Yasa’nın Tekrarı 5

II. MUSA’NIN HALKA İKİNCİ SESLENİŞİ – ÜLKEDE BUYRUKLARA ÖZEN GÖSTERMEK (SAF KALMAK) (5-28. Bölümler)

A. Sina Antlaşması’nın Gözden Geçirilişi (5. Bölüm)

5:1-6   5. bölümde, Sina Dağı’nda (Horev) verilen On Buyruk tekrar gözden geçirilmektedir. 3. ayette, “atalarımızla değil” ifadesine dikkat edin. Antlaşma atalar ile yapılmıştı, ama İsrailoğulları’nın gelecekteki kuşakları için de geçerliydi.

5:7-21   On Buyruk:

  1. Benden başka tanrın olmayacak (7. ayet).
  2. Tapınmak için, herhangi bir canlıya benzer oyma put yapmayacaksın (8-10. ayetler). Bu buyruk, ilk buyruğun tekrarı değildir. İnsanlar, hayali varlıklara ya da güneş ve aya, putlar olmadan da tapabilirler. Tanrı’dan nefret eden çocuklar, babalarınınkiyle aynı cezayı çekeceklerdi (9. ayet).
  3. Rab’bin adı boş yere ağza alınmayacaktı (11. ayet).
  4. Şabat Günü kutsal sayılacaktı (12-15. ayetler). Burada, Şabat’ı kutlamak için Mısır’dan Çıkış 20:8-11 ayetlerinden farklı bir neden verilmiştir (Tanrı’nın yaratılıştan sonra dinlenmesi). Yahudiler, Mısır’da köle olduklarını hatırlamalıydılar (15. ayet). Bu iki neden, tamamlayıcı nitelikte olup birbirleriyle çelişkili değillerdir.
  5. Anne babaya saygı gösterilecekti (16. ayet).
  6. Adam öldürmek yasaktı (17. ayet).
  7. Zina etmek yasaktı (18. ayet).
  8. Çalmak yasaktı (19. ayet).
  9. Bir komşuya karşı yalan yere tanıklık etmek yasaktı (20. ayet).
  10. 10.Kötü gözle bakmak yasaktı (21. ayet).

5:22   J. A. Thompson bu ayet hakkında şu yorumu yapar:

“Başka bir şey eklemedi” ifadesi, alışılmışın dışındadır. Bu buyruklar, antlaşmanın temel taleplerinin öylesine güzel bir özetiydiler ki, başka bir yasa eklenmesine gerek kalmıyordu şeklinde düşünülebilir. Tüm diğer yasalar, bu temel ilkelerin yalnızca bir yorumu ve uzantısıydı. Diğer bir seçenek ise, Rab bu On Buyruk’u titizlikle bildirdiğinde, bu ifadenin özel bir duruma işaret edebileceği yönündedir. Diğer yasalar farklı durumlarda verilmiş olmalıydılar, çünkü Tanrı tarafından verilen ve İsrail’de bilinen yasanın toplam miktarı daha fazlaydı. 1

5:23-33   Yasa verildiğinde, halk Tanrı’nın yüceliğini ve büyüklüğünü görerek dehşete düştü ve öleceklerini düşündüler. Musa’yı, Rab’le konuşması için gönderdiler ve söyleyeceği her şeyi yapacaklarına söz verdiler. (Böyle bir sözü hiç düşünmeden verdiklerinde, kendi günahkârlık ve çaresizliklerinin farkında değillerdi.) Sonuç olarak, yasa ve kuralların tamamı, Musa aracılığıyla verildi. On Buyruk, tüm ulusa Sina Dağı’ndayken sözlü olarak bildirildi (30, 31. ayetler).

29. ayette Rab, halkın yasaya itaat edeceği konusundaki vaadi üzerinde durmak yerine, “korksalar ve istekli olsalardı” ifadesini kullanıyor (18:16-18 ile karşılaştırın). Tanrı onların, buyruklarına uyacak bir yüreğe sahip olmadıklarını biliyordu. Keşke böyle bir yüreğe sahip olsalardı, o zaman onları bol bol bereketleyebilirdi (28-33. ayetler).

 

Kutsal Kitap

1 Musa bütün İsraillileri bir araya toplayarak şöyle dedi: ‹‹Ey İsrail, bugün size bildireceğim kurallara, ilkelere kulak verin! Onları öğrenin ve onlara uymaya dikkat edin!
2 Tanrımız RAB Horev Dağında bizimle bir antlaşma yaptı.
3 RAB bu antlaşmayı atalarımızla değil, bizimle, bugün burada sağ kalan hepimizle yaptı.
4 RAB dağda ateşin içinden sizinle yüz yüze konuştu.
5 O zaman RABbin sözünü size bildirmek için RAB ile sizin aranızda durdum. Çünkü siz ateşten korkup dağa çıkmadınız. RAB şöyle seslendi:
6 ‹‹ ‹Seni Mısırdan, köle olduğun ülkeden çıkaran Tanrın RAB benim.
7 ‹‹ ‹Benden başka tanrın olmayacak.
8 ‹‹ ‹Kendine yukarıda gökyüzünde, aşağıda yeryüzünde ya da yer altındaki sularda yaşayan herhangi bir canlıya benzer put yapmayacaksın.
9 Putların önünde eğilmeyecek, onlara tapmayacaksın. Çünkü ben, Tanrın RAB, kıskanç bir Tanrıyım. Benden nefret edenin babasının işlediği suçun hesabını çocuklarından, üçüncü, dördüncü kuşaklardan sorarım.
10 Ama beni seven, buyruklarıma uyan binlerce kuşağa sevgi gösteririm.
11 ‹‹ ‹Tanrın RABbin adını boş yere ağzına almayacaksın. Çünkü RAB, adını boş yere ağzına alanları cezasız bırakmayacaktır.
12 ‹‹ ‹Tanrın RABbin buyruğu uyarınca Şabat Gününü tut ve kutsal say.
13 Altı gün çalışacak, bütün işlerini yapacaksın.
14 Ama yedinci gün bana, Tanrın RABbe Şabat Günü olarak adanmıştır. O gün sen, oğlun, kızın, erkek ve kadın kölen, öküzün, eşeğin ya da herhangi bir hayvanın, aranızdaki yabancılar dahil, hiçbir iş yapmayacaksınız. Öyle ki, senin gibi erkek ve kadın kölelerin de dinlensinler.
15 Mısırda köle olduğunu ve Tanrın RABbin seni oradan güçlü ve kudretli eliyle çıkardığını anımsayacaksın. Tanrın RAB bu yüzden Şabat Gününü tutmanı buyurdu.
16 ‹‹ ‹Tanrın RABbin buyruğu uyarınca annene babana saygı göster. Öyle ki, ömrün uzun olsun ve Tanrın RABbin sana vereceği ülkede üzerine iyilik gelsin.
17 ‹‹ ‹Adam öldürmeyeceksin.
18 ‹‹ ‹Zina etmeyeceksin.
19 ‹‹ ‹Çalmayacaksın.
20 ‹‹ ‹Komşuna karşı yalan yere tanıklık etmeyeceksin.
21 ‹‹ ‹Komşunun karısına kötü gözle bakmayacaksın. Komşunun evine, tarlasına, erkek ve kadın kölesine, öküzüne, eşeğine, hiçbir şeyine göz dikmeyeceksin.›
22 ‹‹RAB bu sözleri dağda ateşin, bulutun, koyu karanlığın içinden bütün topluluğunuza yüksek sesle söyledi. Başka bir şey eklemedi. Sonra bunları iki taş levha üstüne yazıp bana verdi.
23 ‹‹Dağ alev alev yanarken karanlığın içinden sesi duyduğunuzda bütün oymak başlarınız ve ileri gelenlerinizle bana yaklaştınız.
24 ‹Tanrımız RAB bize yüceliğini ve büyüklüğünü gösterdi› dediniz, ‹Ateşin içinden sesini duyduk. Bugün Tanrının insanla konuştuğunu ve insanın ölmediğini gördük.
25 Neden şimdi ölelim? Bu büyük ateş bizi yakıp yok edecek. Tanrımız RABbin sesini bir daha duyarsak öleceğiz.
26 Ateşin içinden seslenen, yaşayan Tanrının sesini bizim gibi duyup da sağ kalan var mı?
27 Sen git, Tanrımız RABbin söyleyeceklerini dinle. Sonra Tanrımız RABbin bütün söylediklerini bize anlat. Biz de kulak verip uyacağız.›
28 ‹‹RAB benimle yaptığınız konuşmayı duyunca, şöyle dedi: ‹Bu halkın sana neler söylediğini duydum. Bütün söyledikleri doğrudur.
29 Keşke benden korksalardı ve bütün buyruklarıma uymak için her zaman yürekten istekli olsalardı! O zaman kendilerine ve çocuklarına sürekli iyilik gelirdi.
30 ‹‹ ‹Git, çadırlarına dönmelerini söyle.
31 Ama sen burada yanımda dur. Sana bütün buyrukları, kuralları, ilkeleri vereceğim. Bunları halka sen öğreteceksin. Öyle ki, mülk edinmek için kendilerine vereceğim ülkede hepsine uysunlar.›
32 ‹‹Tanrınız RABbin size buyurduklarına uymaya özen gösterin. Onlardan sağa sola sapmayın.
33 Tanrınız RAB’bin size buyurduğu yollarda yürüyün. Öyle ki, mülk edineceğiniz ülkede sağ kalasınız, başarılı ve uzun ömürlü olasınız.››

1. Thompson, Deuteronomy, s.119.