Ona kulluk edin;
13 üzerinize iyilik gelsin diye bugün size bildirdiğim buyruklarına, kurallarına uyun.
14 Gökler de, göklerin gökleri de, yeryüzü ve içindeki her şey Tanrınız RABbindir.
15 Öyleyken RAB atalarınızı sevdi, onlara bağlandı. Bugün olduğu gibi, onların soyu olan sizleri bütün halkların arasından seçti.
16 Yüreklerinizi RABbe adayın, bundan böyle dikbaşlı olmayın.
17 Çünkü Tanrınız RAB, tanrıların Tanrısı, rablerin Rabbidir. O kimseyi kayırmayan, rüşvet almayan, ulu, güçlü, heybetli Tanrıdır.
18 Öksüzlerin, dul kadınların hakkını gözetir. Yabancıları sever, onlara yiyecek, giyecek sağlar.
19 Siz de yabancıları seveceksiniz. Çünkü Mısırda siz de yabancıydınız.
20 Tanrınız RABden korkun, Ona kulluk edin. Ona bağlı kalın ve Onun adıyla ant için.
21 O övgünüzdür. Gözlerinizle gördüğünüz o büyük, heybetli belirtileri sizin için gerçekleştiren Tanrınızdır.
22 Mısır’a giden atalarınız yetmiş kişiydi. Şimdiyse Tanrınız RAB sizi göklerdeki yıldızlar kadar çoğalttı.›› sünnet edin››.