Yeşaya 51

3. Doğru Yönetici Olarak Mesih (51:1 – 52:12)

51:1-3   İsrail’de kurtuluş özleyen herkes, Tanrı’nın kendilerini nasıl taş ocağından (Mezopotamya’dan) kurtardığını hatırlamalıdır. Tanrı’nın İbrahim ve Sara’ya nasıl lütfettiğini, onları kutsayıp çoğalttığını düşünerek kendilerini teşvik etmeli, Siyon’u da teselli edeceği vaadiyle yüreklenmelidirler. Dinlemeleri için üç (1, 4, 7. ayetler), uyanmaları için üç çağrı yapılır (51:9,17; 52:1).

51:4-6   Bin yıllık dönem sırasında Mesih yalnızca İsrailliler’e değil ulusların halklarına da egemen olacaktır. Krallık sona erdiğinde, gökler ve yeryüzü ortadan kaldırılacak, tüm imansızlar mahvolacak, ama Tanrı halkı sonsuza kadar güvenlik içinde yaşayacaktır.

51:7,8   Rab sağ kalanları büyük sıkıntı dönemindeki karanlık günler sırasında üzerlerine gelecek olan insan gazabından korkmamaları için uyarır. Çünkü kötü adamın sonu mühürlenmiştir ve Tanrı halkının kurtuluşu kesindir.

51:9-11   Bu sözler, sağ kalanları harekete geçirir. Tanrı geçmişte halkını Mısır (Rehav) ve firavundan (simgesi yılan) kurtarmıştı; denizi kurutmuş ve halkını karşıya geçirmişti. Sağ kalanlar, Tanrı’dan aynı şeyi yine yapmasını istediler. Tanrı’nın geçmişteki müdahalesini anımsamak, esirlerin kurtarılacaklarını ve Siyon’a döneceklerini önceden görebilmelerini sağlar. F. C. Jennings bu olayı çok güzel biçimde tanımlar:

Şimdiye kadar peşinden umutsuzca koştukları sevinç ve mutluluk, şimdi başlarını bir çelenk gibi süslemektedir. İçinden geçtikleri fırtına, kalın bir bulut gibi, tüm inilti ve gözyaşlarını beraberinde götürerek onlardan ayrılmaktadır! 1

51:12-16   Rab, burada zorba Nebukadnessar’dan ya da gelecekteki günah adamından korkanlara bir teselli mesajı verir. Korkmaları gereken, gökleri geren, yeryüzünün temellerini atan Rab’dir; o zaman zayıf insandan korkmayacaklardır. Zincire vurulmuş tutsaklar çok yakında özgürlüğe kavuşacak, ölüm çukuruna inmeyecek ve aç kalmayacaklardır. Bu tutsaklar o zaman Koreş tarafından özgür bırakılmışlardı ve Mesih’in yüceliği içinde görüneceği zaman da özgürlüklerine kavuşacaklardı. Rab bunları gerçekleştirecektir; en yüce olan aynı zamanda en yakın olandır, halkını elinin gölgesiyle saklar. Dünyaya Müjde’yi yayabilmeleri için ağızlarına sözlerini koyar. 16’ncı ayet aynı zamanda Rab İsa’ya da uyarlanabilir. Baba, Mesih’in ağzına sözlerini koymuştur. Bin yıllık dönemin yeni göklerini ve yeni yeryüzünü yerleştirmesi için O’nu korumuş ve donatmıştır. Siyon’a, “Halkım sensin” diyecektir.

51:17-20   “Uyan… uyan!” Oğullarının hiçbiri ona yol göstermediğinde, kıtlık ve kılıçla harap edildiğinde, insanları ağa düşmüş ve tükenmiş bir ceylan gibi çaresiz kaldıklarında, Yeruşalim’e sıkıntının karanlık gecesinin bittiğini ve artık uyanmasını buyurur.

51:21-23   Yeruşalim’i sersemleten gazap kasesini elinden almış ve kaseyi Yeruşalim’e zalimce ve acımasızca davranarak eziyet etmenin sınırlarını aşmış olan düşmanlarının eline vermiştir.

 

Kutsal Kitap

1 ‹‹Doğruluğun ardından giden,
RABbe yönelen sizler, beni dinleyin:
Yontulduğunuz kayaya,
Çıkarıldığınız taş ocağına bakın.
2 Atanız İbrahime, sizi doğuran Saraya bakın.
Çağırdığımda tek kişiydi İbrahim,
Ama ben onu kutsayıp çoğalttım.››
3 RAB Siyonu ve bütün yıkıntılarını avutacak.
Siyon çölünü Adene, bozkırı RABbin bahçesine döndürecek.
Orada coşku, sevinç,
Şükran ve ezgi olacak.
4 ‹‹Beni dinle, ey halkım,
Bana kulak ver, ey ulusum!
Yasa benden çıkacak,
Halklara ışık olarak adaletimi yerleştireceğim.
5 Zaferim yaklaştı,
Kurtarışım ortaya çıktı.
Halkları gücümle yöneteceğim.
Kıyı halkları bana umut bağladı,
Umutla gücümü bekliyorlar.
6 Başınızı kaldırıp göklere bakın,
Aşağıya, yeryüzüne bakın.
Çünkü bu gökler duman gibi dağılacak,
Giysi gibi eskiyecek yeryüzü;
Üzerinde yaşayanlar sinek gibi ölecek.
Ama benim kurtarışım sonsuz olacak,
Ardı kesilmeyecek zaferimin.
7 ‹‹Ey sizler, doğru olanı bilenler,
Yasamı yüreğinde taşıyan halk, dinleyin beni!
İnsanların aşağılamalarından korkmayın,
Yılmayın sövgülerinden.
8 Güvenin yediği giysi gibi,
Kurtçuğun yediği yapağı gibi yitecekler.
Oysa zaferim sonsuza dek kalacak,
Kurtarışım kuşaklar boyu sürecek.››
9 Uyan, ey RABbin gücü, uyan, kudreti kuşan!
Eski günlerde, önceki kuşaklar döneminde olduğu gibi uyan!
Rahavı parçalayan,
Deniz canavarının bedenini deşen sen değil miydin?
10 Denizi, engin suların derinliklerini kurutan,
Kurtulanların geçmesi için
Denizin derinliklerini yola çeviren sen değil miydin?
11 RABbin kurtardıkları dönecek,
Sevinçle haykırarak Siyona varacaklar.
Yüzlerinde sonsuz sevinç olacak.
Onların olacak coşku ve sevinç,
Üzüntü ve inilti kaçacak.
12 RAB diyor ki,
‹‹Sizi avutan benim, evet benim.
Siz kimsiniz ki, ölümlü insandan,
Ottan farksız insanoğlundan korkarsınız?
13 Sizi yaratan, gökleri geren,
Dünyanın temellerini atan RABbi
Nasıl olur da unutursunuz?
Sizi yok etmeye hazırlanan zalimin öfkesinden
Neden gün boyu yılıp duruyorsunuz?
Hani nerede zalimin gazabı?
14 Zincire vurulmuş tutsaklar
Çok yakında özgürlüğe kavuşacak.
Ölüm çukuruna inmeyecek,
Aç kalmayacaklar.
15 Tanrınız RAB benim.
Dalgalar gürlesin diye denizi çalkalayan benim.››
Onun adı Her Şeye Egemen RABdir!
16 ‹‹Sözlerimi ağzına koydum,
Seni elimin gölgesiyle örttüm;
Gökleri yerleştirmen,
Yeryüzünün temellerini atman
Ve Siyona, ‹Halkım sensin› demen için…››
17 Uyan, ey Yeruşalim, uyan, kalk ayağa!
Sen ki, RABbin gazap kâsesini Onun elinden içtin.
Tamamını içtin sersemleten kâsenin.
18 Doğurduğun bunca oğuldan sana yol gösteren yok,
Elinden tutan da yok büyüttüğün bunca oğuldan.
19 Başına çifte felaket geldi, kim başsağlığı dileyecek?
Yıkım ve kırım, kıtlık ve kılıç.
Nasıl avutayım seni?
20 Oğulların baygın, ağa düşmüş ahular gibi
Her sokak başında yatıyor.
RABbin öfkesine de
Tanrının azarlayışına da doymuşlar.
21 Bu nedenle, ey ezilmiş Yeruşalim,
Şarapsız sarhoş olmuş halk, şunu dinle!
22 Egemenin RAB, kendi halkını savunan Tanrın diyor ki,
‹‹Seni sersemleten kâseyi, gazabımın kâsesini
Elinden aldım.
Bir daha asla içmeyeceksin ondan.
23 Onu sana eziyet edenlerin eline vereceğim;
Onlar ki sana, ‹Yere yat da
Üzerinden geçelim› dediklerinde,
Sırtını toprak, yol ettin.››

1. A.g.e., s.593.