Zekeriya 7

IV. BEYTEL’Lİ YAHUDİLER’İN ORUÇ TUTMAYI SÜRDÜRME  KONUSUNDAKİ İSTEKLERİ (7, 8. Bölümler)

A. Oruçla İlgili Soru (7:1-3)

7 ve 8’inci bölümler kendileri arasında bölünür ve oruç konusunu işlerler. Beytel’den 1 bir kurul, Yeruşalim’in düşüş yıldönümünde oruç tutmayı sürdürüp sürdürmeyeceklerini anlamak için gelir. Bu orucu yetmiş yıldan beri tutmaktaydılar.

B. İlk Bildiri (7:4-7)

Anlamı: Oruç tutmak kendi fikirleriydi, Tanrı’nın değil. Tanrı törensel tapınma değil, yürekten tapınma ister.

Yukarıdaki soruyu yanıtlamak için dört ayrı bildiri verilmiştir (7:4-7; 7:8-14; 8:1-17; 8:18-23). Tanrı onlara 5 ve 7’nci aylarda tutukları orucun kendi istekleriyle olduğunu hatırlatır; bunu O istememiştir. Ama hem oruçları hem de şenlikleri Tanrı için değil, kendileri içindir. Yeruşalim’in yıkımından önceki peygamberler, halkı Tanrı’nın doğruluk ve törensel tapınmadan çok, yürekten tapınma istediği konusunda uyarmışlardı.

C. İkinci Bildiri (7:8-14)

Anlamı: Halk adalet ve doğrulukla davranmayı reddettiği ve merhametli davranmadığı için yargıya uğramıştır.

İkinci bildiride Tanrı, ulusun yargılanma nedenini açıklar. O, halkını adil, merhametli ve sevecen davranmaya çağırmıştı. Ama onlar kulak asmadılar. İtaatsizliklerinin sonuçlarına dikkat edelim: Tanrısal gazap; yanıtlanmayan dua; halkın uluslar arasına dağıtılması; ülkenin viraneye dönmesi. Başka bir deyişle, istedikleri oruç kendi günah ve itaatsizliklerinin bir sonucuydu. William Kelly şu uyarıda bulunur:

Kurulu düzenler, ne etkisi olursa olsun asla pratikteki doğruluğun yerini alamazlar ve Tanrı’nın gözünde imandan uzaktırlar. 2

 

Kutsal Kitap

1 Kral Dariusun krallığının dördüncü yılının dokuzuncu ayı olan Kislev ayının dördüncü günü RAB Zekeriyaya seslendi.
2-3 Beytel halkı, Her Şeye Egemen RABbin Tapınağındaki kâhinlerle peygamberlere, ‹‹Yıllardır yaptığımız gibi beşinci ay oruç tutup ağlayalım mı?›› diye sormuş ve RABbe yalvarmaları için Sareseri, Regem-Meleki ve adamlarını göndermişti.
4 Her Şeye Egemen RAB bana dedi ki,
5 ‹‹Bütün ülke halkına ve kâhinlere sor: ‹Yetmiş yıldır beşinci ve yedinci aylarda oruç tutup dövündüğünüzde gerçekten benim için mi oruç tuttunuz?
6 Yiyip içerken kendiniz için yiyip içmiyor muydunuz?
7 Yeruşalimle çevresindeki kentler gönenç içinde yaşarken, Negev ve Şefela insanlarla doluyken, RABbin önceki peygamberler aracılığıyla açıkladığı sözler bunlar değil mi?› ››
8 RAB Zekeriyaya yine seslendi:
9 ‹‹Her Şeye Egemen RAB diyor ki, ‹Gerçek adaletle yargılayın; birbirinize sevgi ve sevecenlik gösterin.
10 Dul kadına, öksüze, yabancıya, yoksula baskı yapmayın. Yüreğinizde birbirinize karşı kötülük tasarlamayın.›
11 ‹‹Ama atalarımız dinlemek istemediler; inatla sırtlarını çevirdiler, duymamak için kulaklarını tıkadılar.
12 Kutsal Yasayı ve Her Şeye Egemen RABbin kendi Ruhuyla gönderdiği, önceki peygamberler aracılığıyla ilettiği sözleri dinlememek için yüreklerini taş gibi sertleştirdiler. Bu yüzden Her Şeye Egemen RAB onlara çok öfkelendi.
13 ‹‹ ‹Madem ben çağırınca dinlemediler› diyor Her Şeye Egemen RAB, ‹Onlar çağırınca, ben de onları dinlemeyeceğim.
14 Onları tanımadıkları ulusların arasına fırtına gibi dağıttım. Geride bıraktıkları ülke öyle ıssız kaldı ki, oraya kimse gidip gelemez oldu. Güzelim ülkeyi viraneye çevirdiler.› ››

1. Beytel, İbranice’de Tanrı’nın konutu anlamına gelir, ama tapınak Rab’bin (Yehova) konutu olarak adlandırılır, bu nedenle Beytel büyük olası­lıkla bazı İngilizce çeviri geleneklerine göre karşıt anlam taşır. Baldwin’in düşüncesine uygun olarak, “Bu ayetin doğru çevirisi kesin değildir.” (Joyce G. Baldwin, Haggay, Zechariah, Malachi, s.141-143’e bakınız).

2. William Kelly, Lectures Introductory to the Study of the Minor Prophets, s.467.