Yeşaya 6

B. Yeşaya’nın Çağrısı, Temizlenmesi ve Görevi (6. Bölüm)

6:1   Kral Uzziya’nın öldüğü yıl 1, Yeşaya krallar Kralı’na ilişkin bir görüm gördü. Gördüğü Kral’ın, Yuhanna 12:39-41’de yapılan açıklamaya göre Rab İsa Mesih olduğunu öğreniyoruz. F. C. Jennings şu yorumu yapar:

Patmos’daki Yuhanna gibi, Ruh’un etkisinde kalarak Her Şeye Egemen Rab’bi görür. Romalılar 9:5’de olduğu gibi burada Mesih’ten “Her şeyin üzerinde hüküm süren” olarak söz edilir. Kendisine eşlik eden kraliyet görkemi içinde, yüceltilmiş olarak tahta oturmuştur. Giysisinin etekleri tapınağı doldurmaktadır. 2

6:2-5   Seraf 3 olarak anılan göksel varlıklar O’na eşlik etmektedir. Her birinin altı kanadı vardır; dört kanatla saygı, iki kanatla hizmet sunarlar. Tanrı’nın kutsallığını kutlamaktadırlar. Tanrı’nın hizmetkârlarının O’na hizmet etmeden önce temizlenmelerini beklerler.

Bu görüm, peygamberde derin bir günah bilinci oluşmasına yol açar ve onu tövbe noktasına getirir.

6:6-8   Bu tövbeyi temizlenme izler. Yeşaya Rab’bin çağrısını ancak temizlendikten sonra duyar. Kendisini hemen Rab’be ve verilen göreve adar.

6:9-10   Tanrı çağrıyı reddettikleri için yürekleri sertleşen bir halka sözünü duyuracaktır. 9 ve 10’ncu ayetlerde Yeşaya’nın görevi tanımlanmaz, ama kaçınılmaz sonucundan söz edilir. Bu ayetlere Yeni Antlaşma’da İsrail’in Mesih’i reddedişini açıklamak için yer verilmiştir. Vine şunları yazar:

İnsanlar yollarından öylesine ısrarla sapmışlardı ki, tövbe etme ve şifa bulmaları olanaksızlaşmıştı. Bir insan, yüreğini kötülükle o kadar sertleştirebilir ki, durumu çaresizleşebilir ve bu çaresizliği Tanrı’nın gönderdiği cezalandırıcı yargıdır. 4

6:11-13   “Ne vakte kadar?” sorusu, yargının daha ne kadar süreceği anlamına gelir. Yanıt şudur: “Kentler viraneye dönüp kimsesiz kalıncaya, evler ıpıssız oluncaya, toprak büsbütün kıraçlaşıncaya kadar insanları çok uzaklara süreceğim.” Tanrı bakiyenin kalmasını sağlayacak (onda bir), ama bu bakiye bile büyük sıkıntılar çekmek zorunda kalacaktır. Bu kutsal tohum, devrildiği zaman kütüğü kalan yabanıl fıstık ve meşe ağacı gibi, kutsal soy kütüğünden çıkacaktır.

 

Kutsal Kitap

1 Kral Uzziyanın öldüğü yıl yüce ve görkemli Rabbi gördüm; tahtta oturuyordu, giysisinin etekleri tapınağı dolduruyordu.
2 Üzerinde Seraflar duruyordu; her birinin altı kanadı vardı; ikisiyle yüzlerini, ikisiyle ayaklarını örtüyor, öbür ikisiyle de uçuyorlardı.
3 Birbirlerine şöyle sesleniyorlardı: ‹‹Her Şeye Egemen RAB
Kutsal, kutsal, kutsaldır.
Yüceliği bütün dünyayı dolduruyor.››
4 Serafların sesinden kapı söveleriyle eşikler sarsıldı, tapınak dumanla doldu.
5 ‹‹Vay başıma! Mahvoldum›› dedim, ‹‹Çünkü dudakları kirli bir adamım, dudakları kirli bir halkın arasında yaşıyorum. Buna karşın Kralı, Her Şeye Egemen RABbi gözlerimle gördüm.››
6 Seraflardan biri bana doğru uçtu, elinde sunaktan maşayla aldığı bir kor vardı;
7 onunla ağzıma dokunarak, ‹‹İşte bu kor dudaklarına değdi, suçun silindi, günahın bağışlandı›› dedi.
8 Sonra Rabbin sesini işittim: ‹‹Kimi göndereyim? Bizim için kim gidecek?›› diyordu. ‹‹Ben! Beni gönder›› dedim.
9 ‹‹Git, bu halka şunu duyur›› dedi, ‹‹ ‹Duyacak duyacak, ama anlamayacaksınız,
Bakacak bakacak, ama görmeyeceksiniz!
10 Bu halkın yüreğini duygusuzlaştır,
Kulaklarını ağırlaştır,
Gözlerini kapat.
Öyle ki, gözleri görmesin,
Kulakları duymasın, yürekleri anlamasın
Ve bana dönüp şifa bulmasınlar.› ››
11 ‹‹Ne vakte kadar, ya Rab?›› diye sordum. Rab yanıtladı: ‹‹Kentler viraneye dönüp kimsesiz kalıncaya,
Evler ıpıssız oluncaya,
Toprak büsbütün kıraçlaşıncaya kadar.
12 İnsanları çok uzaklara süreceğim,
Ülke bomboş kalacak,
13 Halkın onda biri kalsa da ülke mahvolacak.
Ama devrildiği zaman kütüğü kalan
Yabanıl fıstık ve meşe ağacı gibi,
Kutsal soy kütüğünden çıkacak.››

1. Bu, İ.Ö. 740’daydı. Moody şunları yazar: “Uzziya’nın Krallığı, Yahudi tarihindeki bir tür Viktorya dönemiydi. Yeşaya, Sonsuz Kral’ı tahtı üzerinde gördüğünde, bu dönem yerini utanca bırakmıştı.” Notes from My Bible, s.85.

2. F. C. Jennings, Studies in Isaiah, s.61.

3. Seraf sözcüğü, İbranice’de “yanmak” fiilinden gelir. “Tanrımız yakıp tüketen bir ateştir” (İbr.12:29, Yas.4:24) ayetindeki Tanrı’nın yakıcı kutsal­lığını vurgular.

4. Vine, Isaiah, s.32.