Yeşaya 38

B.Hizkiya’nın Hastalığı ve İyileşmesi (38. Bölüm)

38:1-8   38’inci bölüm, 37’nci bölümü, tarihsel sıraya göre izlemez, çünkü 6’ncı ayette Hizkiya’ya Asur tehdidinden kurtarılacağı vaat edilir. Oysa bir önceki bölümün sonunda bu tehdit zaten sona ermişti.

Hizkiya’nın hastalığı ağırlaştığında, Tanrı’ya ömrünü uzatması için yalvarır. Babası Davut’un Tanrısı da ona on beş yıllık bir süre tanır. İyileşeceğinin ve Sanherib’in saldırısının geri püskürtüleceğinin bir işareti olarak Tanrı, batmakta olan güneşin Ahaz’ın inşa ettiği basamakların üzerine düşen gölgesini on basamak kısaltacağını söyler. 8’inci ayetin İbranicesi’ni anlamak güçtür, ama büyük olasılıkla Ahaz, zamanı gösteren basamakları olan bir dikilitaş inşa etmiş ve Tanrı mucizevi bir şekilde Hizkiya kendisini izlerken, gölgeyi on basamak kısaltmıştır.

38:9-15   Hizkiya iyileşmesini kutlamak amacıyla bir şiir ya da bir mezmur yazar. Bu şiir, tarihi bölümün eşsiz bir parçasıdır; 2.Krallar’la benzerliği yoktur. Yaşamının olgunluk döneminde öleceğini hissettiğinde duyduğu üzüntüyü ifade ederek şiire başlar. Rab’bi göremeyecektir, yani Rab’bin iyiliğini tadamayacak ve insanların arasından kesilip alınacaktır. Yaşamı, bir çobanın yıkılan çadırı gibi sona ermekte ya da dokuma tezgahından kesilen bitmiş kumaş gibi yaşayanlar arasından alınmaktadır. Sıkıntısını, duyduğu acıyı ve Tanrı’nın vuruşu altındaki çaresizliğini içten yalvarışlarla tanımlar.

38:16-20   Ama 16’ncı ayette konu değişir. Hizkiya, insanların bu acılarla yaşadıklarını ve bu acıların insan karakteri üzerinde olumlu bir etkisi olduğunu kabul eder. Tanrı onu, günahlarını bağışladığının bir belirtisi olarak ölümden kurtarmıştır. 18’inci ayet, Eski Antlaşma kutsallarının sahip olduğu, bedenden ayrılmış durumun belirsiz görüşünü yansıtır. Ama şimdi diri olduğu için, Rab’be şükran sunabilir ve çocuklarına Tanrı’nın sadakatini anlatabilirdi. Yaşadığı sürece Rab’bi övmeye kararlıdır.

38:21,22   Bu iki ayetin, tarih sırası açısından 6 ve 7’nci ayetler arasında yer almaları uygundur. Kelly şöyle yazar: Ayetlerin yeriyle Tanrı bize zayıflıkları ne olursa olsun kendisine ait olanlara duyduğu ilgiyi gösterir. Görevlendirdiği araçları ve belirtiyi neden verdiğini açıklar.” 1

Matthew Henry, bu bölümden şifa konusunda iki yararlı ders çıkartır:

  1. Tanrı’nın vaatlerinin yerini hiçbir şey alamaz. Bunlar canlandırmak ve teşvik etmek içindir. Hizkiya iyileşeceğinden emindir, ama yine de bir incir pestili alarak çıbanın üzerine koyması gerekir (21. ayet). Eğer Tanrı’ya bize yardım etmesi için dua ettiğimizde dualarımızı gayretlerimizle desteklemezsek, Tanrı’ya güvenmiş değil, O’nu denemiş oluruz…
  2. Yaşamayı ve sağlıklı olmayı arzularken ulaşmamız gereken nokta, Tanrı’yı yüceltmek, iyilik yapmak, kendimizi bilgide ve lütufta, cennetteki buluşma için geliştirmektir. 2
 

Kutsal Kitap

1 O günlerde Hizkiya ölümcül bir hastalığa yakalandı. Amots oğlu Peygamber Yeşaya ona gidip şöyle dedi: ‹‹RAB diyor ki, ‹Ev işlerini düzene sok. Çünkü iyileşmeyecek, öleceksin.› ››
2 Hizkiya yüzünü duvara dönüp RABbe yalvardı:
3 ‹‹Ya RAB, yürekten bir sadakatle önünde nasıl yaşadığımı, gözünde iyi olanı yaptığımı anımsa lütfen.›› Sonra acı acı ağlamaya başladı.
4 Bunun üzerine RAB Yeşayaya seslendi:
5 ‹‹Git, Hizkiyaya şunu söyle: ‹Atan Davutun Tanrısı RAB diyor ki: Duanı işittim, gözyaşlarını gördüm. Bak, ömrünü on beş yıl daha uzatacağım.
6 Bu kenti savunacak, seni de kenti de Asur Kralının elinden kurtaracağım.
7 Sözümü gerçekleştireceğime ilişkin sana vereceğim belirti şu olacak:
8 RAB, batmakta olan güneşin Ahazın inşa ettiği basamakların üzerine düşen gölgesini on basamak kısaltacak.› ›› Böylece batmakta olan güneşin gölgesi on basamak kısaldı.
9 Yahuda Kralı Hizkiya hastalanıp iyileştikten sonra şunları yazdı:
10 ‹‹Hayatımın baharında ölüler diyarının kapılarından geçip
Ömrümün geri kalan yıllarından yoksun mu kalmalıyım?›› demiştim,
11 ‹‹Yaşayanlar diyarında RABbi, evet, RABbi bir daha görmeyeceğim,
Bu dünyada yaşayanlar gibi insan yüzü görmeyeceğim bir daha.
12 Evim bir çoban çadırı gibi bozuldu, alındı elimden.
Dokumacı gibi dürdüm yaşamımı, RAB tezgahtan beni kesti,
Bir gün içinde sonumu getiriverdi.
13 Sabırla bekledim sabaha kadar,
RAB bir aslan gibi kırdı bütün kemiklerimi,
Bir gün içinde sonumu getiriverdi.
14 Kırlangıç gibi, turna gibi acı acı öttüm,
Güvercin gibi inledim, gözlerim yoruldu yukarı bakmaktan.
Ya Rab, eziyet çekiyorum,
Yardım et bana.
15 ‹‹Ne diyeyim? Bana seslenen de bunu yapan da Rabdir.
Tattığım bu acılardan sonra daha dikkatli yaşayacağım.
16 Ya Rab, insanlar bunlarla yaşarlar.
Canım da bunların sayesinde yaşıyor.
İyileştirdin, yaşattın beni!
17 Çektiğim bunca acı esenlik bulmam içindi.
Beni sevdiğin için yıkım çukuruna düşmekten alıkoydun,
Günahlarımı arkana attın.
18 Çünkü ölüler diyarı sana şükredemez,
Ölüm övgüler sunmaz sana.
Ölüm çukuruna inenler senin sadakatine umut bağlayamaz.
19 Diriler, yalnız diriler
Bugün benim yaptığım gibi sana şükreder;
Babalar senin sadakatini çocuklarına anlatır.
20 Beni kurtaracak olan RABdir.
Ömrümüz boyunca Onun tapınağında
Telli çalgılarımızı çalacağız.››
21 Yeşaya, ‹‹İncir pestili getirin, Hizkiyanın çıbanına koyun, iyileşir›› demişti.
22 Hizkiya da, ‹‹RAB’bin Tapınağı’na çıkacağıma ilişkin belirti nedir?›› diye sormuştu.

1. Kelly, Isaiah, s.289.

2. Henry, Isaiah, VI:209.