Yeşaya 63

6. Öç Günü (63:1-6)

Rab egemenliğini kurmak için geri döndüğünde, önce düşmanlarını ortadan kaldırmalıdır. Bu yıkım farklı zamanlarda ve farklı yerlerde gerçekleşecektir. İlki, Armagedon Vadisi’nde (Va.16:16), ikincisi Yehoşafat Vadisi’nde (Yoe. 3:12), üçüncüsü ise Edom’da gerçekleşecektir. Burada 63’üncü bölümde sözü edilen, sonuncusudur. Mesih, Edom’un büyük kentlerinden biri olan Bozradan, İsrail’in düşmanlarının kanıyla kızıla boyanmış görkemli giysileri içinde ilerlemektedir. Giysilerinin neden kırmızı olduğu sorulduğunda, düşmanlarını gazapla ayaklarının altına alışını tanımlamak için “çukurda üzüm çiğneme” mecazını kullanır. Mesih için öç alma ve halkını kurtarma zamanı gelmiştir. Herhangi bir insan kurtarıcı olmadığından, Rab kendi gücüyle kurtuluş sağlamış ve zaferi kazanmıştır.

7. Sağ Kalanların Duası (63:7 – 64:12)

63:7-10   Peygamber, tutsak edilmiş sağ kalanlardan söz ederek, bu acımasızca durumdan kurtarılmaları için özlem duyar. Önce Tanrı’nın, ulusa geçmişte nasıl davrandığını anlatır. RAB, halkına yalnızca sevgi, büyük iyilik ve merhamet göstermiştir. Tanrı onları halkı olarak adlandırmıştır. Yapacaklarını önceden tam olarak bilmesine rağmen, halkının kendisini diğer tanrılar için terk edeceğini asla düşünmediğini söyler. Böylece onların Kurtarıcısı olmuştur. Denemeleri sırasında onlarla birlikte olmuş, özellikle Mısır’daki sıkıntılarında destek vermiştir. Huzurundan Çıkan Melek (Elçi), yani Mesih onları kurtarmıştır. Sevgisi ve merhametiyle onları Mısır’dan çıkartmış ve çöldeki yolculukları boyunca onlarla yakından ilgilenmiştir. O’nun sevgisine başkaldırıyla karşılık verdikleri için onların düşmanı olmuştur.

63:11-13   Ama eski günleri, Musa’yı, hatta onun soyunu hatırlamak bile çeşitli sorular sorulmasına neden olur: “İsrail’i Kızıldeniz’den geçiren kişi nerededir? Kutsal Ruhu’nu aralarına yerleştiren, Musa’nın halka rehberlik etmesi için denizi bölen, böylece sonsuz onur kazanan kişi nerededir? Bir at nasıl tökezlemeden kırdan geçerse, onları deniz yatağından öyle geçiren Rab nerededir?”

63:14   Dinlenmek ve tazelenmek için vadiye götürülen sürü gibi, Tanrı da halkını huzur diyarına götürdü ve sonsuz onur kazandı. Kutsal Üçlü’ye dikkat edin: Rab (7. ayet); Rab’bin Meleği (9. ayet); Rab’bin Ruhu (10, 11, 14. ayetler).

63:15-16   Rab’bin geçmişteki merhametini anlatması, peygamberi Babil tutsaklığının ötesine bakmaya ve sürgündekiler için aracılık etmeye yönlendirir. Tanrı’nın gayreti, gücü ve merhameti sanki sağ kalanlardan esirgeniyor gibidir. Yeşaya, İbrahim ve İsrail onları tanımasa da, Tanrı’nın hâlâ onların Babası olduğunu söyler.

63:17-19   17’nci ayette, sağ kalanlar, günaha düştükleri için Rab’bi suçluyor gibi görünmektedir. Ama gerçek, Tanrı’nın insanların yüreklerini, önce insanlar yüreklerini sertleştirdikten sonra sertleştirdiğidir. Büyük olasılıkla, sağ kalanların söylemek istedikleri şudur: “Neden senin yolundan ayrılmamıza izin verdin?” Genellikle Tanrı’nın izin verdiklerinin, Tanrı’nın yaptıkları olduğu söylenir. Her durumda, sürgünler Rab’be kendilerine lütufla dönmesi için feryat ederler. İsrail ülkeye yalnızca çok kısa bir zaman için esenlikle sahip olmuştur. Şimdiyse tapınak viraneye dönmüştü. Tanrı halkı olan İsrailliler, Rab’le antlaşma ilişkileri olmayan diğer uluslardan daha iyi durumda değillerdi.

 

Kutsal Kitap

1 Edomdanfç, Bosradanfç
Al giysiler içinde bu gelen kim?
Göz kamaştırıcı giysiler içinde,
Büyük güçle yürüyen kim?
‹‹O benim! Adaleti duyuran,
Kurtarmaya gücü olan.›› kentlerinden olan Bosra ise ‹‹Bağbozumu›› sözcüğünü çağrıştırıyor.
2 Giysilerin neden kırmızı?
Üstün başın neden çukurda üzüm çiğneyen biri gibi kızıla bulanmış?
3 ‹‹Çukurda üzümü tek başıma çiğnedim,
Yanımda halklardan kimse yoktu.
Öfkeyle çiğnedim onları,
Gazapla ayaklarımın altına aldım.
Kanları giysilerime sıçradı, bütün elbisemi kirletti.
4 Çünkü öç alma günü yüreğimdeydi,
Halkımı kurtaracağım yıl gelmişti.
5 Baktım, yardım edecek kimse yoktu,
Destek verecek kimsenin olmayışına şaştım;
Gücüm kurtuluş sağladı,
Gazabım bana destek oldu.
6 Öfkeyle halkları çiğnedim,
Onları gazapla sarhoş ettim,
Yere akıttım kanlarını.››
7 Şefkati ve iyiliği uyarınca
Bizim için yaptıklarından, evet,
İsrail halkı için yaptığı bütün iyiliklerinden ötürü
RABbin iyiliklerini ve övülesi işlerini anacağım.
8 RAB dedi ki, ‹‹Onlar kuşkusuz benim halkım,
Beni aldatmayacak çocuklardır.››
Böylece onların Kurtarıcısı oldu.
9 Sıkıntı çektiklerinde O da sıkıntı çekti.
Huzurundan çıkan melek onları kurtardı.
Sevgisi ve merhametinden ötürü onları kurtardı,
Geçmişte onları sürekli yüklenip taşıdı.
10 Ama başkaldırıp Onun Kutsal Ruhunu incittiler.
O da düşmanları olup onlara karşı savaştı.
11-13 Sonra halkı eski günleri,
Musanın dönemini anımsadı.
‹‹Çobanlarıyla birlikte onları denizden geçiren,
Kutsal Ruhunu aralarına yerleştiren,
Görkemli gücüyle Musanın sağında yol alan,
Sonsuz onur kazanmak için önlerinde suları yaran,
Bir at nasıl tökezlemeden kırdan geçerse
Onları deniz yatağından öyle geçiren RAB nerede?››
Diye sordular.
14 Ovaya götürülen sürü gibi
RABbin Ruhu onları rahata kavuşturdu.
İşte adını onurlandırmak için
Halkına böyle yol gösterdi.
15 Ya RAB, gökten bak,
Kutsal, görkemli ve yüce yerinden bizi gör!
Gayretin, gücün nerede?
Gönlündeki özlem ve merhameti
Bizden esirgedin.
16 Babamız sensin.
İbrahim bizi tanımasa da,
İsrail bizi kabul etmese de,
Babamızsın, ya RAB,
Ezelden beri adın ‹‹Kurtarıcımız››dır.
17 Ya RAB, neden bizi yolundan saptırıyor,
İnatçı kılıyor,
Senden korkmamızı engelliyorsun?
Kulların uğruna,
Mirasın olan oymakların uğruna geri dön.
18 Kutsal halkın kısa süre tapınağına sahip oldu,
Ama düşmanlarımız onu çiğnedi.
19 Öteden beri yönetmediğin,
Sana ait olmayan bir halk gibi olduk.